Czarna Huta — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Czarna Huta, po kaszubsku Czôrnô Hëta, po niemiecku Schwarzhütte, to leśna kolonia hutnicza na Wyżynie Gdańskiej, w kaszubskim pograniczu katolicko-ewangelickim. 📌 Niemiecka nazwa jest — jak zauważył John Muhl — wiernym tłumaczeniem polskiej Czarnej Huty, a to samo źródło wywodzi z niej także nazwę sąsiedniej Scharshütte, dzisiejszego Gromadzina. Przynależność powiatową rozstrzygają trzy zgodne świadectwa: spis z 1885 roku, odczyt parafialny spisu z 1910 roku i *Słownik geograficzny* prowadzą wieś w powiecie kościerskim, czyli Kreis Berent; 🔴 Kreis Karthaus, wpisany w rekordzie jako przynależność sprzed 1920 roku, nie ma oparcia w żadnym z nich. Po 1920 roku, do 1939, kolonia leżała w granicach Wolnego Miasta Gdańska — Muhl notuje, że wsie hutnicze tej okolicy przeszły do powiatu Wyżyny Gdańskiej dopiero wraz z powstaniem Wolnego Miasta — a po 1945 roku w Polsce. Wieś liczyła 289 hektarów; uwłaszczenie przeprowadzono tu w 1819 roku, a pruska lustracja z 1772 roku zastała dwóch włościan i dwóch zagrodników wyznania ewangelickiego. Muhl daje tej lustracji nazwiska: Schwarzhütte była wówczas małym folwarkiem starostwa skarszewskiego, mierzyła cztery łany chełmińskie i pozostawała w rękach dwóch gospodarzy — Johanna i Jakoba Marzinke — którzy uprawiali po dwa łany i płacili razem 183 floreny czynszu gruntowego oraz 14 talarów kontrybucji. 7 marca 1785 roku obaj poskarżyli się królowi na wysokość kontrybucji, na nieznośne posługi zamkowe, egzekucje wojskowe i przewozy drewna do S…