Po Trójcy Świętej · tydzień 23 · kolor: zielony
Rok powstania
1907
Czy aktywny dziś
Nie / zniszczony / nieużywany
Powiat
wejherowski
Typ
Kościół / zbór
Denominacja
ewangelicko-unijna

Z Wikipedii (PL)

Dawny kościół ewangelicki w Wejherowie — neogotycki, z czerwonej cegły, o strzelistej sylwecie, z czterema narożnymi wieżyczkami i wyższą wieżą centralną z zegarem — jest dziś kościołem rzymskokatolickim pod wezwaniem świętego Leona Wielkiego i świętego Stanisława Kostki, wpisanym do rejestru zabytków. Wejherowo, po niemiecku Neustadt in Westpreußen, było w okresie pruskim miastem powiatowym w rejencji gdańskiej prowincji Prusy Zachodnie. Założone w 1643 roku, prawa miejskie otrzymało w 1650 roku. Jakub Wejher przywilejem z 1643 roku zapewnił mieszkańcom wyznania augsburskiego swobodę religijną, lecz krótko przed śmiercią ograniczył ją: ewangelicy nie mogli budować kościoła ani utrzymywać duchownych, zachowali jednak prawo do pochówku na wydzielonej kwaterze cmentarza parafialnego przy kościele Świętej Trójcy, zlikwidowanego w 1826 roku. Opiekę duszpasterską zapewniał im zbór w Bolszewie, wsi oddalonej o trzy czwarte mili; do tamtejszej parafii wejherowscy ewangelicy należeli aż do 1823 roku. W zestawieniu szkół pomorskich, które Waschinski sporządził na podstawie wizytacji, losy wejherowskiej szkoły ewangelickiej mieszczą się w kilkunastu latach. Od 1644 roku stał tu kościół katolicki, a w listopadzie 1650 roku reformaci otworzyli szkołę klasztorną dla chłopców obu wyznań. Gdy w 1702 roku ją zamknięto, wkrótce założono szkołę ewangelicką; 10 września 1718 roku szkołę klasztorną otwarto znowu, a ewangelicka upadła. Przy wizytacji z 1702 roku proboszcz wyliczył dwadzieścia p…

Źródła zewnętrzne

Połączone źródła: koscioly_json

Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.

Wpisz słowo lub temat, który Cię interesuje: