Bychowo — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Bychowo (po niemiecku Bychow) leży dziś w gminie Gniewino, w powiecie wejherowskim, ale do 1945 roku należało do powiatu lęborskiego (Landkreis Lauenburg in Pommern) w rejencji koszalińskiej, w prowincji Pomorze. Reczke von Bychow 24 listopada 1377 roku rozsądzał spór jako polubowny sędzia, a około 1400 roku występuje Andus von Bichow. W opisie ziemi z 1437 roku Bychaw figuruje jako dobra lenne na prawie polskim, przy czym „jego ludzie” mieli prawo chełmińskie. Nazwę wsi i rodu dała struga Bychowska. Majątek wielokrotnie zmieniał właścicieli: po von Bychowach dzierżyli go von Lübtowowie, potem kolejni nabywcy, a w listopadzie 1906 roku kupił go Ewest z Ciekocinka. W 1910 roku Ewest odsprzedał majątek radcy sprawiedliwości Poppelowi. Opis ziemi lęborskiej, sporządzony w maju 1658 roku przez komisarza Wedigego von Bonina i ogłoszony drukiem przez Cramera, wymienia Bichow wśród wsi kościoła w Osiekach (Ossecken) — obok Starbienina oraz Perlina Wielkiego i Małego. Według opisu z 1784 roku Bychowo miało dwa folwarki i dwa młyny wodne; z tych ostatnich pozostał młyn Niedermühle. W 1784 roku Bychowo leżało trzy mile na północny wschód od Lęborka, przy granicy z Prusami Zachodnimi. Mieszkało tu czterech zagrodników, a cała wieś z folwarkami i młynami liczyła 11 dymów; należała do parafii w Osiekach Lęborskich (Ossecken). W 1889 roku odłączono od rozległej parafii w Osiekach — w marcu 1887 roku liczyła ona 29 miejscowości — Bychowo i oba Perlina, wraz z Gniewinkiem i Burgsdorfem, i …