Osieki Lęborskie — cmentarz ewangelicki z kaplicą grobową (działka 23)
Ossecken
- Zniszczony / zamknięty
- 1945
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- wejherowski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
W Osiekach Lęborskich, po niemiecku Ossecken, zachowały się ślady dwóch dawnych cmentarzy ewangelickich. Wojewódzka ewidencja zabytków wymienia je osobno: cmentarz przykościelny na działce 22, objęty wpisem do rejestru wraz ze świątynią, oraz cmentarz ewangelicki z kaplicą grobową na działce 23. Ten drugi, mniejszy, opisuje Jan Wild. Przy kościele chowano zmarłych do 1834 roku, kiedy każda wieś parafii otrzymała teren na własny cmentarz; w Osiekach działkę na nowy cmentarz wyznaczono we wsi, tuż obok kuźni, po prawej stronie drogi do Lublewa, i kupiono ją od von Köllera. Wild nie podaje, kiedy to było; Köllerowie mieli majątek od 1861 roku. Cmentarz użytkowano do 1945 roku, a po wojnie porzucono i zatarto. Przy artykule Wild zamieścił fotografię z 2021 roku podpisaną „Kaplica cmentarna w Osiekach”: niewielka budowla z kamienia polnego ma ceglane narożniki i ostrołukowe wejście w ceglanym obramieniu, na szczycie krzyż, a ściany porasta bluszcz. Gminny program opieki nad zabytkami gminy Choczewo na lata 2026–2029 wymienia go w gminnej ewidencji zabytków jako cmentarz ewangelicki z kaplicą grobową, obecnie katolicki nieużywany. Osieki były siedzibą rozległej parafii ewangelickiej: w 1658 roku należały do niej między innymi Lunowo, Zakęciny, Sosin i Bobrowo (dziś Biebrowo). W 1784 roku Brüggemann umieścił Osieki trzy mile na północ-północny wschód od Lęborka. Obok zamku z okazałymi zabudowaniami gospodarczymi i folwarku mieszkali pastor i zakrystian, pięciu gospodarzy i pięciu z…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Cmentarze ewangelickie Nordow (ciekocinko.pl, kulturawlesie.pl) — źródło online
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, hasło Osieki Lęborskie — źródło drukowane
- P. Ellerholz, H. Lodemann, H. von Wedell, „General-Adressbuch der Ritterguts- und Gutsbesitzer im Deutschen Reiche”, z. 2: „Die Provinz Pommern”, Berlin 1879, s. 251 — źródło drukowane
- L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinterpommern”, t. II cz. 2, Stettin 1784, s. 1077 — źródło drukowane
- P. Ellerholz, H. Lodemann, H. von Wedell, „General-Adressbuch der Ritterguts- und Gutsbesitzer im Deutschen Reiche”, z. 2: „Die Provinz Pommern”, Berlin 1879, s. 250–251 — źródło drukowane
- „Pommersches Güter-Adressbuch”, Stettin 1892, s. 118–119 — źródło drukowane
- „Pommersches Güter-Adressbuch”, wyd. 2, Stettin 1905, s. 130–131 — źródło drukowane
- „Landwirtschaftliches Adressbuch der Rittergüter, Güter und Höfe der Provinz Pommern”, wyd. 8, Leipzig 1928, s. 127 — źródło drukowane
- „Das Evangelische Pommern”, cz. II: „Behörden, Kirchen, Pfarrstellen, Geistliche, Anstalten und Vereine”, wyd. Evangelischer Pfarrerverein der Provinz Pommern, Stettin 1932, s. 113 — źródło drukowane
- Jan Wild, „Ewangelickie Pomorze — miejsca i ludzie. Osieki Lęborskie, cz. II”, „Informator Parafialny” Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Słupsku, nr 11 (288)/2026, s. 10 — czasopismo parafialne
- Jan Wild, „Ewangelickie Pomorze — miejsca i ludzie. Osieki Lęborskie, cz. 1”, „Informator Parafialny” Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Słupsku, nr 10 (287)/2026, s. 9–12 — czasopismo parafialne
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.