Gościęcino — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Gościęcino, po niemiecku Gossentin, było dawnym majątkiem (Gut) w powiecie lęborskim (Kreis Lauenburg i. Pom.), w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze. Wieś notowano od pierwszej połowy XIV wieku, a od 1523 do 1773 roku pozostawała w rękach rodziny von Jatzkow. Własnego kościoła nie miała: ewangelicy — a była to większość mieszkańców — chodzili najpierw do parafii w Salinie (Saulin), bo parafia w Zwartowie (Schwartow) powstała dopiero pod koniec XIX wieku. Wikariusza dostało Zwartowo w 1889 roku, kościół poświęcono tam w 1897, a samodzielną parafię erygowano dokumentem z 14 i 23 listopada 1901 roku, więc licząc od 1902. Jeszcze spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku przypisywał okoliczne wsie parafii ewangelickiej w Salinie, a Zwartowo było w nim tylko siedzibą urzędu stanu cywilnego i okręgu urzędowego. Katolicy należeli do parafii w Lęborku (Lauenburg). Cmentarz był lokalną nekropolią wsi i majątku, czynną do 1945 roku; leży w lesie, na południe od dawnego założenia dworsko-parkowego, na działce 258. Po wojnie kościół parafialny w Zwartowie przejęli katolicy, ludność ewangelicką wysiedlono, a cmentarz opuszczono. Ani daty założenia nekropolii, ani liczby parafian nie udało się ustalić. ⚠ Tę samą nazwę Gossentin nosiła odrębna wieś w powiecie wejherowskim (Kreis Neustadt) — dzisiejsze Gościcino w gminie Wejherowo, które Franz Schultz wymienia wśród wsi katolickiej parafii w Luzinie; o tożsamości tego obiektu rozstrzygają współrzędne i przynależność do powiatu lęborskie…