Po Trójcy Świętej · tydzień 23 · kolor: zielony
Rok powstania
1832
Czy aktywny dziś
Nie / zniszczony / nieużywany
Powiat
wejherowski
Typ
Kościół / zbór
Denominacja
ewangelicka
Salino — kościół ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Salino — po niemiecku Saulin — leżało do 1945 roku w powiecie lęborskim, w prowincji Pomorze. Zachowany kamienny kościół halowy z ceglaną wieżą pochodzi z pierwszej połowy XIX wieku. Jego wyposażenie obejmuje między innymi snycerkę Paula Thiedego z około 1900 roku; Franz Schultz odnotował w 1912 roku snycerki z 1896 roku i kielich, gdańską pracę trybowaną złotnika Franza Grützmachera, zmarłego w 1724 roku. Po 1945 roku ludność niemiecką wysiedlono, a poewangelicki kościół przejęli katolicy; dziś jest to kościół filialny pod wezwaniem świętego Józefa w parafii w Gniewinie. Przetrwał także cmentarz ewangelicki z lat 1839–1845. Salino było średniowiecznym ośrodkiem ziemi salińskiej. Ksiądz Jakub Fankidejski, który opisał tę miejscowość pod nazwą Zawolin, podając obok formę niemiecką, pisze, że za czasów książęcych stał tu stary zamek obronny, do którego należał okoliczny obszar ziemi, a kościół patronatu prywatnego istniał od dawna. W 1268 roku proboszczem w Zawolinie był Michał, a Damalewicz umieścił świątynię wśród kościołów parafialnych. L. Quandt odnotował w 1856 roku dokument księcia Warcisława II gdańskiego, w którym świadkiem jest „prepositus Michael de Saulin”, ale nazwę uważał za błąd odpisu zamiast Strelin, bo o prepozyturze w tej wsi nic nie wiadomo. W 1344 roku wielki mistrz Ludolf König przekazał wieś i parafię szpitalowi w Gdańsku; później o Salino toczył się ponadstuletni spór szpitala z Krokowskimi; w 1513 roku ogłoszono przeciw nim wielką ekskomunikę. Przywilej…

Źródła zewnętrzne

Połączone źródła: koscioly_json

Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.

Wpisz słowo lub temat, który Cię interesuje: