Czas Wielkanocy · tydzień 7 · kolor: bial
2022-06-05 · Nabożeństwa specjalne · 🕊 SWIETO ZESLANIA DUCHA SWIETEGO

Duch, który ożywia śmiertelne ciała

Perykopa: List do Rzymian 8, 1–2. 10–11

Nie dzięki mocy, ani dzięki sile, lecz dzięki mojemu duchowi to się stanie, mówi Pan Zastępów.

Tekst kazalny

List do Rzymian 8, 1–2. 10–11

Biblia Warszawska

**1** Przeto teraz nie ma żadnego potępienia dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie. **2** Bo zakon Ducha, który daje życie w Chrystusie Jezusie, uwolnił cię od zakonu grzechu i śmierci.

**10** Jeśli jednak Chrystus jest w was, to chociaż ciało jest martwe z powodu grzechu, jednak duch jest żywy przez usprawiedliwienie. **11** A jeśli Duch tego, który Jezusa wzbudził z martwych, mieszka w was, tedy Ten, który Jezusa Chrystusa z martwych wzbudził, ożywi i wasze śmiertelne ciała przez Ducha swego, który mieszka w was.

Główne myśli
  • Święto Zesłania Ducha Świętego — Pięćdziesiątnica, Zielone Świątki — to dzień założenia Kościoła Chrystusowego i moment, w którym wypełnia się obietnica Jezusa o przyjściu Pocieszyciela.
  • Ludowa nazwa „Zielone Świątki" nawiązuje do żydowskiego święta pierwszych zbiorów, obchodzonego w pięćdziesiątym dniu po Passze.
  • Apostoł Paweł w siódmym rozdziale Listu do Rzymian formułuje rozpaczliwe pytanie autonomicznego człowieka: „nędzny ja człowiek, kto mnie uwolni z ciała podległego tej śmierci?".
  • Martin Heidegger nazwał człowieka „bytem zmierzającym do śmierci" — apostolska antropologia mówi to samo, lecz znacznie wcześniej i znacznie głębiej.
  • Sam człowiek własnymi siłami nie wyzwoli się z ciała podległego śmierci — żadna samowystarczalność, żadna autonomia nie sięga tak daleko.
  • Ratunek dla człowieka może przyjść jedynie z zewnątrz — przez Chrystusa, Jego przyjście, śmierć, zmartwychwstanie i wniebowstąpienie.
  • Zbawienie — *soteria* po grecku, dosłownie „ratunek" — jest darem, nie zdobyczą; nie ma innej drogi.
  • Nie „bycie ku śmierci", lecz „bycie w Chrystusie" stanowi prawdziwe powołanie człowieka i uwalnia od potępienia.
  • Chrzest święty jest momentem, w którym ta rzeczywistość staje się obecna — jest nowonarodzeniem, początkiem drogi z Chrystusem.
  • Chrzest nie zdejmuje jednak z człowieka całego ciężaru egzystencji — to dopiero początek drogi poznawania Bożego Słowa i zmagania się z dążeniem do samousprawiedliwienia.
  • W tej walce starego człowieka Adama i nowego człowieka Chrystusowego stale powracamy do słowa „nędzny ja człowiek" — ale Chrystus nie zostawił nas samych.
  • Pocieszyciel — *Parakletos* z greckiego tekstu — to Duch Prawdy, Doradca, Ten, który wzmacnia, utwierdza i wspiera we wszystkich naszych usiłowaniach.
  • Działanie Ducha staje się możliwe wtedy, gdy jesteśmy otwarci na działanie Boga, a nie sami stanowimy o tym, co słuszne.
  • Paweł w ósmym rozdziale Listu do Rzymian mówi o jednym Duchu na wiele sposobów — raz o Duchu jako takim, raz o Duchu Chrystusa, raz o Duchu Bożym, który wzbudził Chrystusa z martwych — i ta wieloznaczność oddaje tajemnicę, której do końca nie pojmiemy.
  • Wiara w jedność Ojca, Syna i Ducha Świętego jest wiarą całego Kościoła powszechnego — w nią włączony zostaje każdy chrześcijanin przez dar zbawienia.
  • Po wojnie, na pierwszym walnym zgromadzeniu Światowej Rady Kościołów w Amsterdamie, chrześcijanie różnych wyznań ustalili dwa minima wspólnoty: wiara w prawdziwe człowieczeństwo i prawdziwe Bóstwo Chrystusa oraz wiara w Trójcę Świętą.
  • W życiu Kościoła współistnieją teocentryzm, chrystocentryzm — tak mocno akcentowany w luteranizmie zasadą *solus Christus* — oraz pneumatologia, nauka o Duchu Świętym.
  • „Gdzie dwóch lub trzech jest w imieniu moim, tam jestem pośród nich" — w każdym zgromadzeniu obecny jest jeszcze jeden: czwarty, piąty, setny, sto pierwszy — Duch Święty.
  • Tam, gdzie jest zwiastowane Słowo i udzielane są sakramenty, tam dzieło zbawienia trwa nadal, mimo wszystkich meandrów i zakrętów dziejów Kościoła.
Streszczenie

O czym mówił pastor

Święto Zesłania Ducha Świętego — Pięćdziesiątnica, w polskiej tradycji ludowej Zielone Świątki — jest dla Kościoła dniem szczególnym. To dzień jego założenia, dzień, w którym wypełnia się obietnica dana uczniom przez Jezusa, że nie zostawi ich sierotami, lecz pośle im Pocieszyciela. Nazwa „Zielone Świątki" sięga żydowskiego święta pierwszych zbiorów, obchodzonego w pięćdziesiątym dniu po Passze. Chrześcijanie nadali temu dniu nowy sens: jest to dzień, w którym na apostołów został zesłany Duch Święty, by Kościół mógł narodzić się i pójść w świat. W parafii ewangelickiej w Sopocie ten dzień od lat jest tradycyjnie dedykowany aktom przystąpienia do Kościoła i chrztom dorosłych oraz dzieci — tego ranka cztery osoby wstępują do społeczności luterańskiej, a jedno dziecko otrzymuje sakrament chrztu świętego.

