Bałdowo — cmentarz ewangelicki
Baldau
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- tczewski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Bałdowo (po niemiecku Baldau) leży tuż pod Tczewem, w gminie Tczew. Dawny cmentarz ewangelicki należał do parafii ewangelickiej w Tczewie: Agathon Harnoch, opisując tę parafię, wymienia dwa jej cmentarze — w Tczewie i w Bałdowie. W opracowaniu cmentarzy dawnego Tczewa bałdowski cmentarz ewangelicki występuje obok katolickiego i cholerycznego. Cmentarz żydowski przy ulicy Bałdowskiej to osobny obiekt, niezwiązany z tym cmentarzem. Sambor II zamierzał sprowadzić do Tczewa cysterki z Chełmna i w 1275 roku zapisał im dwie bogate wsie, Knibawę i Bałdowo, obiecując postarać się o dwie następne, każdą liczącą co najmniej czterdzieści włók. W tym samym nadaniu oddał zakonnicom także patronat i dochody parafialnego kościoła Świętego Krzyża. Zamiar upadł wskutek zmian politycznych, a Mściwój II urzeczywistnił go inaczej, fundując w 1289 roku klasztor dominikanów. Wizytacja biskupa Hieronima Rozrażewskiego z około 1583 roku opisuje Bałdowo jako wieś szlachecką z dwoma dworami. Pierwszy, pana Pierschy, dawał proboszczowi dwa korce żyta. Drugi należał do pana Kithy, którego wizytator nazywa heretykiem — i ten nie dawał nic. W tej wizytacji zapisano we wsi trzech poddanych gospodarujących na dwunastu łanach. Poddani, jak zapisano, również byli heretykami; wyjątek stanowili ogrodnicy, czyli najubożsi mieszkańcy wsi. Kodeks pelpliński na karcie dwudziestej ósmej zapisuje: „kmiecie heretycy, ogrodnicy prawie wszyscy katolicy”. Wizytator posługuje się przy tym słowem „heretycy” i wyznania ni…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Cmentarze ewangelickie Kociewia i Chojnic (Wikipedia, GOK Chojnice, zabytek.pl) — źródło online
- Dawny Tczew — Cmentarze — kwerenda workflow
- A. Harnoch, „Chronik und Statistik der evangelischen Kirchen in den Provinzen Ost- und Westpreussen", Neidenburg 1890 — źródło drukowane
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880–1902 — źródło drukowane
- ks. Jakub Fankidejski, „Utracone kościoły i kaplice w dzisiejszej dyecezyi chełmińskiej”, Pelplin 1880 — źródło drukowane
- „Uebersicht der Bestandtheile und Verzeichniss aller Ortschaften des Danziger Regierungs-Bezirkes”, Danzig 1820 — spis urzędowy
- M. Bär, „Der Adel und der adlige Grundbesitz in Polnisch-Preußen zur Zeit der preußischen Besitzergreifung”, Leipzig 1911, nr 1391 (s. 135–136) — źródło drukowane
- Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 198, pozycja 6 — źródło drukowane
- „Handbuch des Grundbesitzes in Westpreussen”, Danzig 1891, s. 66 — źródło drukowane
- „Westpreussisches Güter-Adressbuch”, Stettin 1903, s. 14 — źródło drukowane
- Wykaz imienny nieruchomości ziemskich przeznaczonych do przymusowego wykupu, Dz.U. 1937 nr 10 poz. 74, pozycja 212 — źródło drukowane
- „Pomorski Dziennik Wojewódzki” 1938, nr 18 — źródło drukowane
- „Księga adresowa Polski (wraz z w. m. Gdańskiem) dla handlu, przemysłu, rzemiosł i rolnictwa”, Warszawa 1928, s. 1131 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 19 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.