Puc — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Puc (Putz) leżał w Kreis Berent, czyli w powiecie kościerskim. Cmentarz ewangelicki założono tu w 1783 roku, dwa lata po tym, jak okoliczne gminy wiejskie ukonstytuowano w parafię ewangelicką w Kościerzynie. Własnej świątyni parafia jeszcze wtedy nie miała: dom modlitwy urządzono pod nowo zbudowanym ratuszem na rynku dopiero w 1784 roku, a murowany kościół stanął w latach 1821–1823. Wspólnota trwała tu przez cały wiek dziewiętnasty. Pruski spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku naliczył w Pucu 137 mieszkańców, w tym 77 ewangelików i 60 katolików, i przypisał ich do parafii w Kościerzynie. Pięć lat później wykaz parafii ewangelickich Prus Zachodnich wymienił Puc dwa razy: wśród miejscowości szkolnych parafii kościerskiej i wśród sześciu miejsc, w których parafia miała cmentarz — obok samej Kościerzyny, Dobrogoszcza, Wielkiego i Nowego Klincza oraz Małego Podlesia. Pokolenie później nie było we wsi ani jednego ewangelika. Pierwszy powszechny spis Rzeczypospolitej z 30 września 1921 roku odnotował tu 171 mieszkańców, wszystkich wyznania rzymskokatolickiego i narodowości polskiej. Cmentarz przetrwał więc wspólnotę, która go założyła; dziś jest nieczynny i figuruje w wykazie cmentarzy poewangelickich gminy Kościerzyna. 🔴 O tym, co ten cmentarz przyjmował, mówi zachowana do dziś księga szkolna prowadzona od 1826 roku, czyli od założenia szkoły dla dzieci z Nowego Klincza i Puca. Nauczyciel zapisywał w niej nie tylko statystykę wyznaniową uczniów, ale i epidemie, które przechodził…