Kaznodzieja sięga do ósmego rozdziału Listu Pawła do Rzymian — jednego z najgłębszych tekstów apostolskich o działaniu Ducha. Aby zrozumieć ten rozdział, trzeba jednak najpierw cofnąć się do rozdziału siódmego. Apostoł formułuje tam pytanie wstrząsające, pytanie autonomicznego człowieka, który dotarł do kresu swoich możliwości: „nędzny ja człowiek, kto mnie uwolni z ciała podległego tej śmierci?". W tym jednym zdaniu zawiera się cała głębia ludzkiej kondycji. Pastor zestawia ten apostolski głos z myślą wielkiego filozofa dwudziestego wieku, Martina Heideggera, który nazwał człowieka *bytem-ku-śmierci*, bytem, który zmierza ku śmierci. Rodząc się, jesteśmy tak naprawdę pewni tylko jednego — że umrzemy. To gorzka, lecz uczciwa konstatacja. Apostoł powiedział to samo, tyle że dwa tysiące lat wcześniej i z pełną świadomością duchowych konsekwencji. Człowiek o własnych siłach nie jest w stanie się wyzwolić. Żadna samowystarczalność, żadna autonomia, żadne ludzkie wysiłki nie sięgają tak daleko, by zerwać kajdany śmierci.

Czy zatem to ostatnie zdanie wypowiedziane nad człowiekiem? Czy nie ma żadnego wyjścia? Tu — mówi kaznodzieja — Paweł przechodzi do rozdziału ósmego, i tu rozbrzmiewa wieść, która zmienia wszystko. Chrystus jest odpowiedzią. Jego przyjście na świat, Jego bytowanie wśród nas, Jego śmierć, zmartwychwstanie i wniebowstąpienie. Dla apostoła to oczywiste, że ratunku człowieka można dokonać jedynie z zewnątrz, przez Chrystusa. To dar, który jest nam dany — nie zasługa, nie zdobycz, nie nagroda za starania. Słowo „zbawienie" pochodzi z greckiego *soteria* i znaczy dosłownie „ratunek". Innej drogi ratunku dla człowieka po prostu nie ma. Nie „bycie-ku-śmierci", lecz „bycie w Chrystusie" stanowi prawdziwe, najgłębsze powołanie człowieka. I właśnie to uwalnia od potępienia, od wyczerpującej pogoni za samodoskonałością. „Przeto teraz nie ma żadnego potępienia dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie" — pisze apostoł. A staje się to rzeczywistością w chrzcie świętym, którego zbór dziś jest świadkiem. Chrzest jako nowonarodzenie. Chrzest jako początek drogi z Chrystusem.

Czy to jednak znaczy, że wraz z chrztem cały ciężar ludzkiej egzystencji zostaje z nas zdjęty, a wszystkie pytania znajdują odpowiedź? Apostoł odpowiada wyraźnie — nie. Chrzest to dopiero początek drogi z Bogiem. Drogi poznawania Bożego Słowa i Bożych wymagań. Drogi nieustannego zmagania się z naszą chęcią samousprawiedliwienia, z dążeniem do samowystarczalności, ze starym człowiekiem, który w nas trwa i nie chce ustąpić. I zawsze, gdy będziemy ulegać tej pokusie, powrócimy do tego ciężkiego zdania z siódmego rozdziału: „nędzny ja człowiek". Ale — i to jest sedno dzisiejszego święta — Chrystus nie zostawił nas samych. Jak słyszeliśmy w lekcji z Ewangelii Janowej, obiecał, że przyjdzie Duch Prawdy. Po grecku *Parakletos* — Pocieszyciel, Doradca, Ten, który stoi obok i wzmacnia. Ten, który będzie nas utwierdzał w prawdzie, wspierał we wszystkich naszych usiłowaniach i działaniach. Pod warunkiem jednak, że będziemy otwarci na Boże działanie, a nie sami z siebie będziemy stanowić o tym, co słuszne, a co nie.

O tej wielkiej walce dawnego człowieka i człowieka nowego, Chrystusowego, Paweł właśnie pisze w ósmym rozdziale. Mówi o swoistej antytezie: ciało i duch, prawo i wolność, dawny człowiek Adama i nowy człowiek Chrystusowy. Czytając ten rozdział, ktoś może odnieść wrażenie chaosu — bo Paweł raz mówi o duchu jako takim, raz o Duchu Chrystusa, potem stwierdza, że Chrystus jest obecny w wierzących przez Ducha, wreszcie mówi o Duchu Bożym, który ożywił Chrystusa z martwych i mieszka w Kościele. Pastor zachęca, by tej wieloznaczności nie odbierać jako wady tekstu. Taka jest rzeczywistość Ducha — nie jesteśmy jej w stanie do końca pojąć ani uporządkować naszymi kategoriami. Dlatego głosimy wiarę w jedność Ojca, Syna i Ducha Świętego. W tę jedność włącza chrześcijanina dar zbawienia.

Po wojnie, gdy chrześcijanie różnych wyznań spotkali się w Amsterdamie na pierwszym walnym zgromadzeniu Światowej Rady Kościołów, uczestnicy uzgodnili dwa minima, które pozwalają nazywać się braćmi i siostrami w Chrystusie. Pierwsze to wiara w to, że Jezus Chrystus jest prawdziwie człowiekiem i prawdziwie Bogiem. Drugie — wiara w Trójcę Świętą, w jednego Boga w trzech osobach, i w to, że Duch Święty prowadzi Kościół. W życiu Kościoła rozpoznajemy więc elementy teocentryczne, chrystocentryzm, który luteranizm akcentuje zasadą *solus Christus*, oraz pneumatologię — naukę o Duchu Świętym. Te trzy wymiary nie konkurują ze sobą, lecz wzajemnie się dopełniają. Dziś, w święto Zesłania Ducha, podkreślamy szczególnie obecność Ducha w naszym Kościele — wiarę, że nie jesteśmy sami. Gdy spotykamy się na modlitwie, według słów samego Jezusa: „gdzie dwóch lub trzech jest w imieniu moim, tam jestem pośród nich" — wtedy obecny jest jeszcze jeden. Ten czwarty, piąty, setny, sto pierwszy — Duch Święty, który nas umacnia, utwierdza i pociesza.

Tego doświadczenia Ducha pastor życzy wszystkim zgromadzonym w kościele i tym, którzy łączą się z parafią przez transmisję internetową. Byśmy nie tylko wierzyli, lecz byli głęboko przekonani, że Duch prowadzi swój Kościół — mimo wszystkich meandrów, zakrętów, kryzysów i pęknięć dziejów. Tam, gdzie jest zwiastowane Słowo, gdzie udzielane są sakramenty, tam dzieło zbawienia dalej ma miejsce. I On działa w naszym życiu. Amen.

Tematy luterańskie w tym kazaniu

Czego uczy nas to kazanie

Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).

Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie pastora)

# 🕊 ŚWIĘTO ZESŁANIA DUCHA ŚWIĘTEGO # Zrodlo: https://youtu.be/J-lyQxd10IA # Data nabozenstwa: 2022-06-05

Muzyka Dziękuje za oglądanie. Muzyka Muzyka Dziękuje za oglądanie. Dzień dobry. Dziękuje za oglądanie! Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie! Muzyka Nie dzięki mocy, ani dzięki sile, lecz dzięki mojemu duchowi to się stanie, mówi Pan Zastępów. Witam Was drodzy wszystkich bardzo serdecznie, licznie zgromadzonych w święto zesłania Ducha Świętego w Zielone Świątki. Dzień założenia Kościoła Chrystusowego, szczególny dzień w tożsamości eklezjologicznej naszego Kościoła.

Od lat ten dzień w naszej parafii dedykowany jest wstąpieniom do Kościoła. Dlatego witam z posługiwania. szczególny dzisiaj wśród nas cztery osoby, które wstąpią do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego po długim i systematycznym okresie przygotowań. Witam serdecznie również Pani. Rodzinę, która dzisiaj przynosi swoje dziecko do Kościoła Chrystusowego i chce je oddać Panu Przyszcie Świętym. Witam Was drodzy bardzo serdecznie, Was i Waszą rodzinę. Cordially welcome you in the Salvatore Church in Sopot, the whole family who came here to join us in the baptizing of the child.

Witam serdecznie Was, siostry i bracia w Chrystusie, zgromadzeni na tym nabożeństwie. Wśród nas jest profesor Kłaczko wraz z małżonką, członek Rady Diecezjalnej i członek Synodu Kościoła. Rozpocznijmy nasze nabożeństwo pieśnią o Duchu Świętym. 221. Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego. Alleluja! Który nam jest dany? Alleluja! Oto dzień, który Pan uczynił. Alleluja! Weselmy się i ratujmy się nim. Alleluja! Błogosławimy Wam z domu Pańskiego. Alleluja!

Błogosławiony, który przechodzi w imię Pana. Alleluja! Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Jak męło od początku, jak jest i jak będzie, na wieki wieków. Amen. Kyr wieje Heleńsą, Panie, zmiłuj się, Chryste helejson, Chryste zmiój się, Chryste helejson, adeus miój się. Chwała Bologu na wysokościach. Na wysokościach Boku cześć i dzięki łasce Jego. Już nam nie mógł Proszę znowy nieść moc i potęga złego. Uchodowanie Bóg nas pał i pokój już bez przerwy trwa. Waśnę szerka się skończy Módlmy się.

Święty Boże, dziękujemy Ci, że przez Syna swojego powołałeś Kościół swój na ziemię. Twoją jest wolą, abyśmy przez chrzest i wiarę, włączeni w ciało Chrystusa, prowadzili święte i nienaganne życie, służyli Ci z całego serca i głosili z pomocą Ducha Świętego Ewangelię zbawienia na całej ziemi. Twoja jest moc i chwała na wieki wieków. Amen. Na bożnym skupieniu z uwagą wsłuchajmy się teraz Słowo Boże wyznaczone na święto zesłania Ducha Świętego. Najpierw czytam słowa Starego Testamentu, wyjęte z pierwszej Księgi Mojżeszowej, z jedenastego rozdziału.

Cała Ziemia używała wtedy jednego języka i takich samych słów. Gdy ludzie, wędrując ze wschodu, znaleźli równinę w ziemi Sinear, wówczas tam zamieszkali. Mówili do siebie nawzajem, chodźcie, zróbmy cegły i wypalmy je w ogniu. A gdy już mieli cegły zamiast kamienia i smołę zamiast zaprawy murarskiej, powiedzieli – Chodźmy, zbudujemy sobie miasto i wieżę, której szczyt sięgnie nieba. W ten sposób zdobędziemy sławę i nie rozproszymy się po całej ziemi. A Pan zstąpił, aby zobaczyć to miasto i wieżę, które ludzie budowali.

I powiedział Pan, oni są jednym ludem i wszyscy mówią jednym językiem i dlatego zaczęli budować. Odtąd nie będzie dla nich nic niemożliwego, jeśli cokolwiek zechcą zrobić. Stąpmy więc tam i pomieszajmy im języki, żeby nie mogli się wzajemnie porozumieć. W ten sposób Pan rozproszył ich stamtąd po całej ziemi i porzucili budowę miasta. Dlatego nazwano je Babel, gdyż tam Pan pomieszał mowę całej ziemi i stamtąd rozproszył ich Pan po całej ziemi. Tyle słów Starego Testamentu, a błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go.

Alleluja. Alleluja, Alleluja, Alleluja. Wsłuchajmy się też słowa Ewangelii Świętej, a czytam fragment według świętego Jana z 14 rozdziału. Jeśli mnie miłujecie, przykazań moich przestrzegać będziecie. Ja prosić będę Ojca i da wam innego pocieszyciela, aby był z wami na wieki. Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo go nie widzi i nie zna. Wy go znacie, bo przebywa wśród was i w was będzie. Nie zostawię was sierotami, przyjdę do was. Jeszcze tylko krótki czas i świat mnie oglądać nie będzie, lecz wy oglądać mnie będziecie, bo ja żyję i wy żyć będziecie.

Jeśli kto mnie miłuje, słowa mojego przestrzegać będzie i ojciec mój umiłuje go i do niego przyjdziemy i u niego zamieszkamy. Kto mnie nie miłuje, ten słów moich nie przestrzega, a przecież słowo, które słyszycie nie jest moim słowem, lecz ojca, który mnie posłał. To wam powiedziałem z wami przebywając, lecz Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w imieniu moim, nauczy was wszystkiego i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem. Pokój zostawiam wam, mój pokój daję wam, nie jak świat daje, ja wam daję.

