Polskie Gronowo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Polskie Gronowo (po niemiecku Polnisch Grünhof) to wieś na Kociewiu, dziś w gminie Gniew, w powiecie tczewskim. Przed 1920 rokiem należała do powiatu kwidzyńskiego (Kreis Marienwerder) w rejencji kwidzyńskiej, w prowincji Prusy Zachodnie. Sąd, a zarazem obie parafie — katolicka i ewangelicka — mieściły się w Gniewie; urząd stanu cywilnego i okręg urzędowy w sąsiednim Ciepłem. Spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku, na stronie 78 pod pozycją 91, zastał we wsi 302 mieszkańców: 177 katolików, 116 ewangelików i dziewięcioro innych chrześcijan — na Powiślu oznaczało to zwykle mennonitów. Ewangelicy stanowili więc niespełna dwie piąte ludności i podlegali, jak podaje ten sam spis, parafii ewangelickiej w Gniewie. Meyers Gazetteer notuje we wsi 312 mieszkańców około 1900 roku, ale już bez rozbicia wyznaniowego. To po tej wspólnocie pozostał miejscowy cmentarz. Dziś we wsi stoi kościół rzymskokatolicki pod wezwaniem świętego Maksymiliana Marii Kolbego. 🔴 Wyznaniowa metryka nekropolii jest sporna: gminna ewidencja zabytków prowadzi ją pod pozycją 559 jako cmentarz dawny ewangelicki, opracowania krajoznawcze opisują jako mennonicką. 🟡 Ta sama ewidencja nie podaje ani działki, ani powierzchni, ani daty założenia, a stanu obiektu nie sprawdzono w terenie. *Źródło: Meyers Orts- und Verkehrs-Lexikon des Deutschen Reichs.*