2. Niedziela Pasyjna

# 2. Niedziela Pasyjna # Zrodlo: https://youtu.be/mtF_O7f18cA # Data nabozenstwa: 2026-03-01

[muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] Bóg daje dowód swej wielkiej miłości ku nam Przez to, że kiedy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł. To słowo apostoła Pawła zapisane w liście do Rzymian niechaj nas prowadzi w tym dzisiejszym nabożeństwie i w całym tygodniu. Witam was drodzy w drugą niedzielę pasyjną zwaną Reminiscerę od słów pamiętaj Panie o miłosierdziu i o łasce swojej. Witam was zgromadzonych w kościele.

Witam również serdecznie tych, którzy łączą się z nami poprzez internetową transmisję. Począwszy od dzisiejszego nabożeństwa konfirmanci będą czytali teksty biblijne podczas naszych nabożeństw. Witam konfirmantów w ławce konfirmantów i dzisiaj Mikołaj będzie czytał nam biblijny tekst. A po nabożeństwie zapraszamy do punktu z wydawnictwami religijnymi. Czynny jest punkt kancelaryjny, gdzie można odebrać i nabyć zwiastun ewangelicki. W sposób szczególny chcę zaprosić po nabożeństwie na otwarcie wystawy w bibliotece Etos.

Wystawa ma tytuł: Kościół szwedzki. Historia, tożsamość, duchowość. A kuratorem wystawy jest doktor Monika Samsel Chojnacka. Serdecznie zapraszamy na środkową emporę po nabożeństwie. Także dzisiaj po nabożeństwie, po otwarciu wystawy, po zimowej przerwie zapraszamy do sali debory. A w tygodniu, we wtorek o godzinie 18:00 spotkanie dla osób zainteresowanych ewangelicyzmem. W środę o 17:00 nabożeństwo pasyjne w kaplicy na plewanii po nabożeństwie próba chóru parafialnego. A za półtora tygodnia 11 marca w środę nabożeństwo Światowego Dnia Modlitwy.

Nabożeństwo o godzinie 18:00 w kościele. Bardzo prosimy, byście zauważyli, że nie w kaplicy, ale spotykamy się w środę pasyjną 11 marca w kościele o godzinie 18:00. A dziś w sali de Bory posiedzenie komitetu organizacyjnego Światowego Dnia Modlitwy. W czwartek odbędzie się spotkanie młodzieżowe, a w piątek lekcje religii. Dzisiaj w naszym kościele modlimy się o parafię w Aleksandrowie Łódzkim. Modlitwa zostanie dołączona do modlitwy głównej. Życzę błogosławionego nabożeństwa. >> [muzyka] [muzyka] >> Tój przyje wody [muzyka] będzie nigdy [muzyka] nie zabije Przyżu [muzyka] nam, przyżam.

Twoje [muzyka] jest zbawienie nazie [muzyka] nam i pan grzechu odpuszenie [muzyka] przy tym krzyżu [muzyka] miłość. Tak [muzyka] mnie zajaśniała znaję [muzyka] zła drogę [muzyka] mia z cała krzyżu krzyżu [muzyka] twoje jest zbawienie >> [muzyka] >> wzeów odpuszenie [muzyka] przy [muzyka] tym krzyżu dzień a ponad [muzyka] wieku niech nie wierzy [muzyka] krzyża się do tamtego grzechu. [muzyka] Krzyżu krzyżu moich [muzyka] jest nam i pan przekói Pamiętaj Panie o miłosierdziu [muzyka] i o łasce swojej.

>> [muzyka] >> od nie Panie nakłoń ucha swego i wysłuchaj mnie bą ubogi i nędzny [muzyka] >> Boże mój wyje [muzyka] swego, który ufam [muzyka] tobie. >> Powstań Panie, podnieś rękę swoją nie [muzyka] zapominaj. [muzyka] Chwała niech będzie Ojcu [muzyka] i Synowi i Duchowi Świętemu. Tak [muzyka] było od początku, jak jest i [muzyka] jak będzie na [muzyka] wieki wieków. Amen. Kirion. >> Panie [muzyka] zmiłuj się. Chrysteon [muzyka] Chryste [muzyka] zmiłuj się kirelejson. >> Panie [muzyka] zmiłuj się. Zgładź, [muzyka] o Panie Boże, wszystkie grzechy [muzyka] oraz nieprawości nasze.

