Kochanowo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Kochanowo, po niemiecku Platenrode, jest młodsze od sąsiadów: majątek wydzielono w 1855 roku z dóbr kębłowskich (Kamlau), a murowany dwór wzniesiono w 1888 roku. Przed 1945 rokiem wieś należała do Kreis Neustadt in Westpreußen w rejencji gdańskiej, w prowincji Prusy Zachodnie; ewangelicy podlegali parafii w Bolszewie (Bohlschau), katolicy parafii w Luzinie. Właściciele byli Niemcami i zmieniali się często. W 1903 roku majątek należał do Johanny Schroeder, a dzierżawił go Hermann von Hertell; po niej gospodarzył doktor Edgar Schwarzenberger, a od 1912 roku Emil Koch. Koch zginął w 1924 roku — zaczadził się, gasząc pożar własnego dworu — i majątek przeszedł na Magdalenę Koch z domu Zils. W 1936 roku dobra rozparcelowano; dwór jest dziś własnością gminy. Zachowanym śladem tamtych czasów jest niewielki cmentarz rodowy w lesie na północ od dworu. Najstarszy czytelny nagrobek nosi datę 1936 roku, a wśród pochowanych jest Emil Koch. 🔴 Tych dwóch dat nie da się na razie pogodzić: gospodarz zmarł dwanaście lat wcześniej, niż wskazuje najstarszy kamień. 🟡 Konfesji rodziny źródła wprost nie podają. Prywatny pochówek poza cmentarzem katolickim i niemieckie pochodzenie właścicieli każą myśleć o tradycji ewangelickiej, ale to poszlaka, nie zapis — i tak należy ją czytać. *Źródła: Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie); Sołectwo Kochanowo — Gmina Luzino.*