Chmieleniec — drugie stanowisko cmentarne

Z Wikipedii (PL)

Przy ścieżce rowerowej między Chmieleńcem a Strzebielinem stoi pojedyncza mogiła: drewniany krzyż i obramowanie z desek, pomalowane na jasnoszaro, zastawione zniczami i sztucznymi kwiatami. Marek Drzewiecki, który wskazał położenie mogiły, usłyszał od miejscowego leśniczego, że pochowano w niej młodą kobietę, we wsi nieznaną. Z relacji leśniczego Drzewiecki zapisał, że kobieta uciekała przed wojenną zawieruchą i zginęła zastrzelona przez żołnierzy radzieckich, a mieszkańcy pochowali ją w miejscu śmierci. Oni też dbają o grób do dziś; prawdopodobnie opiekuje się nim także syn zmarłej, mieszkający w Niemczech. W 1784 roku Chmieleniec był siedzibą szlachecką półtorej mili na wschód-północny wschód od Lęborka, nad strumieniem wpadającym do Łeby. Obok folwarku mieszkało czterech półchłopów i sześciu zagrodników; był młyn wodny, karczma, kuźnia, cegielnia i garncarnia, a na polach sześć folwarków: Philippinenbruch, Leopoldshof, Peterhof, Charlottenhof, Antonenhof i Langenstück — razem 18 dymów, wśród znacznych dąbrów. Wieś „hält sich jetzt zu der Dzintelitzschen Kirche, war aber ehemals zu Bresen eingepfarret” — trzymała się wtedy kościoła w Dzięcielcu, choć dawniej należała do parafii w Brzeźnie Lęborskim. Cmentarz ewangelicki Chmieleńca to miejsce osobne. W wojewódzkiej ewidencji zabytków cmentarz umieszczono na północny wschód od wsi, na skraju lasu przy nowym cmentarzu katolickim. *Źródła: M. Drzewiecki, „Cmentarze Ziemi Lęborskiej”, hasło „NN — Chmieleniec”, wraz ze zbiorem…