Niedamowo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Niedamowo leżało w Kreis Berent — powiecie kościerskim Prus Zachodnich, w rejencji gdańskiej — i miało starą metrykę kościelną. Wizytacja biskupa Hieronima Rozrażewskiego, przeprowadzona około 1583 roku, zapisała wieś pod dawną nazwą Jadamowo i zostawiła jedno z najkrótszych zdań całego źródła: „Kościół sprofanowany. Niech Pan zlituje się nad swoją winnicą!” 📌 W drugim miejscu wizytator jest konkretniejszy: wieś dziedziczna Achacego Jackowskiego, kościół drewniany, pan wsi „zagorzały heretyk”, który wcześniej utrzymywał własnego głosiciela, a teraz już nie. Samego właściciela nie zastano, a jego zastępca nie dopuścił wizytacji. Trzy stulecia później ewangelicy byli tu większością. Pruski spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku liczył Niedamowo dwoma osobnymi wierszami, bo wieś i majątek stanowiły odrębne jednostki: w gminie wiejskiej mieszkało 160 osób, w tym 137 ewangelików i 23 katolików, a w obszarze dworskim 176 osób, wśród nich 93 ewangelików i 83 katolików. Jedni i drudzy należeli do parafii ewangelickiej w Nowych Polaszkach (Neu Paleschken), wspólnoty rozległej, liczącej 3808 dusz, w której Niedamowo miało własną szkołę. Ten sam podział i tę samą parafię pokazuje spis z 1 grudnia 1910 roku. Po pierwszej wojnie proporcje się odwróciły. Pierwszy powszechny spis ludności Rzeczypospolitej z 30 września 1921 roku odnotował we wsi 217 mieszkańców, w tym już tylko 84 wyznania ewangelickiego; narodowość niemiecką podało 85 osób. Po tej społeczności pozostał cmentarz ewangelic…