Buszkowy Dolne — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz ewangelicki w Buszkowach Dolnych datowany jest na początek XX wieku i figuruje w ewidencji zabytków gminy Kolbudy. Narodowy Instytut Dziedzictwa prowadzi go w serwisie zabytek.pl pod numerem 920348. W serwisie zabytek.pl cmentarz lokalizowany jest mniej więcej półtora kilometra na zachód od środka wsi. W źródłach nie znaleziono kościoła ani kaplicy ewangelickiej w Buszkowach Dolnych. Po 1945 roku stał się nieczynny; zachował się jako relikt. W czasach panowania zakonu krzyżackiego Buszkowy były dobrami rycerskimi nadanymi na prawie niemieckim. Theodor Hirsch wymienia je pod nazwą Buschkau, bez rozróżnienia na Górne i Dolne, i zaznacza, że nie udało mu się ustalić, czy było to prawo chełmińskie, czy magdeburskie. W Buszkowach działała od 1598 roku do początku siedemnastego wieku kaplica ariańska, czyli braci polskich. Aleksander Klemp (1994, s. 225–227) podaje inne daty: Mateusz Radecke około 1594 roku przeniósł się do Buszków i został tu ministrem, Ulrych Herwarth był duchownym w Buszkowach do 1618 roku, Salomon Paludius w latach 1623–1625 przebywał jako duchownym w domu Jana Arciszewskiego w Buszkowach, a Andrzej Wiszowaty w 1648 roku przeniósł się tu z grupą współwyznawców i został duchownym. Według tego samego autora (s. 227) Wiszowaty wygłaszał kazania również w Zaskoczynie i pomagał Marcinowi Ruarowi w Straszynie, a zimą 1649 roku wrócił do Siedlisk. Słownik geograficzny odnotowuje Buszkowy jako wieś szlachecką. W 1648 roku, według Słownika geograficznego, właś…