Chrzest
Wody, które nie są zwykłą wodą
Sakrament inicjacji do Kościoła. Włącza w Chrystusa (Rz 6), daje obietnicę odpuszczenia grzechów i życia wiecznego. Ważny dla dzieci i dorosłych.
Co to jest chrzest?
Chrzest to sakrament — czynność ustanowiona przez Chrystusa (Mt 28,19), ze znakiem widzialnym (woda) i obietnicą łaski (przebaczenie, włączenie do Chrystusa). W luteranizmie pierwszy z dwóch sakramentów.
Dlaczego luteranie chrzczą dzieci?
Bo Pismo nie ogranicza chrztu do dorosłych. „Idźcie więc i czyńcie uczniami WSZYSTKIE NARODY, chrzcząc je” (Mt 28,19) — narody to też dzieci. Dz 16,15 i 16,33 mówią o chrztach „całych domów” (oikos) — w starożytności domy to dorośli + dzieci + niewolnicy.
Co więcej, dziecko nie ZASŁUGUJE na chrzest — i to jest istota: bo NIKT nie zasługuje. Chrzest jest aktem łaski, nie nagrodą za wiarę. Dziecko jest doskonałym obrazem tego, jak każdy z nas przychodzi do Boga: bezbronny, zależny, otrzymujący.
A wiara?
Luter: dziecko może wierzyć. Nie świadomie jak dorosły, ale prawdziwie — bo to Duch działa, nie nasze procesy poznawcze. Tej wiary uczymy później przez katechezę, ale ona już jest.
Po co chrzcielnica jest centralna w luterańskim kościele?
Bo chrzest jest aktem PUBLICZNYM, kościelnym, włączeniem do zboru — nie prywatnym aktem rodziny. Stąd chrzcielnica zwykle przy wejściu lub w głównej nawie, nie w bocznej kaplicy.
„Pamiętaj o swoim chrzcie”
Luter pisał: każdego ranka rób znak krzyża i mów: „W imię Ojca, i Syna, i Ducha Świętego”. Tak budzisz pamięć o swoim chrzcie. Bo chrzest to NIE jednorazowe wydarzenie w dzieciństwie — to nieustanna baza tożsamości chrześcijańskiej.
Klucz
„Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony.” — Mk 16,16, cytat ulubiony Lutra.