Niech się nie trwoży serce wasze i niech się nie lęka". Tyle słów Ewangelii Świętej, a Ty bądź pochwalon, Panie Jezu. Usiądźcie drodzy. Zapraszam serdecznie wszystkie dzieci obecne w kościele na szkółkę niedzielną. Bardzo proszę.... Dzieci na szkółkę niedzielną. Dzisiaj jest z nami Amelka z parafii w Toruniu, dlatego poproszę ją, żeby Was poprowadziły na szkółkę niedzielną, żeby Wam poświęciła na szkółkę niedzielną, żeby Wam Bożego błogosławieństwa, spotkania z Panem Jezusem i dobrych chwil w Domu Bożym.

Wychodzi Amelka środkiem, tak? Idziemy teraz doza. Dzieci idą na szkółkę niedzielną, a teraz proszę o podejście do ołtarza, osoby wstępujące dzisiaj do kościoła oraz rodziców dziecka wraz z dzieckiem. Jeszcze bez rodziców wszyscy. Powstańmy z Boże. W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Pokój Pański niech będzie z wami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. Jako słowo adresowane do Was drodzy, wybrałem fragment dzisiejszej wspaniałej lekcji słowa Ewangelii. Pocieszyciel Duch Święty, którego Ojciec pośle w imieniu moim, nauczy Was wszystkiego i przypomni Wam wszystko, co Wam powiedziałem.

Prosimy Cię, Panie, abyś Ty sam teraz to słowo pobłogosławił w naszych sercach, w sposób szczególny w rodzicach tego dziecka, siostrach i braciach wstępujących do Twojego Kościoła. I w nas wszystkich, Panie, umocnij wiarę. Amen. Wsiądźcie drodzy. Wy nie, wy stoicie w żołtarz. Drodzy rodzice, dziecka, drogie siostry i bracia wstępujący do Kościoła w zborze Chrystusowy. Wiara rodzi się ze słuchania. Tak mamy napisane to w Piśmie Świętym. które czytamy, ale nie zawsze rozumiemy. Dlatego akt wstąpienia chcemy, by był w ten szczególny dzień, w dzień zesłania Ducha Świętego, w którym ta obietnica, o której Chrystus powiedział do swoich uczniów, się wypełniła.

I także tego dnia ma miejsce chrzest święty, w którym przynosimy dziecko, jak mówił nasz reformator, ksiądz dr Marcin Luter, w chrzcie dziecka widać autonomię Bożej łaski. To, że Bóg działa wobec nas, że to nie jest nasze działanie, że dla swego usprawiedliwienia, zbawienia my nic uczynić nie możemy. To dar, to łaska, to Jego działanie. Nie zawsze to rozumiemy. Różne są nasze drogi do Boga i Jego Kościoła, ale powinno w nas trwać ciągle to przekonanie, które wypowiedział Jezus. O tym, że przyjdzie parakletos, jak mówi grecki tekst, co tłumaczymy jako pocieszyciel, doradca, ten, który wzmacnia.

czyli Duch Święty, trzecia osoba Trójcy Świętej, ten, którego ojciec pośle w imieniu Chrystusa. I wtedy, gdy nie rozumiemy, gdy jak to dziecię będziemy się uczyć, wtedy mamy ciągle to zapewnienie. Także w chwilach kryzysu wiary, w momentach trudnych pytań, wątpliwości, bólu w naszym życiu, mamy zapewnienie, że jest ten duch, że to jest prawdziwa realność. To jest osoba, trzecia osoba Trójcy Świętej. która jest obecna w Kościele Chrystusowym i przez modlitwę, przez słowo do nas przemawia, naucza i przypomina naukę Chrystusową.

Dlatego, mimo iż, jak niektórzy twierdzą, Kościół luterański tak bardzo akcentuje działanie Chrystusa, mówiąc o chrystocentryzmie i zasadzie solus Christus, to wcale nie neguje i nie przesuwa na plan drugi działania Ducha Świętego. Wierzymy, że On jest obecny w Kościele. W każdą niedzielę, w każdym zwiastowanym słowie. W każdym spotkaniu, które się dzieje w imię Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego. I niech te słowa staną w waszych umysłach i w waszych sercach. że zawsze Parakletos, Duch Święty, będzie z wami i przypomni wam wszystko, co On, co Chrystus nam powiedział.

Amen. Powstańmy z Boże.... A teraz wy, drodzy rodzice, wypowiedzcie w imieniu swego dziecka wyznanie. Wy wypowiedzcie w swoim imieniu przed tym zborem. A cały zboże połącz się w wyznaniu apostolskiego składu wiary. Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzeb. Stąpił do piekieł. Trzeciego dnia zmartwychwstał. Stąpił na niebiosa.

Siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego. Skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego. Święty Kościół powszechny. Społeczność święty. grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Drodzy, proszę Was, żebyście wrócili do ławki na razie. A was proszę byście uklękli. Chcemy złożyć teraz znak Krzyża Świętego na czole dziecka. Przyjmij znak Krzyża Świętego, bo w krzyżu Chrystusa jest zbawienie Twoje. Amen. Powstańcie. Zapraszamy rodziców chrzestnych. Drodzy, chrzest jest darem Bożej łaski.

Jest wezwaniem do codziennego nawrócenia, jest znakiem, na którym opieramy nadzieję swojego zbawienia. Do tego dziecka, a także często i do nas odnosi się słowo Pana Jezusa. Tego, co ja czynię, Ty teraz nie rozumiesz, zrozumiesz to później. Dlatego zrozumienia konieczne jest wychowywanie w Słowie Bożym, bo ze słuchania Słowa Bożego rodzi się wiara potrzebna do zbawienia. Apostół Paweł napisał do zboru w Efezie, że potrzebujemy dojść do wiary i poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary dojrzałości wynikającej z pełni Chrystusa.

Katechizm Kościoła mówi o codziennym chrzcie, który dokonuje się przez codzienny żal i pokutę. W ten sposób zanurzamy się w śmierć i zmartwychwstanie naszego Pana Jezusa Chrystusa. To należy do nowonarodzenia i jest istotą nawrócenia. Wspominając swój własny chrzest, wyznaliście przez chwilę swoją wiarę w Trójjedynego Boga, która jest wiarą całego Kościoła. To jest wiara nasza, wiara całego Świętego Kościoła. W tej wierze ochrzczeni są wszyscy chrześcijanie, a wyznawanie tej wiary jest naszą chlubą w Jezusie Chrystusie.

