Szatarpy — cmentarz ewangelicki
Schatarpi (dawniej Sarapati)
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- kościerski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Szatarpy, po niemiecku Schatarpi, dawniej Sarapati, to kaszubska wieś dawnego powiatu kościerskiego (Kreis Berent). Urząd stanu cywilnego i obwód urzędowy miała w Trzepowie, sąd w Kościerzynie, a komendę okręgu wojskowego w Starogardzie. Dzieje wsi sięgają 1294 roku, kiedy biskup kujawski Wisław kupił ją za 13 grzywien, a książę Mściwój II kupno potwierdził; do rozbiorów Szatarpy należały do biskupiego klucza wysińskiego. Sprzedawcami byli spadkobiercy Andrzeja zwanego Clericus z Neuenburga, a Mściwój II zatwierdził sprzedaż 6 stycznia 1294 roku w Świeciu i zwolnił wieś z daniny piwnej. Pruska lustracja z 1772 roku zastała tu 18 włók, ośmiu włościan i czterech zagrodników — samych katolików. Urzędowy podręcznik rejencji gdańskiej z 1869 roku przedstawiał *Schatarpi* jako wieś chłopską z 21 gospodarstwami chłopskimi, 15 zagrodami chałupniczymi i 50 budynkami mieszkalnymi. Mieszkańców było wtedy 339, w tym 137 ewangelików i 202 katolików. Dzieci należały do okręgu szkolnego w Schridlau. Spis z 1 grudnia 1885 roku wykazał we wsi 65 domów i 499 mieszkańców: 336 katolików i 163 ewangelików. Te same liczby podaje Słownik geograficzny, dodając 515 hektarów obszaru, 21 gburskich posiadeł i 15 zagród. Ewangelicy nie mieli we wsi ani kościoła, ani kaplicy. W 1885 roku ewangelicy należeli do parafii w Przywidzu (Mariensee), już poza granicą powiatu, a w spisie z 1 grudnia 1910 roku przypisano ich do bliższego Nowego Wieca (Neu Fietz). Nowy Wiec miał wtedy własną parafię, obejmującą dz…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, spis powszechny z 1 XII 1885, Kreis Berent — źródło drukowane
- Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln, Heft II: Regierungsbezirk Danzig, Berlin 1912 (spis powszechny z 1 XII 1910) — źródło drukowane
- Meyers Orts- und Verkehrs-Lexikon des Deutschen Reichs — źródło drukowane
- Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 26, pozycja 234 — źródło drukowane
- H. Schuch, „Historische Nachrichten über die Landschaft um Berent und die Anfänge ihrer Germanisirung vornehmlich im 13. Jahrhundert”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 10 (1883), s. 99 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 31 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.