>> [muzyka] >> Boży niewi [muzyka] krzyżą [muzyka] umęczony. Ty byłeś zawsze cierpliwy, urodzi wszakże [muzyka] zarzony, [muzyka] bez ciebie n zbawienia, łaski [muzyka] odpuszczenia. Ulituj się, o Jezu, [muzyka] Jezu, chciejmy połączyć się teraz we wspólnej modlitwie. Módlmy się. Miłosierny Boże, powierzyłeś nam ten świat i obdarzyłeś wszystkim, czego potrzebujemy, by odpowiedzialnie zarządzać twoją własnością. My jednak okazaliśmy się niegodnymi twego zaufania i prowadzimy twoje dzieło do zguby. Pomóż nam, aby ofiara Twego Syna stała się dla nas ratunkiem i źródłem odnowy, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków.

Amen. [muzyka] Pan niech będzie z wami. I [muzyka] z duchem twoim. Tak jak to było zapowiedziane o przeczytanie pierwszego z tekstów, prosimy jednego z naszych konfirmantów Mikołaja. Oni w ten sposób będą się mogli wam przedstawić. Mikołaj przeczyta dla nas fragment słowa z księgi Izajasza z piątego rozdziału od pierwszego do siódmego wiersza. Zaśpiewam mojemu ukochanemu pieśń o jego miłości do jego winnicy. Mój ukochany miał winnicę na urodzajnym wzgórzu. Okopał ją, oczyścił z kamieni i zasadził w niej szlachetną winorośl.

Pośrodku wybudował wieżę, a także wykuł tłocznie. Oczekiwał, że wyda winogrona, a wydała cierpkie owoce. Teraz mieszkańcy Jerozolimy i ludzie z Judy, rozsądźcie pomiędzy mną a moją winnicą. Co jeszcze można było uczynić dla mojej wnicy? A czego nie uczyniłem? Dlaczego gdy oczekiwałem, że wyda winogrona, wydała cierpkie owoce? Teraz więc zapoznam was z tym, co uczynię moje winnicy. Usunę jej ogrodzenie, aby została spalona. Zburzę jej mur, aby została podeptana. Uczynie z niej ruinę. Nie będzie przycinana ani przekopywana.

Zarośnie cierniem i ostem. Chmurą rozkaże, aby nie spuszczały na nią deszczu. Winnicą bowiem Pana zastępów jest dom Izraela, a ludzie z Judy jego umiłowanym szczepem. Oczekiwał od nich prawości, a oto bezprawie, sprawiedliwości, a oto jęk ud ręki. Oto słowo Boga żywego. Święty Boże, [muzyka] święty mocny, [muzyka] święty a nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami. [muzyka] Natomiast słowo ewangeli znajdujemy u Ewangelisty Jana w trzecim rozdziale od 14 do 21 wiersza. I jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak musi być wywyższony Syn Człowieczy, aby każdy, kto w niego wierzy, miał życie wieczne.

Tak bowiem Bóg umiłował świat, że dał swego syna jednorodzonego, aby każdy, kto w niego wierzy nie zginął, ale miał życie wieczne. Bóg przecież nie posłał syna na świat, aby świat osądził, lecz aby świat został przez niego zbawiony. Kto w niego wierzy, nie jest sądzony, a kto nie wierzy, już został osądzony, gdyż nie uwierzył w imię jednorodzonego syna Boga. Sąd zaś polega na tym, że światłość przyszła na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność niż światłość, ponieważ złe były ich uczynki. Każdy bowiem, kto źle czyni, nienawidzi światłości, jej unika, aby jego czyny nie zostały ujawnione.