Wiara zobowiązuje wszystkich jej wyznawców do wyrzeczenia się szatana, wszystkich jego spraw i czynów oraz do życia i postępowania zgodnie z tym wyznaniem. Dlatego teraz pytam się was, rodzice i chrzestni tego dziecka. Czy chcecie, aby to dziecko w wierze świętego Kościoła ochrzczone zostało w imię Trójjedynego Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego? I'm asking you, parents and godparents, do you want this child to be baptized? If yes, answer, yes we want. Jeśli tak, odpowiedzcie, chcemy. Chcemy. Czy przyrzekacie z Bożą pomocą wychować wasze dziecko w chrześcijańskiej wierze?

Jeśli tak, to odpowiedzcie. Przyrzekamy z pomocą Bożą. Do you promise to raise your child in Christian faith? If yes, say we promise with God's help. We promise with God. I'm asking you, Godparents. Are you ready to help parents of this child in their duties? If yes, say we are. Przejdźmy do kształcenicy. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Dana mi jest wszelka moc na niebie i na ziemi. Idźcie tedy i chcijcie, czyńcie uczniami wszystkie narody. Chrzcząc je nieboga Ojca i Syna i Ducha Świętego.

Ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto ja jestem z wami po wszystkie dni, aż do skończenia świata. Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony. Módlmy się teraz do Boga Ojca Naszego, aby to dziecko zostało obdarzone zbawienną łaską. Wołajmy w każdy swoim języku. Ojcze nasz. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się w imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy.

jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego, albowiem Twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki wieków. Amen. Powiedzcie teraz głośno imię, jakie daliście swemu dziecku. Dziękuje za uwagę. Proszę. Leo temu. Chrzczę Ciebie w mię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Wszechmogący Bóg i Ojciec naszego Pana Józa Chrystusa, który uwolnił Cię przez sześć święty od kary za grzech pierworodny, niech Cię w tym chrzcie utrzymuje i odradza na nowo z wody i z ducha. oraz swoją łaską wzmacnia do życia wiecznego.

Pokój niech będzie z Tobą. Amen. Módlmy się. Wszechmogący Miłosierny Boże i Ojcze z całego serca dziękujemy Ci. Uwielbiamy Cię za to, że ochraniasz i rozwijasz swój Kościół. Dziękujemy Ci, że i to dziecko uczyniłeś dzisiaj przez chrzest święty członkiem swojego Kościoła, ciała Twojego umiłowanego Syna Jezusa Chrystusa. Przejdźmy do ołtarza. A rodziców poproszę wraz z dzieckiem o uklęknięcie. Pan strzec będzie wyjścia i wejścia Twego teraz i na wieki. Zwracam się teraz do Ciebie, droga Matko. Bóg cudownie zachował Cię w czasie trudnych chwil i podarował Ci zdrowe dziecko, które dzisiaj ofiarowałaś Panu w sakramencie Chrztu Świętego.

Dlatego chcemy podziękować Bogu za ten wielki dar macierzyństwa i uwielbiać Go słowami tej, która przez wybranie stała się Matką naszego Pana i Zbawiciela i jak Ty trzymała na rękach swojego Syna. Wielbij dusza moja Pana i rozradował się Duch mój w Bogu Zbawicielu moim, bo wejrzał na uniżoność służebnicy swojej, Wielkie życzą czynił mi wszechmocny i święte jest imię Jego. Boże i Ojcze, dlatego i my dziękujemy Ci za wielkie rzeczy, które dokonałeś dla tej matki, dla ojca, dla rodziny i dla tego dziecka.

Miej ich w swojej łaskawej opiece i swoimi drogami prowadź do zbawienia. Amen. We want now to give you the blessing for the child, for the family, with the words of Aaron Blessing. The Lord bless you and keep you. The Lord make His face to shine upon you and be gracious to you. The Lord lift up His countenance upon you and give you peace. Błogosławieństwo w Trójcy Świętej jedynego Boga, Ojca i Syna i Ducha Świętego, ich będzie z wami odtąd aż na wieki. Amen. Aby. Zwróćcie się teraz do zboru. Drogi zborze Chrystusowy, oto nowy chrześcijanin, nowonarodzony człowiek w Jezusie Chrystusie i członek od dzisiaj tej parafii.

Przyjmijcie go z wszelką życzliwością, chrześcijańską miłością. Niech cieszy się Waszą serdecznością i dobrym. Proszę, siedźcie. A więc zapytajmy Wam, że dajmy się. Bardzo proszę teraz o podejście do ołtarza, osoby wstępujące do kościoła i świadków wstąpienia, by świadkowie stanęli za wami. Powstajmy, drodzy, raz jeszcze i módlmy się. Wszechmogący, miłosierny nasz Boże i Ojcze, wysławiamy Cię i dziękujemy Ci, że przez swojego Syna założyłeś na ziemi swój Kościół i w nim zgromadzasz wszystkich, którzy przyjęli Jezusa jako swojego Pana i Zbawiciela, aby byli umacniani w wierze przez Twoje słowo i sakramenty.

Z całego serca prosimy Cię, abyś obecnym tu siostrom i braciom naszym, wstępującym do społeczności naszego Kościoła, udzielił darów Ducha Świętego, aby wytrwali w Twoim słowie i wierze aż do końca swojego życia, a prosimy Cię o to w imieniu Jezusa Chrystusa, naszego Pana. Amen. Drogie siostry i drodzy bracia w Panu, przed Bogiem w Trójcy Świętej Jedynym, w obecności Waszych świadków i tego chrześcijańskiego zboru, pytam się każdego z Was indywidualnie, czy chcesz z własnej i nieprzymuszonej woli wstąpić do Kościoła Ewangelicko-Ałgysburskiego, czyli luterańskiego.

Jeśli tak, to niech każdy z Was po kolei odpowie głośno tak. Tak. Czy wierzysz, że jedynie Słowo Boże Starego i Nowego Testamentu jest źródłem wiary Kościoła? Czy wierzysz, że Jezus Chrystus jest głową Kościoła, jedynym pośrednikiem i odkupicielem wierzącym? I że nie ma w nikim innym zbawienia, jak tylko w Jezusie Chrystusie? Czy wierzysz, że możesz zostać przed Bogiem usprawiedliwiona, usprawiedliwiony i zbawiony, zbawiona jedynie z Bożej łaski przez wiarę w Jezusa Chrystusa? Czy wierzysz też, że w sakramentach świętych, w Chrzcie Świętym Wieczerzy Pańskiej dana jest nam łaska Boża?

Jeśli tak wierzysz, to odpowiedz głośno wierzę. Czy ślubujesz do końca swego życia naśladować Pana Jezusa Chrystusa i wytrwać w nauczaniu Kościoła Ewangelii z kaugsburskiego, czyli luterańskiego przez całe swoje życie, jeśli tak to odpowiedz, ślubuję z pomocą Bożą? Na to wyznanie każdego z Was i to ślubowanie, jako powołany i ustanowiony sługa Kościoła Ewangelicka Ołzbórskiego, przyjmuję Ciebie bracie, Ciebie siostro, Ciebie bracie. Ciebie, siostro, do społeczności tego Kościoła i udzielam wszystkich praw przysługujących Jego wiernym.

A czynię to w nieboga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Uklęknijcie teraz. Bóg wszelkiej łaski, który Cię powołał do wiecznej swej chwały w Chrystusie, sam Cię do niej przysposobił, twierdził, umocnił, na trwałym postawi gruncie. Pan jest pasterzem moim, niczego mi nie braknie, na niwach zielonych prowadzi mnie, nad wody spokojne mnie wiedzie. Bóg pokoju niechaj Cię w zupełności poświęci, a cały Duch Twój, dusza i ciało niech będą zachowane bez nagany na przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa. Amen.

Choćby nawet szedł ciemną doliną, zła się nie ulęknę, boś Ty ze mną. Amen. Przyjmijcie teraz od nas Boże błogosławieństwo. Błogosławieństwo w Trójcy Świętej jedynego Boga. Boga Ojca i Boga Syna. I Boga Ducha Świętego. Niech będzie odtąd z Tobą aż na wieki wieków. Amen. Bogusom jest w Boga. Niechaj będzie z Tobą na wszystkich wśród troszkach. Amen. Niechaj Pan będzie z Tobą, dokądkolwiek pójdziesz. Niechaj błogosławię Ci na każdej Twojej ścieżce. Amen. Powstańcie, drodzy. Gratuluję i witam w Kościele Ewangelicko-Ozbórskim.

Szczep Bożego błogosławieństwa i radności z obcowania Bożym Słowem. Bożego błogosławieństwa i radości z bycia w Anglii. Boże łaski i radość prowadzenia i samych dobrych, pogodnych i Chrystusie. A teraz, drodzy, zwróćcie się do swego zboru. Dziękuję. Drogi zborze chrystusowy, oto dwie siostry i dwóch braci, razem jedno małżeństwo tutaj stoi, których przyjęliśmy dzisiaj do Kościoła Chrystusowego, do Kościoła Ewangelicko-Ausburskiego. Przyjmijcie ich proszę jako braci i siostry w Chrystusie. by odnaleźli w naszej parafii, w tej wspólnocie i w całym Kościele luterańskim na świecie swój dom, dom wiary, dom społeczności z Chrystusem.

Witamy Was w naszej parafii. Drogi zboże, usiądźcie. A rodziców i rodziców szesnych zapraszamy do zakrystii w celu złożenia podpisów. Śpiewamy pieśń 226. Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka muzyka Muzyka Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego, niech będą z nami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. Amen. W liście do Rzymian w ósmym rozdziale wybranych wierszach znajdujemy takie słowa. Żadne więc teraz potępienie nie zagraża tym, którzy są w Jezusie Chrystusie, bo prawo ducha życia w Chrystusie Jezusie uwolniło Cię od prawa grzechu i śmierci.

Jeśli zaś Chrystus jest w was, to chociaż ciało podlega śmierci z powodu grzechu, to jednak duch daje życie dzięki usprawiedliwieniu. A jeśli mieszka w was duch tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, To ten, który Chrystusa wskrzesił z martwych, ożywi również wasze śmiertelne ciała przez swojego Ducha, który was mieszka. Pobogosław teraz, Panie, prosimy to słowo i mów do nas w Duchu Świętym. Amen. Siostry i bracia w Panu, przeżywamy dzisiaj święto zesłania Ducha Świętego, zwane też świętem Pięćdziesiątnicy albo Zielonymi Świątkami.

Ta nazwa ostatnia, tak popularna i ludowa, odnosi się do żydowskiego zwyczaju, do zielonych świąt, które zwane były też świętem pierwszych zbiorów, pierwszych owoców, a obchodzono je w 50. dniu po święcie Paschy. My jako chrześcijanie obchodzimy dzisiaj ten szczególny dzień dla Kościoła. Dzień, w którym na apostołów i na Marię Magdalenę został zesłany Duch Święty. I wsłuchujemy się w tekst apostoła Pawła zapisany w liście do Rzymian w VIII rozdziale. To jest odpowiedź na pytanie, które Paweł sformułował w poprzednim rozdziale, które wyraża rozpacz autonomicznego człowieka.

Paweł napisał – nędzny ja człowiek, kto mnie uwolni z ciała podległego tej śmierci? – nie. To, drodzy, głęboka konstatacja dotycząca ludzkiej egzystencji. Samo w własnych siłach ja, człowiek, jak to powiedział wielki filozof XX wieku Martin Heidegger, jestem bytem, który zmierza do śmierci. Rodząc się, jesteśmy tak naprawdę pewni tylko tego jednego. I apostoł Paweł w swojej antropologicznej refleksji to właśnie wyraził, jakże głęboko i boleśnie. Nędzny ja człowiek, sam nie wyzwolę się z ciała podległego śmierci.

To autonomiczne stwierdzenie człowieka, który próbuje o własnych siłach osiągnąć samowystarczalność, doskonałość i swoje miejsce na ziemi. Ale w tę egzystencję człowieka, który w swojej konstatacji podąża za tą myślą siódmego rozdziału i za całą refleksją Heideggera rozpoznaje swoją nieuchronną śmierć. Czy jest ona jednak ostatnim zdaniem względem człowieka? Czy jest jednak jakieś wyjście? Chrystus jest odpowiedzią na to pytanie. Jego przyjście na świat, Jego bycie tu na ziemi, bytowanie wśród nas, Jego śmierć, zmartwychwstanie i później w niebo wstąpienie.

Dla apostoła to oczywiste, że ratunku człowieka można dokonać jedynie z zewnątrz, poprzez Chrystusa. To dar, który jest nam dany. Innej drogi zbawienia, czyli tłumacząc dosłownie z greki ratunku dla człowieka, nie ma. Nie bycie ku śmierci, ale bycie w Chrystusie stanowi prawdziwe powołanie człowieka. To ono uwalnia od potępienia, od chęci samodoskonałości i to staje się rzeczywistością w Chrzcie Świętym, które dane nam dzisiaj było jako zborowi przeżywać. Chrzest święty jako nowo narodzenie, jako droga z Chrystusem.

