Czas Wielkanocy · tydzień 7 · kolor: bial
2025-08-31 · Po Trójcy Świętej

11. po Trojcy Swietej

Streszczenie w przygotowaniu. Łukasz wyciąga tekst kazalny i streszczenie z każdego z 328 kazań — proces trwa. Tymczasem zobacz powiązane hasła teologiczne poniżej albo rozwiń pełny zapis nabożeństwa.

Tematy luterańskie w tym kazaniu

Czego uczy nas to kazanie

Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).

Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie pastora)

# 11. po Trójcy Świętej # Zrodlo: https://youtu.be/Ln_mxUCr13w # Data nabozenstwa: 2025-08-31

Muzyka Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje. Tym słowem z pierwszego listu Piotra witam was do tych wszystkich bardzo serdecznie w jedenastą niedzielę po Trójcy Świętej. Witam wszystkich parafian, wszystkich gości, osoby przebywające na wypoczynku. Witam tych, którzy łączą się z nami poprzez internetową transmisję. I nam wszystkim życzę, by to nabożeństwo było błogosławione, by nas wzmocniło i byśmy byli tymi, którzy są po stronie pokory, a nie po stronie pychy. Zaczywajmy drodzy wspólnie pieśń numer 292.

Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Niech im nie udech się, Święca, śni i śni i odech, Niech nam podejście wczorcz, Ponidzi słyszy mnie, Nie udech się jego wzrok, Nie wiem, jak wdawać wstępnie, Nie bywa Ciebie coś, Żeby w komisie prowadzić, Podów na światów żyć I całych noś nie zbodzić. Muzyka Ale w sumie uby, U pokój do nimi nośni, Tyś się z pokoło, Bo Jezu, prośbę mój, Więc nie opuszczaj mnie, we wzak w grzech żyw jest twój: w imię Bojojska otwory mnie przykwięcie. Ułost mi w Jaremu i zasiłkowa dzieję: Śpiewał się w niej.

Zdjęcia i montaż Muzyka Od schodu słońca aż do zachodu Muzyka Muzyka Muzyka Pan Bóg nasz On podnosi nędzarza z prochu Zdjęcia i montaż Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Muzyka Muzyka Muzyka Christel Eleison Kyrie eleison Chwała Bogu na wysokościach. Zdjęcia i montaż Muzyka Módlmy się. Miłosierny Boże i Ojcze, Ty sprzeciwiasz się pysznym, lecz pokornym okazujesz łaskę. Spraw, abyśmy z pokorą i ufnością wyznawali nasze grzechy i pocieszali się łaską kazaną nam w Jezusie Chrystusie, który z Tobą i z Duchem Świętym, prawdziwy Bóg, żyje i króluje na wieki wieku.

Amen. Pan niech będzie z wami i ulepło nam. Wszystkie prawa zastrzeżone. Siostry i bracia, słuchajmy się we fragmenty Pisma Świętego przeznaczone na dzisiejszą niedzielę. Najpierw czytam w II Księdze Samuela w rozdziale 12 od pierwszego w wybranych wierszach. Pan posłał Natana do Dawida. Ten przyszedł do niego i powiedział. W pewnym mieście było dwóch ludzi. Jeden bogaty, a drugi biedny. Bogaty miał owce i bardzo wiele wołów. Biedak zaś nie miał nic oprócz jednej małej owieczki, którą kupił. Karmił ją, a ona rosła przy nim razem z jego dziećmi.

Jadła kawałki jego chleba i piła z jego kubka. Spała na jego piersi i była dla niego jak córka. Pewnego razu przyszedł podróżny do bogatego człowieka, ale jemu żal było wziąć coś ze swoich owiec i własnego bydła, aby przyrządzić posiłek dla gościa, który do niego przyszedł. Zabrał więc owieczkę ubogiemu i przyrządził ją człowiekowi, który do niego przybył. Wtedy Dawid wybuchnął wielkim gniewem na tego człowieka i powiedział do Natana Na życie Pana! Człowiek, który tak postąpił winien jest śmierci. Za owieczkę wynagrodzi poczwórnię, dlatego że nie okazał współczucia i dopuścił się takiego czynu.

Natan oświadczył wtedy Dawidowi, ty jesteś tym człowiekiem, tak mówi Pan Bóg Izraela. Ja namaściłem cię na króla Izraela i wyrwałem cię z ręki Saula. Dałem ci dom twojego Pana i dałem ci żony twojego Pana na twoje łono. Dałem Ci dom Izraela i Judy, a jeżeli tego byłoby za mało, to dodałbym Ci dużo więcej. Dlaczego wzgardziłeś słowem Pana, popełniając to, co złe w Jego oczach? Uriasza Chetytę zabiłeś mieczem, a Jego żonę wziąłeś za żonę dla siebie. Zamordowałeś go mieczem Amonitów. Dlatego miecz nigdy nie odstąpi od Twojego domu, bo mną wzgardziłeś, a żonę Uriasza Chetyty wziąłeś sobie żarzonę.

Na to powiedział Dawid do Natana. Zgrzeszyłem wobec Pana. Natan odpowiedział Dawidowi, Pan odpuszcza Ci Twój grzech, nie umrzesz. Ponieważ jednak przez ten czyn odrzuciłeś Pana, więc Syn, który Ci się narodzi, z pewnością umrze. Potem Natan poszedł do swego trwa. domu. Tyle słów Starego Testamentu. Błogosławieni są ci, którzy słuchają słowa Bożego i strzegą go. Alleluja. Muzyka A Ewangelię czytam według św. Łukasza w XVIII rozdziale, wiersze od IX do XIV. Powiedział też przypowieść do tych, którzy byli przekonani o swej doskonałości, a innymi gardzili.

Dwóch ludzi weszło do świątyni na modlitwę, jeden faryzeusz, a drugi celnik. Faryzeusz stanął i tak w duchu się modlił. Boże, dziękuję Ci, że nie jestem jak inni ludzie, złodzieje, oszuści, rozpustnicy lub jak ten celnik. Poszczę dwa razy w tygodniu, składam dziesięcinę z całego dochodu. Natomiast celnik stał z daleka i nie śmiał nawet oczu podnieść ku niebu, ale bił się w piersi i mówił, Boże, okaż litość mnie grzesznemu. Mówię wam, ten odszedł do swego domu sprawiedliwiony, a nie tamten. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony.

Bądź pochwalony, Panie Jezu. A teraz, siostry i bracia, niech naszą wspólną odpowiedzią na to usłyszane słowo będzie nasze wyznanie wiary, które wypowiedzmy słowami apostolskiego kredo. Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pokrzepion. Stąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych.

Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Amen, amen, amen. Zdjęcia i montaż Zdjęcia Wielkie prawie Twoje kwań, Pod własnym nie do nas zadań. Gdy z własnym i wczorstwem blaności I nie wstomijem swoich swój, O to się czaręc A same wieczny serce Twą Za dach nieczeków odpuszczenia I z żaden zbogli zielstwem Udzęk i daj niech młodych dróg Chciałabym. Zdjęcia i montaż Wszyscy obrany wina dzieje, Śródła życiowe, kroz i chłop, I kruszko poleg naszą zna, Nad lasem urobie się nam.

Zdjęcia Zdjęcia i montaż jedyne łaska uzbawia nas. Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będzie z nami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. W dzisiejszą niedzielę chcemy w sposób szczególny wsłuchać się w słowa Listu do Galacjan, gdzie w rozdziale drugim wierszach od 16 do 21 odnajdujemy takie słowa. Wiemy jednak, że człowiek nie dostępuje usprawiedliwienia z uczynków prawa, lecz przez wiarę w Jezusa Chrystusa. Mu wierzyliśmy w Chrystusa Jezusa, aby osiągnąć usprawiedliwienie z wiary w Chrystusa, a nie z uczynków prawa, ponieważ żaden człowiek nie osiągnie usprawiedliwienia z uczynków prawa.

Jeżeli zaś szukaliśmy usprawiedliwienia w Chrystusie, a tak jak innych poczytuje się nas za grzeszników, to czy Chrystus miałby być sługą grzechu, to niemożliwe. Jeśli bowiem na nowo buduję to, co zburzyłem, okazuję się przestępcą". Ja przecież dzięki prawu umarłem dla prawa, abym żył dla Boga. Z Chrystusem zostałem przybity do krzyża i już nie żyję ja, lecz żyje we mnie Chrystus. To zaś, co teraz przeżywam w ciele, przeżywam w wierze w Syna Bożego, który mnie umiłował i wydał za mnie samego siebie. Nie odrzucam łaski Boga.

Jeśli bowiem usprawiedliwienie jest dzięki prawu, to Chrystus umarł na próżno. Prosimy Cię Pani, abyś teraz to słowo pobłogosławił w naszych sercach, byś poprowadził je w Duchu Świętym. Amen. Drogi zboże, siostry i bracia w Jezusie Chrystusie. W bieżącym roku obchodzimy 25. rocznicę podpisania wspólnej deklaracji w sprawie nauki o usprawiedliwieniu. To bardzo ważny kumeniczny tekst, który w pewnym sensie zamyka spory wokół rozumienia usprawiedliwienia XVI-wiecznej reformacji. Bowiem ta nauka odrzucona przez Kościół rzymski w XVI wieku, a tak wyraźnie sformułowana przez ojców reformacji, Marcina Lutra, Filipa Melanchtona, Ulrika Cingliego, Jana Kalwina i innych, stała się fundamentem naszej ewangelickiej tożsamości.

A zarazem tym, co na wieki rozdzielało nas od chrześcijan należących do rzymskiego kościoła. Wspólna deklaracja usprawiedliwieniu pokazuje, że to co odkrył Luther tak naprawdę jest apostolskim dziedzictwem. Jest tym, co bezpośrednio sięga do korzeni, jak chociażby do dzisiejszego listu do Galacjanu. Dzisiejsza niedziela, jedenasta po Trójcy Świętej, w sposób szczególny koncentruje się na Bożej łasce i usprawiedliwieniu darmo z łaski. To łaska dzisiaj jest tym pojęciem centralnym, wokół którego się koncentrujemy i wokół którego jest zbudowany również dzisiejszy tekst.

Marcin Luther w swoim duchowym rozwoju w sposób szczególny sięgał do Listu do Rzymian, tego najważniejszego pisma apostoła Pawła, ale zaraz za nim stał właśnie List do Galacjan. który mówi o usprawiedliwieniu darmo z łaski przez wiarę. W liście do Galacjan Luter odkrył jeszcze coś innego. Rozumienie całej Biblii. Teologowie mówią o odkryciu hermenetycznego klucza, klucza rozumienia Bożego Słowa. Dlatego, że właśnie w tym liście napisanym do Galacjan apostoł narodów koncentruje się na nauce o prawie i Ewangelii.

W dawniejszym języku mówiliśmy o zakonie i Ewangelii. Dzisiejszy tekst, do którego sięgamy, tekst Biblii ekumenicznej, Zamiast tora, nomos tłumaczy nie jako zakon, ale właśnie jako prawo, dostosowując to do dzisiejszego języka, którego używamy. Prawo to jedno z dwóch form działania Bożego Słowa. To słowo gniewu. zakazu, nakazu, Bożego roszczenia wobec człowieka, żądania. To wszystko nazywamy słowem prawa, zakonu, przykazań, wskazówek albo i gniewu. A drugim słowem Boga skierowanym do człowieka jest dobranowina, czyli Ewangelia.

Mówimy inaczej słowo pocieszenia, słowo łaski, usprawiedliwienia, czy według Janowej tradycji przede wszystkim słowo miłości. Bóg jest miłością. To Ewangelia. I właśnie w liście napisanym do Galacjan młody teolog Marcin Luther odkrywa fundamentalną prawdę hermeneutyki biblijnej. Każde słowo, każde zdanie Starego i Nowego Testamentu powinniśmy odczytywać właśnie z perspektywy Prawa i Ewangelii. Z perspektywy Bożego Słowa, które działa wobec człowieka w ten albo w tamten sposób. Pierwszym słowem Boga jest słowo prawa, ale ostatnim słowem Boga, tym doskonałym, jest słowo łaski i usprawiedliwienia.

I to pisze apostoł Paweł w dzisiejszym liście. Galacja to kraina. To nie jeden zbór, do których Paweł pisał inne listy, ale fragment, który dzisiaj należy do środkowej Turcji, gdzieś wokół miasta dzisiejszego Ankara, stolicy tego państwa. Tam Paweł zakładał chrześcijańskie wspólnoty, zbory, parafie, głosząc im wiarę. W to, że Jezus Chrystus jest naszym Zbawicielem, że jesteśmy usprawiedliwieni darmo z łaski przez wiarę. Ale tam pojawiły się głosy, że trzeba jednak, zanim staniemy się chrześcijanami, stać się tymi, którzy podporządkowani są prawu mojżeszowemu.

Paweł pisze: "Z uczynków prawa, czyli zakonu, nie będzie usprawiedliwiony żaden człowiek. To odpowiedź wobec tych, którzy chcieli nadać chrześcijaństwu Charakter prawny, którzy chcieli, byśmy najpierw stali się faryzeuszami, a dopiero potem uczniami Chrystusa. Postawa faryzeusza ukazana w dzisiejszej Ewangelii mówi. jest z gruntu rzeczy niewłaściwa, bowiem opiera się ona na fałszywych przesłankach tych, które głosili przeciwnicy Pawła w Galacji. Nie jest to złe, przecież to wiemy, że on pości. To jest dobre.

Dobre jest również, że daje dziesięcinę, dzieli się swoim majątkiem. Dobre jest, że się modli, że chodzi do świątyni, synagogi, że jest człowiekiem pobożnym. Właściwe jest również i godne podziwu, że zajmuje się badaniem Pisma Świętego i je czyta. Ale do gruntu zła jest jego postawa, jego głębokie przekonanie, że właśnie na podstawie tych działań człowiek, on sam może dojść do zbawienia. Zły jest paradygmat, który mówi, że nasze uczynki, nasze czyny nas zbawiają i to nas czyni usprawiedlionymi przed Bogiem.

I złe jest również to, że faryzeusz w swojej postawie stawia siebie w konfrontacji z innymi. To on jest ten lepszy, ten pobożny, ten uczciwy, ten zbawiony swoim działaniem. Takie myślenie pojawiało się coraz częściej w Galacji. Ludzie szukali zbawienia nie w Jezusie Chrystusie, ale wyłącznie w sobie samych. Budowali swe usprawiedliwienie na pobożności, a nie na Jezusie Chrystusie. I do nich, i do wszystkich tych w każdych epokach, w każdej epoce, w każdym czasie Paweł pisze, że człowiek zostaje usprawiedliwiony nie z uczynków prawa, ale tylko i wyłącznie przez wiarę w Chrystusa Jezusa.

To jest centralna myśl i listu do Galacjan i późniejszego listu do Rzymian i właściwie całego nauczania apostoła Pawła. Rozpoznaniu w Chrystusie Jezusie Zbawiciela Świata i w Nim naszej nadziei. Postawę takiej nadziei w dzisiejszych tekstach biblijnych prezentuje celnik. Ten, który przychodzi do świątyni świadom swojej grzeszności. On wie, że jest grzesznikiem, że zrobił wiele złego w swoim życiu. I nie uważamy, że oszukiwanie, naciąganie ludzi jest w takich czy innych warunkach dopuszczalne. Nie uważamy, że jego postawa jest godna naśladowania, by potem móc przyjąć jego skruchę.

Nie mówimy też, że grzechy można podzielić na mniejsze i większe i te mniejsze akceptować. Znamy biblijne rozumienie grzechu jako przeciwstawienie naszej woli Bogu, jako naszą pychę odwołując się do dzisiejszego hasła dnia. Ale celnik nie czyni tego. Nie próbuje się usprawiedliwić, pokazać, że takie są warunki jego życia, on inaczej nie może. Nie próbuje wyjaśniać, że musiałem tak robić, bo byłem urzędnikiem, kazano mi, no to musiałem kombinować, oszukiwać i być względem innych okrutny. Nie. Ten człowiek ma świadomość tego, gdzie jest granica pomiędzy grzechem, a właściwą postawą.

I prosi Boga o odpuszczenie grzechów, o przebaczenie. On całą swoją nadzieję nie buduje na sobie, ale na Bożej łasce. Wierzy w moc Wszechmogącego Boga. Nie buduje swej przyszłości na sobie, na swoich uczynkach, ale wie, że jest ktoś, kto może go usprawiedliwić i zmienić. I dlatego on wychodzi ze świątyni usprawiedliwiony. Postawa pokory versus postawa dumy. To, co jest hasłem biblijnym dzisiejszej niedzieli całego tygodnia. Postawa wyciszenia, a nie pokazywania swoich osiągnięć i sukcesów. Symbolicznie postawa klęcząca, taka jaką przyjmujemy podczas spotkania z Chrystusem w sakramencie.

Gdy przyjmujemy to, co On nam daje, a On daje nam samego siebie. Marcin Luther, gdy szukał łaskawego Boga, po lekturze listu do Rzymian, listu do Galacjan odnalazł spokój duszy, odnalazł właściwą teologiczną drogę, Bo chciał być, będąc mnichem, faryzeuszem. Ufał, że dzięki monastycznym czynnościom, dzięki postom, umartwianiu się, głodowaniu czy też biczowaniu, jest w stanie być bliżej Boga i w ten sposób zbudować swoją doskonałość. Zauważył, że im więcej tego wszystkiego czyni, tym jest jeszcze dalej od swego Stwórcy.

Otworzył więc Biblię, zaczął czytać i mówiąc językiem ewangelickim, tam odnalazł łaskawego Boga, Bożą łaskę, słowa pocieszenia. I przyjął tę łaskę, by nie budować już swojej relacji przed Bogiem na swoich uczynkach, ale wyłącznie na Bożej łasce usprawiedliwieniu w Chrystusie. Dlatego w drugim artykule wiary w małym katechizmie Luther tak wyznawał i tego ciągle uczymy się na nauce konfirmacyjnej. Wierzę, że Jezus Chrystus, prawdziwy Bóg z Ojca w wieczności zrodzony i zarazem prawdziwy człowiek z Marii Panny narodzony jest moim Panem, który mnie potępionego, zgubionego człowieka wybawił, odkupił i pozyskał od wszelkiego grzechu.

To jakby kwintesencja postawy celnika, słów apostoła Pawła zapisanych w liście do Galacjan i innych miejscach. Luter dość długo szukał swej drogi. I my szukamy naszych indywidualnych dróg. Szukamy być może doskonałości w świecie i przed Bogiem. Ale na czym to wszystko powinno się budować? Znajdujemy odpowiedź. Nie na naszej doskonałości, nie na naszych uczynkach, zaszczytach, sukcesach. Prawdziwy chrześcijanin buduje wszystko na prawdziwym fundamencie. Na Jezusie Chrystusie. Budować na Chrystusie to znaczy nade wszystko zaufać Mu.

I dlatego Luter, gdy starał się zrozumieć na czym przede wszystkim polega wiara, ujął to w słowach: "Wiara jest zaufaniem". "Fides fiducia est". Zaufać Chrystusowi, podążać Jego drogą to kwintesencja nauki o usprawiedliwieniu. Z naszej wiary powinny wypływać później określone działania. To, co pisze Paweł na końcu naszego fragmentu listu do Galacjanu. Z Chrystusem jestem przybity do krzyża, używając tego nowego tłumaczenia. To oznacza, że żyję już więc nie ja, ale żyje we mnie Chrystus. A moje życie w ciele jest życiem w wierze w Syna Bożego, Tego, który mnie ukochał i wydał samego siebie za mnie na krzyżu.

To wyznanie wiary, to świadectwo. Życzmy więc sobie, byśmy i my potrafili iść tą drogą, którą Paweł wskazał Galacjanom. byśmy nie powracali do tych wzorców, paradygmatów, które wskazał faryzeizm, czy też przeciwnicy Pawła w galackich zborach. Gdy idziemy do świątyni, do kościoła. Niech ta nasza droga także do naszego Kościoła Zbawiciela będzie drogą celnika, a nie faryzeusza. Bez wyniosłości, w pokorze. Zawsze wchodząc więc do Kościoła, postarajmy się powiedzieć w naszej krótkiej modlitwie przez Bogiem, Panie, jeśli byłem wyniosły, przebacz mi moje grzechy, przebacz mi moją postawę, otwórz mnie teraz na działanie Twego Słowa, obdasz mnie łaską i miłosierdziem.

I o to prośmy dzisiaj Boga, gdy będziemy stawali przed Nim w spowiedzi. Budujmy z Nim relację, gdy będziemy klęczyć wokół stołu Pańskiego i gdy będziemy wspólnie modlić się do naszego Ojca. A najpierw będziemy modlić się słowami tej modlitwy spowiedniej, którą napisał nasz reformator, ks. dr Marcin Luter. Niech to będzie nasze świadectwo i nasze wyznanie, że jesteśmy usprawiedliwieni z łaski przez wiarę. Amen. Módlmy się. Panie nasz i Boże, daj byśmy potrafili budować naszą świadomość w duchu listu do Galacjan.

Byśmy w Tobie odnajdywali naszą siłę, naszą moc, a nie w naszych czynach, sukcesach. Daj byśmy czerpali z Ciebie radość i nadzieję. I byśmy w spowiedzi potrafili przyznać się do naszej niedoskonałości i poprosili Ciebie o odpuszczanie naszych grzechów. Mając nadzieję, że Ty to prawdziwie czynisz w mocy swojej łaski. Amen. Amen. Wsiądźcie drodzy. Zborowi mam do przekazania ogłoszenia. Dzisiaj po nabożeństwie zapraszamy serdecznie do sali Debory, gdzie można się spotkać. Zapraszamy do biblioteki ETHOS, gdzie można obejrzeć wystawę poświęconą Hernhutom.

Zapraszamy do punktu z wydawnictwami, gdzie można odebrać i nabyć najnowszy numer zwiastuna, a również dokonać czynności kancelaryjnych. Nasze najbliższe nabożeństwo za tydzień o zwykłej porze o godzinie 10:00 serdecznie zapraszamy do odwiedzania naszej internetowej strony i facebookowego profilu. W jaki sposób szczególny polecamy Waszej uwadze zaproszenie do lektur książek, które proponują nasi współpracownicy. Przyjmijcie drodzy słowa pozdrowienia apostolskiego. A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niech strzyże serca i myśli nasze.

W Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Muzyka Cieszy przyjaźń, cieszy na Panią Boga, Zdjęcia Myśmy więcej w nich, że żyjni. Co jest w tej kłostrze skośny, że żyjesz mi, bo przyjażdżem. Muzyka Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Siostry i bracia, w dzisiejszym kazalnym tekście tak wiele było odwołani do spowiedzi. Do tej części w katecizmie, która umieszczona jest pomiędzy sakramentem chrztu a sakramentem ołtarza, gdzie znajduje się ta modlitwa spowiednia, którą będziemy za chwilę wypowiadać.

W tej modlitwie zawarte jest kształtowanie naszej chrześcijańskiej świadomości. Świadomości pokory, przebaczenia i nadziei. Niech te słowa wypłyną z głębi naszych serc i sumień, bo Pan prawdziwie przebacza grzechy tym, którzy pokutują. I wszystkim faryzeuszom, galacjanom każe przypomnieć i nam, niepokutującym. że grzechy są zatrzymane aż do czasu szczerej pokuty, dostaniecia w klęczącej postawie względem Boga. Spowiadajmy się więc teraz Panu Bogu Naszemu tak się modląc. Zobaczmy. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja biedny, nędzny, grzeszny człowiek wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przelinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem.

którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa. Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłości. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu. Amen. Drodzy, Bóg słyszał nasze wołanie, dlatego teraz przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdej i każdego z Was.

Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak, odpowiedz, żałuję. Dziękuję. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przed Jezusa Chrystusa? Jeśli tak odpowiedz, wierzę. Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz, pragnę. Pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Przez to jako powołany i ustanowiony, sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego, zwiastuje wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są Wam odpuszczone.

W niej Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Błogosław duszo moja Panu i wszystko co we mnie imieniu Jego Świętemu. Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw Jego. On odpuszcza wszystkie winy Twoje, leczy wszystkie choroby Twoje. On ratuje od zguby życie Twoje. Miłosierny i łaskawy jest Pan, cierpliwy i mężczyzna. i pełen dobroci. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z Wami. Amen. Muzyka Wiecz, że z ziemią pochadź wci, że na siebie swej, na siebie swej. O ścieżka, o ścieżka, leży łoka i owań, Święt w Odpuszcz mi, z niebawój!

Króż żywem, a niejewiernym, Posłom Twoim nie daj strój! Obaś w błonu przeżętych, Powóż mi, ubi, prażeż myśl! Nie chęć myśl, nie chęć myśl. Zbieraj mi Pan, zbieraj mi Pan, O biewnicy prastych Pan. Na rynku sądzi się zbliżam, Ten zbory Cięć się zda. Obram się. Nie ma do nas miścia Dusza, jeśli chłop z nami chcesz Udziłeś, udziłeś Pan niech będzie z wami Wysłu, Boże mój Znieście swe serca Znosimy w obrębie Dziękujmy Panu Bogu Naszemu O Israel, Jezu, Jezu. Za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, święty Panie, wszechmogący Ojcze, wiekuisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, Dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzech i udzielasz zbawienia wiecznego.

Dlatego i my, we współ z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Alejo, niech cieszę, Sąbę, alejo. Święty Boże, Święty Mocny, Święty, a nieśmiertelny Panie, Dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata. W szczególności wspominamy Syna Twego Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci wieczerzy świętej zostawił. Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu.

Prosimy Cię, ucz nas z Nim uniżyć się aż do śmierci. Z Nim też powstać do życia nowego. A jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a grona winne tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi, prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy dla chwały imienia Twego. Wysłuchaj nas Ojcze, przez tegoż Syna Twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy. Przyjdź rychło Panie.

Muzyka Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jakoi my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Albowiem Twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki wieków. Amen. Pan nasz Jezus Chrystus tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowawszy łamał i dawał uczniom swoim mówiąc, Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, to czyńcie na pamiątkę moją.

Podobnie gdyby było po wieczerzy, wziął i kielich, a podziękowawszy dał im mówiąc Bierzcie pijcie z niego wszyscy, ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów, to czyńcie ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją. Dziękuje za uwagę. Boże, Ojcze nasz niebiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebowstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie.

Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką ucztę radości w Twoim Królestwie. Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże, Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze i po wszystkie wieki. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Błogosławieni, którzy są zaproszeni na weselną ucztę baranka, przyjdźcie, skosztujcie, zobaczcie jak dobry jest Pan.

Amen. Zdjęcia i montaż Muzyka Znieśmy nasze serca do Boga i módlimy się. Dziękujemy Ci, Wszechmogący i Miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twojego. Prosimy Cię spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej, wzajemnej miłości między nami wszystkimi. Wszechmogący Boże i Ojcze, dziękujemy Ci za Twoje słowo, przez które przypominasz nam. że powinniśmy wyznawać nasze grzechy z pokorą, żałować za nie i nigdy nie wynosić się ponad bliźnich.

Ty bowiem okazujesz pokornym łaskę i uniżających się przed majestatem Twoim obdarzasz darami zbawienia wiecznego. Z pokorą Cię błagamy. Boże, okaż nam grzesznym ludziom łaskę i miłosierdzie. Spraw Panie łaskawie, abyśmy przyobleczeni w szatel sprawiedliwości Chrystusa mogli ostać się przed Twoim obliczem zawsze pełni ufności i nadziei. Łaską zbawieni jesteśmy, prze to wszelką myśl o zasłudze naszej racz wyplenić serc naszych i spraw, abyśmy polegali na Twojej dobroci objawionej w Jezusie Chrystusie. Prosimy Cię, Panie, o błogosławieństwo dla pasterzy i nauczycieli słowa w Kościele Twoim.

Spraw, aby ich słowo i świadectwo zawsze służyło chwale Twojej i zbawieniu powierzonych im dusz. Dziękujemy Ci, Panie, za czas, który nam dajesz. za czas odpoczynku, a dla innych czas pracy. Okaż nam łaskę, daj nam zdrowie i siły do wykonywania naszego powołania. Błogosław łaskawie nasze domy i rodziny. Niechaj wśród nas szerzy się duch miłości i zgody, a dzieci i młodzież niech rosną na chwałę Twoją i także ku pożytkowi Twojego Kościoła. Prosimy Cię, wysłuchaj nas przez Syna swego jedynego Pana i pośrednika naszego.

Amen. Wysławiajcie Pana, bowiem jest dobry. Alleluja! Aleluja. Pan jest mocą i pieśnią moją. Aleluja. Aleluja. Jezus Chrystus wczoraj i dziś, Alleluja! Jezus Chrystus, wczoraj i dziś, Alleluja! Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże, Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości w pędzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty pokój. Amen, amen, amen. Amen. Obłudne piękniści, Szczercia nas tam paskamy, Nieczeszne dzieci zmy, Żyzy ważną oprawy, Zdjęcia i montaż Rozwierca smutkuj noc, cierpiącym radość śpiesz, a słabę chwie oczkoc.

Stam Panie, Beślicie, na prawdym miejscu śpii, Chorajmy. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Muzyka Wszystkie prawa zastrzeżone.

✦ Zapytaj luteranów