Rekownica — cmentarz ewangelicki
Recknitz
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- kościerski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Cmentarz przykościelny w Rekownicy, w gminie Nowa Karczma, otacza kościół świętego Michała Archanioła. Dziś jest to czynny cmentarz parafialny rzymskokatolicki. Cały zespół — kościół z 1904 roku i cmentarz przy kościele, datowany na okres od XVI do XX wieku — wpisano do rejestru zabytków 21 września 2015 roku pod numerem A-1922; wojewódzka ewidencja zabytków obejmuje ochroną także część działki numer 64/2, na której znajdują się oba obiekty. Wieś, notowana w 1284 roku jako Netuse, a w 1687 jako Rękownica, po niemiecku Recknitz albo Rehnitz, leży nad Wierzycą, opodal Jeziora Grabowskiego. Rekownica należała do parafii w Kościerzynie: wizytacja archidiakonatu pomorskiego z końca XVI wieku wymienia ją wśród wsi tego kościoła. Zapisała też skargę proboszcza kościerskiego na jego parafianina, pana Doręgowskiego: we wsi Rekownica, gdzie dawniej stał kościół, ale rozpadł się ze starości, Doręgowski wystawił zbór — wizytator nazwał go „synagogą”. Według skargi Doręgowski oderwał od parafii kościerskiej trzy wsie: Grabowo Gdańskie, Rekownicę i opustoszałe Będomino. Daniny należne proboszczowi oddawał własnemu duchownemu. Proboszcz wytoczył o to proces, który od sądu wojewody pomorskiego trafił przed Trybunał Koronny. Opracowanie map województwa pomorskiego z drugiej połowy XVI wieku wiąże te wydarzenia z wizytacją z 1583 roku i notuje w Rekownicy, w dekanacie mirachowskim, nowy kościół protestancki. Według Aleksandra Klempa (1994, s. 217) zbór w Rekownicy wzniesiono około 1599 roku i…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Cmentarz ewangelicki przykościelny — Zabytek.pl — audyt workflow
- Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. XI: Województwo pomorskie, Główny Urząd Statystyczny, Warszawa 1926 (spis z 30 IX 1921) — źródło drukowane
- M. Biskup, A. Tomczak, „Mapy województwa pomorskiego w drugiej połowie XVI w.”, „Roczniki Towarzystwa Naukowego w Toruniu” 58 (1955), z. 1 — monografia
- M. Bär, „Der Adel und der adlige Grundbesitz in Polnisch-Preußen zur Zeit der preußischen Besitzergreifung”, Leipzig 1911, nr 73 (s. 4), nr 1210 (s. 87) — źródło drukowane
- Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 24, pozycja 218 — źródło drukowane
- H. Schuch, „Die Zustände der Landbevölkerung im Kreise Berent am Schlusse der polnischen Herrschaft 1772”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 15 (1886), s. 85–86, 182 — źródło drukowane
- H. Schuch, „Nachweis über den adligen Grundbesitz und dessen Vertheilung in den Kreisen Berent und Karthaus im Jahre 1772”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 30 (1892), s. 59, 62 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 41 — źródło drukowane
- A. Klemp, „Protestanci w dobrach prywatnych w Prusach Królewskich od drugiej połowy XVII do drugiej połowy XVIII wieku”, Gdańsk 1994, s. 217 — monografia
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.