Ale czy to znaczy, że wraz z chrzem świętym wszystkie nasze problemy, pytania, cały ciężar naszej egzystencji zostaje z nas zdjęty? Apostoł mówi wyraźnie, nie. Chrzest to dopiero początek drogi z Bogiem. Drogi poznawania Jego słowa, Jego wymagań. Drogi ciągłego zmagania się z naszą chęcią samousprawiedliwienia się, dążenia do samowystarczalności. Drogi. I zawsze, gdy tak będziemy działali, będziemy powracać do tego słowa z siódmego rozdziału Listu do Rzymian. Nędzny ja człowiek. Ale Chrystus, drodzy, nie zostawił nas samych.

Jak słyszeliśmy to w liturgii wstępnej, we fragmencie Nowej Ewangelii, On obiecał, że przyjdzie Duch Prawdy, Pocieszyciel, Doradca, Ten, który nas zbierzał. utwierdzi w tej prawdzie, który będzie nas wspierał we wszystkich naszych usiłowaniach, działaniach, o ile będziemy otwarci na Boże działanie, a nie na stanowienie samemu tego, co jest słuszne i nie. O tej ogromnej walce tego dawnego człowieka i tego człowieka Chrystusowego, nowonarodzonego, Paweł właśnie pisze w tym ósmym rozdziale Listu do Rzymian, mówiąc o swoistej antytezie ciała i ducha, prawa i wolności, dawnego człowieka Adama i człowieka Chrystusowego.

Może ktoś w pierwszej chwili uznać, czytając ten cały ósmy rozdział Listu do Rzymian, do czego dzisiaj Was drodzy po południu bardzo zachęcam. Może ktoś z Was odniesie wrażenie, że to jest chaotyczne. Bowiem raz Paweł wspomina o duchu jako takim, innym razem mówi o duchu Chrystusa, potem stwierdza, że Chrystus obecny jest w ludziach wierzących poprzez ducha i wreszcie mówi o duchu Bożym, który ożywił Chrystusa z martwych i mieszka w Kościele Chrystusowym. Wielu. Taka jest rzeczywistość Ducha, że nie jesteśmy jej w stanie do końca zrozumieć.

Dlatego głosimy wiarę w jedność Ojca, Syna i Ducha Świętego. To ta jedność, w którą dzięki darowi zbawienia włączony zostaje każdy chrześcijanin. I właśnie gdy przed laty, zaraz po wojnie, chrześcijanie różnych wyznań spotkali się w Amsterdamie na walnym pierwszym zgromadzeniu Światowej Rady Kościołów, to uczestniczyło. że są dwa wymagania, które sprawiają, że możemy nazywać się chrześcijanami, braćmi i siostrami w Chrystusie. Jest to wiara w to, że Jezus Chrystus jest prawdziwie człowiekiem i prawdziwie Bogiem.

I drugi element tej ogólnochrześcijańskiej wspólnoty to jest właśnie wiara w Trójcę Świętą, w to, że Bóg jest jeden w trzech osobach i to, że Duch Święty prowadzi Kościół. Działanie więc każdej z osób Trójcy Świętej, o czym będziemy mówili w sposób szczególny za tydzień, pokazuje nam, że w życiu Kościoła mamy do czynienia z elementami teocentrycznymi, z chrystocentryzmem, który my tak bardzo podkreślamy, i z pneumatologią, nauką o Duchu Świętym. Głosimy dzisiaj, że nasze zbawienie, nasz ratunek z tej nędzy jest dziełem, działaniem Boga w Trójcy Jedynego.

Dzisiaj podkreślamy obecność Ducha w naszym Kościele. Wiarę w to, że nie jesteśmy sami. Że gdy spotykamy się na modlitwie mówiąc słowami Jezusa, gdzie dwóch lub trzech jest w imieniu moim, tam wierzymy, że tworzymy wspólnotę wiary. I obecny jest jeszcze jeden wśród nas. Ten czwarty, piąty, setny, sto pierwszy Duch Święty, który nas umacnia, utwierdza i pociesza. Tego działania Ducha Świętego życzę nam wszystkim tu zgromadzonym, tym, którzy łączą się z nami poprzez internetową transmisję. Byśmy nie tylko wierzyli, ale byli głęboko w to przekonani, że Duch prowadzi swój Kościół mimo meandrów, zakrętów.

Tam, gdzie jest zwiastowane słowo, gdzie unelane są sakramenty, tam dzieło zbawienia dalej ma miejsce. I On działa w naszym życiu. Amen. Módlmy się. Dobry nasz Panie i Boże, chcemy Ci podziękować za ten szczególny dzień. Święto zesłania Ducha Świętego, które możemy przeżywać w społeczności tego chrześcijańskiego zboru. wraz z sakramentem sztu świętego, z aktem wstąpienia do Kościoła. A teraz będziemy spotykać się wokół Twego ołtarza przy stole eucharystycznym. Prosimy Cię, bądź obecny wśród nas w Duchu Świętym.

Amen. Zborowi mam do przekazania ogłoszenia. Do odebrania jest nowy numer z Jastuna Ewangelickiego. Czynny jest punkt kancelaryjny, punkt z wydawnictwami, biblioteka etos. Nasze nabożeństwo dzisiejsze będzie miało pewną swoją kontynuację po półgodzinnej przerwie. Zapraszamy wszystkich na koncert zespołu Duo Sopot do naszego kościoła na godzinę 12. Także traktujemy to jako drugą część dzisiejszego Wielkiego Święta, bo Wielkie Święta zawsze obecna jest w Kościele Ewangelickim w Wielkowie. W tygodniu zapraszamy na spotkanie dla zainteresowanych we wtorek o godzinie 18:00.

W środę o 17:30 próba chóru parafialnego. W Gdańsku obchodzone są Dni Wolnych Wyborów, rocznica wyborów 4 czerwca 1989 roku. W ramach Strefy Społecznej przy Europejskim Centrum Solidarności odbędzie się dzisiaj o godzinie 16.30 na scenie głównej debata "Religię jestem otwarty, ale" Będę miał zaszczyt uczestniczyć w tej debacie, jeśli ktoś ma wolny czas. Serdecznie zapraszam na to spotkanie. Ogłaszam również, że zgromadzenie parafialne odbędzie się 26 czerwca bieżącego roku po nabożeństwie. Jest ono związane z wymogiem, który musimy wypełnić przyjęciem sprawozdania finansowego z działalności gospodarczej.

Rada parafialna zaplanowana jest na wtorek, 14 czerwca o godzinie 18 w Tczewie. Wszystkie inne ogłoszenia znajdziecie, drodzy, na stronie parafialnej. Przyjmijcie życzenie pokoju. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niech strzeże serca i myśli nasze. Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Wszystkie prawa zastrzeżone. Muzyka Zangasza w Jęsia. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Na imięgo, mężna równa, nie się nadalem z niemu wąbu. I zimięgo, niech na imiu oczy, niech na imięgo wąbu. Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię.

Amen. Ksiostry i Brace w Chrystusie, chcielibyśmy teraz wyznać nasze grzechy przed obliczem Boga Trójjedynego. Módlmy się słowami modlitwy spowiedniej. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja biedny, nędzny, grzeszny człowiek Wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje Popełnione myślą, mową i uczynkiem, którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego, Jezusa Chrystusa.

Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłościw. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu. Amen. Bóg słyszał nasze wołanie, dlatego teraz przed Jego obliczem pytam się każdego z Was. Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak, odpowiedz, żałuję. Czy wierzysz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz, wierzę. Wierzę. Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje?

Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Przez to jako powołany i ustanowiony sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego zwiastuję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są odpuszczone w imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego.

Amen. Błogosław duszo moja Panu i wszystko, co we mnie imieniu Jego Świętemu. Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw Jego. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z wami. Amen. Muzyka Muzyka Pan niech będzie z wami i z Duchem Twoim. Wznieście swe serca Wznosimy je do Pana. Dziękujmy Panu Bogu naszemu. Słuszną to i sprawie milą jest rzeczą. Za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, Święty Panie, Wszechmogący Ojcze, Wiekuisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy, i udzielasz zbawienia wiecznego.

Dlatego i my, we współ z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Święty, święty, święty jest nasz Pan. A niebo i ziemia, a niebo i ziemia Są pełne chwały Jego Dziękuje za uwagę. Święty Boże, święty mocny, święty a nieśmiertelny Panie, z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją jawną od założenia świata. W szczególności wspominamy Syna Twego Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci w wieczerzy świętej zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu.

Wielu Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Al powiem Twoje jest trudectwo i moc i chwała na wieki wieku. Amen. Pan nasz Jezus Chrystus tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowawszy łamał i dawał uczniom swoim mówiąc, Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, to czyńcie na pamiątkę moją.

Podobnie, gdy było po wieczerzy, wziął i kielich, a pociągowa przydał im mówiąc, bierzcie pijcie z niego wszyscy, ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej. która się za Was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów. To czyńcie ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie teraz do stołu pańskiego, przyjdźcie, skosztujcie, zobaczcie jak dobry jest Pan. w pierwszej kolejnej zapraszam rodzinę, chrztu i osoby wstępujące do kościoła.

Muzyka Muzyka Dziękujemy Ci, Wszechmogący i Miłosierny Boże, żeś nas pokrzypił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twojego. Prosimy Cię spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej wzajemnej miłości między nami wszystkimi. Wszechmogący Boże, napełnieni Duchem Twoim ośmielamy się wołać do Ciebie i za przykładem Zbawiciela nazywać Cię Ojczem. Ojcze nasz niebiański, dziękujemy Ci za Twoją obietnicę wylania Ducha Świętego na wszelkie ciało i za jej wypełnienie w Dniu Pięćdziesiątnicy.

Wiemy, że wierność Twoja jest wielka i niepojęta. Dlatego uwielbiamy i chwalimy przeto święte imię Twoje i przez całe nasze życie pragniemy Ci służyć z radością i z ochotnego serca. Łoskawy nasz Panie, dziękujemy Ci, że przez Ducha Świętego powołałeś na ziemi Kościół Syna Swojego i nieustannie obdarzasz Go miłością, mocą wiary i pozdania prawdy. Błogosławisz i ochraniasz. Prowadzisz Go, a wraz z Nim nas, przez Słowo swoje i sakramenty święte. Dziękujemy Ci dzisiaj Panie za sakrament Chrztu Świętego, za to, że przyjąłeś do społeczności Chrystusa nowego człowieka i obdarzyłeś go nowym życiem poprzez chrzest.

Dziękujemy Ci za cztery osoby, które dzisiaj ślubowały Tobie i Dniu Święta Kościoła, Twemu Kościołowi wierność i to, że chcą podążać za Chrystusem jako za swoim Panem. Prosimy Cię więc o Twoje błogosławieństwo, byś ich wspierał, a Kościołowi swemu dał wiernych szafarzy tajemnic Twoich, aby lud Twój zrastał w wierze, uprowadzony był drogą wiodącą do niebiańskiej ojczyzny. W ten dzień prosimy Cię, Panie, o pomyślność dla naszej Ojczyzny, dla naszych miast i naszych wiosek. Dziękując Ci za wolność, która została wywalczona tak przed wielu laty, a której rocznicę właśnie obchodzimy, tych pierwszych wolnych wyborów.

Prosimy Cię o wolność dla innych ludzi, o pokój na Ukrainie, o błogosławieństwo dla całej naszej Europy, dla europejskiego domu. I prosimy Cię, byś błogosławił nasze domy i nasze rodziny, wychowanie dzieci i młodzieży. Przechodzimy także do Ciebie, Panie, z prośbą o dobry poród, o przyjście na świat nowego człowieka, byś przyjął go na tej ziemi z błogosławieństwem. Prosimy Cię, Panie, również o te sprawy, które nie są proste i łatwe. W sposób szczególny prosimy o zdrowie dla naszego brata, który się zmaga z chorobą.

Obdasz go siłami i mocą, i daj, by znowu mógł cieszyć się zdrowiem i być w Twoim Kościele. Prosimy Cię o nas tu zgromadzonych, o naszych bliskich. Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa. Amen. Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże, niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą. I niech Ci miłości wbędzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie. I niechaj Ci da swój święty pokój. Amen. Amen. Muzyka Muzyka odwiedzenia na koniec Błogosławionej Niedzieli, w której wierzyli. Dziękuję. Muzyka Muzyka

✦ Zapytaj luteranów