Starbienino — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Starbienino — w źródłach niemieckich Starbenin, a także Sterbenin i Stärbenin — należało przed 1945 rokiem do powiatu lęborskiego (Kreis Lauenburg i. Pom.), a więc do rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze, nie zaś do zachodniopruskiego Kreis Neustadt. Majątek rycerski (Rittergut) wzmiankowano tu od połowy XV wieku jako wieś kaszubską rodu Schinburen; w latach 1871–1945 należał do zamożnej rodziny Hammer. Własnego kościoła wieś nie miała: ewangelicy podlegali parafii (Kirchspiel) w Osiekach Lęborskich (Ossecken), katolicy parafii w Żarnowcu (Zarnowitz), a pod względem administracyjnym Starbenin wchodził w okręg urzędowy i urząd stanu cywilnego w Osiekach. Cmentarz poewangelicki leży na południe od wsi, przy leśnej drodze ku Perlinowi nad Jeziorem Choczewskim. Zachowały się pojedyncze nagrobki, złamane podstawy krzyży i zapadliska po mogiłach; teren ogrodzili drewnianym płotem leśnicy. Przy wejściu stoi czarny kamień z inskrypcją z Księgi Koheleta (1,4). Kiedy cmentarz założono, nie wiadomo, a obiektu nie ujęto ani w rejestrze zabytków, ani w ewidencji Narodowego Instytutu Dziedzictwa. *Źródła: wojewódzka i gminna ewidencja zabytków; karty ewidencyjne Narodowego Instytutu Dziedzictwa.*