Po Trójcy Świętej · tydzień 23 · kolor: zielony
Czy aktywny dziś
Nie / zniszczony / nieużywany
Powiat
wejherowski
Typ
Cmentarz
Denominacja
ewangelicka
Rumia — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz przy ulicy Chełmińskiej w Rumi — po niemiecku Rahmel — był jednym z dwóch cmentarzy tutejszej parafii ewangelickiej. Starszy, przykościelny, otaczał kościół przy ulicy Kościelnej; ten przy Chełmińskiej założono na początku dwudziestego wieku. Z cmentarza pozostały nieliczne czytelne ślady; obiekt figuruje w ewidencji zabytków. Rumia leżała w powiecie wejherowskim w rejencji gdańskiej, w prowincji Prusy Zachodnie. Ludność ewangelicka napłynęła tu po pierwszym rozbiorze, w 1772 roku, wraz z kolonizacją pruską; w 1817 roku stanowiła około jedenastu i pół procent mieszkańców Rumi i Zagórza. W wizytacjach katolickich zapisano, ilu ewangelików było tu wcześniej. Przy wizytacji z 1766 roku zapisano dla samej Rumi i Kazimierza czterech luteranów i dwie luteranki wśród stu osiemdziesięciu dziewięciu osób. W filialnej Redzie było ich znacznie więcej: sześćdziesięciu sześciu mężczyzn i trzydzieści dziewięć kobiet, do tego dwóch kalwinistów; dwadzieścia cztery osoby przeszły za ówczesnego proboszcza z luteranizmu na katolicyzm. Piętnaście lat później, przy wizytacji z 1781 roku, w wykazie tabelarycznym parafii Rumia zapisano 1305 katolików i 192 akatolików. Ta sama wizytacja odnotowuje, że akatolików grzebano na wydzielonej części cmentarza parafialnego. Własną parafię ewangelicy uzyskali w połowie dziewiętnastego wieku. W 1857 roku zawiązano komitet budowy kościoła, dwa lata później wydzielono z parafii w Wejherowie, Bolszewie i Małym Kacku samodzielną parafię, a 24 lipca 18…

Źródła zewnętrzne

  • Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
  • Rumscy ewangelicy — Zabytki i historia Pomorza (zdsk.pl) — audyt workflow
  • F. Schultz, „Geschichte der Kreise Neustadt und Putzig”, Danzig 1907 — źródło drukowane
  • Gemeindelexikon für das Königreich Preußen, spis powszechny z 1 XII 1910, Provinz Westpreußen, Kreis Neustadt — źródło drukowane
  • Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom X, hasło Rumia — źródło drukowane
  • Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln, Heft II: Regierungsbezirk Danzig, Berlin 1912 (spis powszechny z 1 XII 1910) — źródło drukowane
  • A. Harnoch, „Chronik und Statistik der evangelischen Kirchen in den Provinzen Ost- und Westpreussen”, Neidenburg 1890, s. 453 — źródło drukowane
  • B. Reszka, „Ewangelicy na Gochach”, Borowy Młyn — Rumia 2008 — monografia
  • ks. W. Kujawski, „Repertorium ksiąg wizytacji kanonicznych biskupów kujawsko-pomorskich przechowywanych w Archiwum Diecezjalnym w Pelplinie, cz. III”, „Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne” 91 (2009) — repertorium archiwalne
  • F. Schultz, „Geschichte der Kreise Neustadt und Putzig”, Danzig 1907, s. 501 — źródło drukowane
  • Tablica informacyjna „Ewangelicy w Rumi” na terenie dawnego cmentarza przy ulicy Chełmińskiej (miasto Rumia), odczyt 10 października 2026 — tablica informacyjna
  • Oględziny terenowe i fotografie, wizyta autora atlasu 10 października 2026 — badania terenowe
  • „Księga adresowa Polski (wraz z w. m. Gdańskiem) dla handlu, przemysłu, rzemiosł i rolnictwa”, Warszawa 1928, s. 1207 — źródło drukowane
  • „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 40 — źródło drukowane

Połączone źródła: koscioly_json

Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.

Wpisz słowo lub temat, który Cię interesuje: