Gdańsk - Wrzeszcz — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Parafia luterańska przy kościele Najświętszej Marii Panny w Gdańsku była największą w mieście — około 1890 roku Harnoch liczył w niej 10 600 dusz, obsługiwanych przez trzech duchownych — i jedną z najstarszych: w spisie ksiąg kościelnych Bära z 1908 roku jej księgi pogrzebowe obejmują lata 1537–1566, a potem ciągną się od 1593, chrzty zaczynają się w 1580 roku, śluby w 1590, a część zapisów pogrzebowych prowadzono jeszcze w formie ksiąg kamiennych. Ta parafia kupiła w 1867 roku grunt po północno-wschodniej stronie Wielkiej Alei (po niemiecku Große Allee, dziś aleja Zwycięstwa), w Gdańsku-Aniołkach, i 23 kwietnia 1869 roku otworzyła tam swój cmentarz (po niemiecku St. Marien-Kirchhof). Od południowego wschodu graniczył on z Cmentarzem Ubogich, zwanym cmentarzem Lazaretu — ten powstał po 1814 roku na części dawnego cmentarza szpitala Wszystkich Bożych Aniołów, katolickiego, a od XVI wieku ewangelickiego — a od północnego wschodu z cmentarzem zespolonym świętego Jana, świętego Bartłomieja oraz świętego Piotra i Pawła. W krajowej ewidencji zabytków oba sąsiadujące założenia ujęto pod wspólną nazwą „cmentarz ewangelicki Najświętszej Marii Panny i Lazaretu”, z datowaniem 1869 roku. Cmentarz zamknięto 24 listopada 1946 roku, a w 1966 roku urządzono w jego miejscu park miejski. W 2006 roku ustawiono tablicę informacyjną z planem dawnego cmentarza Najświętszej Marii Panny, a 6 marca 2025 roku teren dawnych cmentarzy po wschodniej stronie alei, wraz z Parkiem im. Steffensów, wpisano d…