Każdy natomiast, kto postępuje w prawdzie, przychodzi do światłości, aby stało się widoczne, że jego czyny są dokonane w Bogu. Tyle słów Ewangelii. Bądź pochwalon, Panie Jezu. >> Chwała tobie. [muzyka] Jezu Chryste. [muzyka] A teraz w łączności z całym kościołem chciejmy dać świadectwo naszej wiary w słowach apostolskiego wyznania wiary. Módlmy się. Wierzę w Boga, Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna jedynego Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Maryi Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion, wstąpił do piekieł.

Trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. [muzyka] Amen. Amen. Amen. Amen. >> [muzyka] >> Jezu [muzyka] namy [muzyka] i [muzyka] teśy. wdzięcznej nieświadości [muzyka] twej miłości serce tobie [muzyka] żeąś [muzyka] to nie odpłacało ze słodości [muzyka] sobie przezężał pojuę [muzyka] a [muzyka] służyć świat grzechowi lub łaską zą [muzyka] pełni się nic takżeś moim był odkupicielem [muzyka] i przyjacielem chcę [muzyka] tobie służyć Jezu [muzyka] mój >> [muzyka] >> pragą to [muzyka] ią całe [muzyka] dla twojej [muzyka] boży ciebie [muzyka] twojej [muzyka] przyzie ciebie już [muzyka] nie da się sercu [muzyka] Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będą z nami wszystkimi teraz i na wieki.

Amen. Drodzy, wsłuchajmy się w pasyjną niedzielę w słowo, które apostoł Paweł napisał w liście do Rzymian w rozdziale piątym, w wierszach od pierwszego do 11. Usprawiedliwieni z wiary, mamy pokój z Bogiem przez naszego Pana Jezusa Chrystusa. Przez niego dzięki wierze mamy także dostęp do tej łaski, w której trwamy i radujemy się nadzieją chwały Boga. I nie tylko to, ale także radujemy się w uciskach, wiedząc, że z ucisku rodzi się wytrwałość. Z wytrwałości doświadczenie. Z doświadczenia zaś nadzieja. Nadzieja natomiast nie sprawia zawodu, bo miłość boża jest wylana w naszych sercach przez Ducha Świętego, który został nam dany.

Już bowiem Chrystus, gdy byliśmy bezsilni, w wyznaczonym czasie umarł za bezbożnych. Niełatwo jest zaś umrzeć za sprawiedliwego. Może jeszcze za dobrego ktoś odważy się umrzeć. Bóg natomiast okazuje nam swoją miłość przez to, że gdy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł. O wiele więc bardziej usprawiedliwieni teraz dzięki jego krwi zostaniemy przez niego wybawieni od gniewu. Jeśli bowiem będąc nieprzyjaciółmi zostaliśmy pojednani z Bogiem przez śmierć jego syna, to wiele bardziej będąc pojednani zostaniemy zbawieni przez jego życie.

I nie tylko to, ale i radujemy się w Bogu przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, przez którego teraz uzyskaliśmy pojednanie. Pojednani prosimy cię Panie, byś nieustannie wylewał na nas ducha swego świętego. Amen. Drogi zboże, piąty rozdział Pawłowego Listu do Rzymian to jedno z najgłębszych teologicznie miejsc w Piśmie Świętym. Taka kwintesencja wykładu konsekwencji nauki o usprawiedliwieniu. Jakby synteza tego, co nauczał Paweł Apostoł. Prowadzi on nas w sam środek tajemnicy zbawienia. Usprawiedliwienie z wiary, pokój z Bogiem, następnie nadzieja w ucisku i po czwarte miłość.

rozlana w sercach przez Ducha Świętego. To nie jest abstrakcyjna teoria, ale to jest opis realnej przemiany życia człowieka. Wiemy, że list apostoła Pawła do Rzymian to jedyna jego epistoła, którą pisał do nieznanych sobie ludzi. Paweł wykłada tutaj swoje rozumienie wiary i teologii. Idzie do stolicy imperium. Pisze więc do nich: "Usprawiedliwieni z wiary mamy pokój z Bogiem przez naszego Pana Jezusa Chrystusa." Na początku listu przedstawia się kim jest. mówi o swoich zamiarach, że chce głosić Chrystusa także w Rzymie.

To wielkie wyzwanie. Dlatego wielkim wyzwaniem dla Pawła, jakby sumą jego teologii było to, co właśnie napisał do Rzymian. A my dzięki temu wielkiemu dziełu możemy nieustannie zgłębiać naukę o usprawiedliwieniu. Tę naukę, którą teologia reformacyjna znowu odkryła i ukazała całemu światu. Usprawiedliwienie, drodzy, to nie tylko przebaczenie, to nie tylko przekreślenie grzechów, założenie na nas, jak to mówił Filip Melankton, płaszcza usprawiedliwienia, który zakrywa nasze grzechy. To nie tylko sądowe, jak to mówił melankton, forenzystyczne usprawiedliwienie.

Tak jak ukazuje to Paweł, usprawiedliwienie to przede wszystkim przywrócenie relacji. Człowiek przez grzech staje się jak syn marnotrawny, córka marnotrawna. Żyje daleko od ojca. Usprawiedliwienie oznacza, że to sam Bóg wychodzi nam naprzeciw i przywraca nas do wspólnoty, do komunii. Pokój z Bogiem to nowa relacja, ale to zarazem nie brak problemów. To przede wszystkim stan serca i stan umysłu, które wiedzą, że nie jestem wrogiem Boga i Bóg nie jest moim wrogiem. Paweł pisze: "Chlubimy się także z ucisków".

To zdanie wydaje się na pozór niemal szokujące. Jak można chlubić się z cierpienia? Paweł pokazuje tutaj jednak coś innego, duchową dynamikę. Różne są rodzaje ucisków i cierpienia. Czasami coś nas tak głęboko duchowo uciska, że silniej niż fizyczne cierpienie. Ale Paweł mówi, że ucisk rodzi w nas wytrwałość. dodaje, że wytrwałość rodzi doświadczenie, a doświadczenie nadzieję. Chrześcijaństwo nie gloryfikuje cierpienia. Ci, którzy tak głoszą, mijają się z tym przesłaniem. Wybitny polski teolog, ksiądz Józef Tischner, będąc chory, powiedział: "Cierpienie nie uszlachetnia.

Cierpienie daje inne wymiary, ale na pewno popadanie w jakąś teologię cierpienia, martyrologii jako coś, co nas gloryfikuje, to nie ta droga. Chrześcijaństwo nie gloryfikuje cierpienia, ale pokazuje, że cierpienie, które jest przeżywane z Chrystusem może nie być bezowocne. Możemy podać wiele przykładów z życia, jak cierpienie zmienia nastawienie człowieka do świata. Cierpienie w sercu rodzi często niezwykłą siłę, cierpliwość i głęboką miłość. Bywa tak, że przeżywamy jakieś porażki, nasze choroby, utratę pracy, firmy.

Najpierw przychodzi lęk i poczucie porażki. zostaliśmy przez kogoś oszukani, kto był na przykład naszym wspólnikiem albo partnerem życiowym. Ale jeśli potrafimy przeżyć ten czas z wiarą, możemy odkryć nowe powołanie, nowe relacje czy większą wrażliwość. Ucisk może stać się czasem dojrzewania. Paweł pisze dalej, że miłość boża wylana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego. To piękne zdanie. Paweł nie mówi bowiem, że my samy sami z siebie wytwarzamy karitas, agape chrześcijańską miłość braterską i siostrzaną.

Zostaje nam to wylane czy rozlane, jak mówią inne tłumaczenia, jak woda, która wlewa się do pustego naczynia. To oznacza, że chrześcijaństwo nie jest moralizatorstwem. Nie polega na tym, że człowiek sam się poprawia, że chcemy stać się doskonali, perfekcyjni. Ale to Bóg pierwszy, to pokazuje nam Paweł, wlewa w serca nasze zdolność kochania drugiego człowieka. Chrystus umarł za nas, gdyśmy byli jeszcze grzesznikami. Tu dochodzimy do centrum Ewangelii. Jezus Chrystus nie umarł za ludzi doskonałych. Ciągle to powtarzamy, ale w tym kontekście też trzeba to stwierdzić.

On umiera za bezbożnych, za słabych, zagubionych, czyli za grzeszników. Miłość ludzka często działa na zasadzie wymiany. Daję, abyś dał. Kocham, jeśli jestem kochany. Ale Bóg kocha nas bezwarunkowo. Kocha pierwszy. i gotów jest poświęcić tak wiele dla nas. Chrystus poświęcił dla nas swoje życie. Podczas ostatnich wielotygodniowych mrozów, idąc spacerem nad morzem, widzieliśmy taką sytuację. ratownik, strażak rzuca się na lód, kładzie się, by ratować tonącego, ale okazuje się, że tym tonącym nie jest człowiek, ale zwierzę, ptak, który zagubił się w lodzie.

Ratownik nagle zaczyna tonąć, inni pomagają, wyciągają go. Nic złego się nie stało. Ale ten przykład pokazuje, że skoro człowiek potrafi poświęcić, ryzykować swoje życie, rzucić się do lodowatej wody, by ratować tonącego, nie bliźniego, ale ptaka, to potrafimy naprawdę dla drugich wiele uczynić. Tak właśnie. Działa Bóg, działa wobec nas, grzeszników. Miłość boża jest bezinteresowna. To co oglądaliśmy, to nie była pomoc niesiona człowiekowi, lecz zwierzęciu, ptakowi, który nie mógł się sam oderwać do lotu.

Skoro my, ludzie, jesteśmy więc gotowi do takich poświęceń, to Jezus Chrystus, jeden z nas, a zarazem prawdziwy Bóg, prawdziwy człowiek, poszedł ratować w ogień każdego z nas. Ewangelia mówi, Chrystus przychodzi do nas takich, jakimi jesteśmy. Często, gdy w oczach drugiego człowieka zupełnie nie mamy żadnej wartości. Paweł kończy ten fragment słowami o nadziei. Chrześcijańska nadzieja to nie jest jakiś bezmyślny optymizm. ani pozytywne myślenie. To nie jest patrzenie w przyszłość bez odniesienia do realiów, ale jest to pewność zakorzeniona w wydarzeniu krzyża i zmartwychwstania.

Człowiek wierzący może przechodzić przez chorobę, kryzys zawodowy, kryzys małżeński poprzez samotność, bo wie, że nie jest sam. Nadzieja chrześcijańska mówi nam nieustannie: "Historia mojego życia jak historia całego świata jest w rękach Boga". Apostoł zaprasza więc nas dzisiaj w piątym rozdziale listu do Rzymian do spojrzenia na nasze osobiste życie w perspektywie łaski i pyta się nas niczym w spowiednich pytaniach czy naprawdę wierzę że jestem usprawiedliwiony czy poznaję rozpoznać trudności jako moją drogę dojrzewania w wierze.

Czy pozwalam duchowi świętemu rozlewać miłość w moim sercu? Czy się na to działanie blokuje? Czy ufam bezgranicznie Chrystusowi? Czy ufam, że on umiłował mnie, gdy byłem jeszcze grzesznikiem? Drodzy, to nie jest tylko teologia, to nie jest dogmatyka, ale to jest prawdziwa codzienność człowieka, który żyje w relacji z Bogiem. Niech ta prawda stanie się naszym doświadczeniem, bo prawdziwie mamy pokój z Bogiem przez Pana naszego Jezusa Chrystusa i ta nadzieja nigdy nie zawodzi. Amen. Przyjmijcie życzenie pokoju.

Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niech strzeże serca i myśli nasze w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Usiądźcie drodzy. Proszeni jesteśmy dzisiaj o wspomnienie. Wspominamy dzisiaj świętej pamięci Gizelę Ernę Siewert z domu Jupenlands, która urodziła się 17 września 1939 roku w Gdańsku w czasie naznaczonym wojną. Jej dzieciństwo nie było łatwe. Doświadczyła straty rodzeństwa, lęku i powojennej niepewności związanej z prześladowaniami. Założyła rodzinę, która stała się dla niej miejscem bezpieczeństwa i największym szczęściem.

Wychowała dwie córki, Ewę i Grażynę. Doczekała się wnuków i prawnuków, którzy byli jej radością. Po odejściu męża przeżywała czas tęsknoty. Jej życie było naznaczone trudnymi doświadczeniami, ale jeszcze bardziej miłością była naszą parafianką. Po długiej i ciężkiej chorobie zmarła 23 lutego bieżącego roku w Gdańsku. Pożegnaliśmy ją w czwartek 26 lutego na cmentarzu parafialnym w Chwaszczynie. wspominamy dzisiaj także świętej pamięci Hertę Chudy z domu Silke urodzoną 24 października 1943 roku w Gdyni. Zmarłą rok temu, 2 lata temu, 27 lutego 2024 roku w Gdyni.

była bardzo aktywną członkinią koła pań, uczynną, przyjacielską osobą, która pozostaje w naszej pamięci, a dzisiaj wspomina ją córka. Modlitwę dołączymy do modlitwy głównej, którą zmówimy po interludium, o które teraz proszę. Znieśmy nasze serca do Boga. Módlmy się. Wiekuisty Boże, miłosierny Ojcze, dziękujemy Ci z całego serca, że ulitowałeś się nad nami i wydałeś za nas na śmierć syna swojego Jezusa Chrystusa. Wyznajemy przed tobą, że nie jesteśmy godni Twojej łaski i często zasmucamy cię grzechami swoimi.

prosimy, odpuść nam dla zasługi syna swego wszystkie nasze przewinienia. Niechaj święta i niewinna męka i śmierć jego nie będzie daremna dla nikogo z nas. Daj, abyśmy w jej mocy poskramiali ciało swoje, odstąpili od nieprawości i prowadzili święte, czyste i nienaganne życie. Dopóż nam, Panie w łasce swej, abyśmy za przykładem Zbawiciela naszego cierpliwie znosili nasz krzyż, hańbę i poniżenie, a rozbudź w nas nadzieję, że gdy z nim cierpimy w doczesności, wieczerzy do chwały wzniesieni będziemy. Panie, niech moc krzyża twego spłynie na wszystkie kraje, narody, odrodzi serca i umysły.

Wzmocnij sługi swego słowa, aby ewangelię o krzyżu głosili z mocą i miłością. Kruszyli serca twarde, a pokutujących pocieszali i zwiastowali im pokój z Bogiem. Dziękujemy Ci Panie za naszą parafię, za zgromadzenie parafialne, które przeżyliśmy w zeszłym tygodniu, zeszłą niedzielę jako podsumowanie tego, co było w zeszłym roku, dziękując ci za twoje prowadzenie. Dzisiaj prosimy cię o parafię w Aleksandrowie Łódzkim, o dobre relacje pomiędzy parafianami w tym małym zborze liczącym zaledwie 15 osób. O rozwój tej parafii, by ci, którzy poszukują, odnaleźli w niej społeczność i swoje miejsce.

O zdrowie i siły dla tamtejszych parafian. Daj Panie, byśmy mieli pokój z tobą. Boże, dopomóż nam, abyśmy w godzinie śmierci naszej pocieszali się krzyżem syna twego. Dlatego w tym miejscu dziękujemy Ci za drogę tych, których odwołałeś z wieczności, za dwie nasze siostry w Chrystusie, nasze parafianki, które dożyły błogosławionego czasu życia. po drodze trudnej i często niezrozumiałej. Prosimy cię, byś miał w swojej opiece te rodziny, które dzisiaj wspominają swoich bliskich i abyśmy my zawsze wspominając swoich bliskich pamiętali o tobie.

Dziękujemy ci Boże za nasze domy i rodziny, za nasze miejsca pracy. Dziękujemy Ci za naszych konfirmantów, którzy przygotowują się do tego wielkiego aktu, jakim jest wyznanie przed całym Kościołem wiary i złożenie ślubowania tobie wierności. Prosimy cię, Panie, byś miał nas wszystkich w swojej opiece. A dzisiaj wraz z naszym parafianinem prosimy cię o szczęśliwe zakończenie ciąży, o mądrość dla lekarzy prowadzących. Daj, by nowy człowiek pojawił się na tym świecie z twoim błogosławieństwem. Prosimy cię o to, nasz Panie i Boże, o twoją łaskę, twoją miłość i twoją obecność w naszym życiu.

Amen. Usiądźcie, śpiewamy pieśń. >> [muzyka] >> Nie wiedź duszo jego musi ś musis [muzyka] szukać znaleźć pana co za [muzyka] żyć a sięyła [muzyka] szatana i własnością zici się [muzyka] nieużyć [muzyka] musi sz jeźć chcesz że Maryjo [muzyka] świętym jestem cie A za [muzyka] c zbie zi sobie zoszą stanie bożych nie by łaską [muzyka] ty mieś musisz śnieść Jezus woła na mnie [muzyka] czuć Ze swoimi przestępstwamiu się ramiona [muzyka] i zeycznik [muzyka] zó się [muzyka] zą >> [muzyka] >> musis śmierć pożąco [muzyka] z ciebie czuć przyjące się pokony sowa zzy się zadania [muzyka] swad >> [muzyka] >> niezły [muzyka] wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię.

Amen. Chcemy teraz stanąć przed Bożym obliczem, przed Bogiem jako panem naszych serc i sumień. Chcemy doświadczyć odpuszczenia naszych grzechów po tym, jak się do nich przyznaliśmy i chcemy poprawiać swoje życie prowadzeni Duchem Świętym. Zanim wypowiemy słowa modlitwy spowiedniej, wsłuchajmy się w słowo psalmu. Z głębokości wołam do ciebie, Panie. Panie, wysłuchaj głosu mojego. Nakłoń uszu swych na głos błagania mego. Jeżeli będziesz zważał na winy, Panie, Panie, któż się ostoi? Lecz u ciebie jest odpuszczenie, aby się ciebie bano.

W Panu pokładam nadzieję. Dusza moja żyje nadzieją. Oczekuję słowa jego. Dusza moja oczekuje Pana. Tęskni stróże poranku. Bardziej niż stróże poranku. Amen. Spowiadajmy się Panu Bogu naszemu. Tak się modląc. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja, biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje popełnione myślą, mową i uczynkiem, którymi zasłużyłem na twe doczesne i wieczne kary. żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę cię dla niezgłębionego miłosierdzia twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego syna twego Jezusa Chrystusa.

Bądź mnie niegodnemu grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłości. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc ducha twego świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu. Amen. Bóg słyszał nasze wołanie. Dlaczego przed obliczem Boga wszechmogącego pytam się każdej i każdego z was: Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak, odpowiedz: Żałuję. >> Czy wierz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz wierzę. Wierzę. Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje?

Jeśli jest to twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz: Pragnę. Pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów: "Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie są im zatrzymane." Przeto jako powołany i ustanowiony sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i jego kościoła świętego, zwiastuję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu pańskiego ogłaszam wam, że grzechy wasze są wam odpuszczone. W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego.

Amen. Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzenego dał, aby każdy, kto w nie wierzy nie zginął, ale miał żywot wieczny. Amen. Zostańcie w pokoju pańskim. Pan niech będzie z wami. Amen. każdy [muzyka] udzieló wielżej słoili [muzyka] przyjemnie ten którego miłości który najlepiej [muzyka] komu dać uzmieszany jest radością [muzyka] zamió spoczyna [muzyka] w dziękuj mój pani zawsze ze mną wciąż udzielać [muzyka] łaska [muzyka] moją ziemną życia czasy słońca nasym dzieckiem cieka >> [muzyka] >> jeu zusam [muzyka] z każdym posięć siły ch pomóż miśą [muzyka] powiem mi coś daj zakoś [muzyka] sery Nie zeszł [muzyka] się świecie swym z Bóg twojej przyjąć czasy [muzyka] dół i swoje [muzyka] aż pośą nieó Pan niech będzie z wami.

I z duchem [muzyka] twoim. >> Wznieście swe serca. Zosimy [muzyka] je. Dziękujmy [muzyka] Panu Bogu naszemu z duszą [muzyka] sprawniłą. [muzyka] Zaprawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy tobie, święty Panie, wszechmogący Ojcze, wiekuisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego. Dlatego i my wespół z aniołami i zastępami niebiańskimi śpiewamy na cześć twoją pieśń chwały.

Święty, [muzyka] święty, święty jest nasz Pan. Panie zię [muzyka] i ziemia są pełne [muzyka] święty Boże święty mocny święty a nieśmiertelny Panie z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę twoją jawną od założenia świata. W szczególności wspominamy syna twego Jezusa Chrystusa, który wiernej służbie złożył życie swoje na świętą, niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci wieczerzy świętej zostawił tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu. Prosimy cię, ucz nas z nim uniżyć się aż do śmierci.

im też powstać do życia nowego. A jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a grona winne tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami twej sprawy dla chwały imienia Twego. Wysłuchaj nas, Ojcze, przez tegoż syna twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy. Przyjdź wkrótce, Panie. >> Przyjdź Panie [muzyka] Jezu. >> Módlmy się do naszego ojca niebiańskiego, tak jak nas nauczył jego syn Jezus Chrystus.

Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. i nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. [muzyka] Albo twoje jest królestwo i [muzyka] moc i chwała na wieki [muzyka] wieków. Amen. Pan nasz Jezus Chrystus tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowawszy łamał i dawał uczniom swoim, mówiąc: Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje.

Oczyńcie na pamiątkę moją. Podobnie, gdy było po wieczerzy, wziął i kielich, a podziękowawszy dał im mówiąc: Bierzcie i pijcie z niego wszyscy. Ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej, która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów. To czyń ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją. Boże, Ojcze nasz niebiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć twojego syna, uwielbiamy jego zmartwychwstanie i w niebowstąpienie oraz oczekujemy na jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy cię, spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie.

Zgromadź swój kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką ucztę radości w twoim królestwie. Przez Jezusa Chrystusa, tobie Boże Ojcze wszechmogący, w jedności Ducha Świętego wszelka cześć i chwała teraz i zawsze i po wszystkie wieki. Amen. Pokój pański niech będzie z wami wszystkimi. Oto wszystko jest gotowe. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie jak dobry jest Pan. Amen. Dziękujcie Panu jest dobry. Bowiem [muzyka] łaska jego trwa pana wieki.

[muzyka] Módlmy się. Dziękujemy ci wszechmogący, miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi syna twego i prosimy cię spraw dla miłosierdzia twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w ciebie i do serdecznej wzajemnej miłości między nami wszystkimi. Amen. Przyjmijcie Boże błogosławieństwo. Niech ci błogosławi Pan i niechaj cię strzeże. Niech rozjaśni Pan [muzyka] oblicze swoje nad tobą i niech Ci miłościw będzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku tobie i niechaj ci da.

swój święty pokój. Amen. [muzyka] Amen. Amen. [muzyka] [muzyka] Świętym przymierze [muzyka] nas przyjś ponieśy serca swej [muzyka] oddali. Przyjmij księgi żyło [muzyka] tajemnic. >> [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka]