Kochanowo — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Zachowanym śladem dawnych właścicieli Kochanowa jest niewielki cmentarz rodowy w lesie na północ od dworu. Najstarszy czytelny nagrobek nosi datę 1936 roku, a wśród pochowanych jest Emil Koch. Kochanowo, po niemiecku Platenrode, powstało jako majątek wydzielony z dóbr kębłowskich (Kamlau) umową notarialną z 18 maja 1855 roku oraz umowami sądowymi z lat 1860 i 1864. W 1857 roku powstał z niego osobny obwód dworski Platenrode z Nowym Platenrode i młynem kębłowskim, liczący 2000 mórg, w rękach Fritza von Bernutha. Murowany dwór wzniesiono w 1888 roku. Do 1920 roku wieś należała do powiatu wejherowskiego (Kreis Neustadt in Westpreußen) w rejencji gdańskiej, w prowincji Prusy Zachodnie; ewangelicy podlegali parafii w Bolszewie (Bohlschau), katolicy parafii w Luzinie. W spisie z 1885 roku Platenrode nie ma osobnej pozycji; te same parafie podano tam dla dóbr kębłowskich (Kamlau). W 1891 roku właścicielką Kochanowa (Platenrode, 539 hektarów) była Johanna Schröder. W 1903 roku majątek należał do Johanny Schröder, a dzierżawili go bracia Hermann i Alex von Hertell. W 1909 i 1912 roku księgi majątków ziemskich podają jako właściciela doktora Edgara Schwarzenbergera z Sopotu. W późniejszych latach majątek przeszedł na Emila Kocha. Koch zginął w 1924 roku — zaczadził się, gasząc pożar własnego dworu. Magdalena Koch z domu Zils przejęła wtedy majątek. W 1935 roku 220 hektarów majątku Magdaleny Koch wpisano do wykazu ziemi przeznaczonej do przymusowego wykupu. W 1936 roku dobra rozparcel…