Zła Wieś — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz figuruje w gminnej ewidencji zabytków gminy Trąbki Wielkie pod pozycją 148 jako ewangelicki, z adnotacją o wojewódzkiej ewidencji zabytków. Według urzędowego podręcznika rejencji gdańskiej z 1869 roku *Bösendorf* była wsią kolonistów, oddaną w dzierżawę wieczystą przybyłym osadnikom w latach 1783 i 1797. Miała 11 gospodarstw chłopskich i jedną zagrodę chałupniczą, 180 mieszkańców i 20 budynków mieszkalnych. Ewangelicy należeli do parafii w Sobowidzu; katolicy — do parafii w Kłodawie; miejscowość miała własny okręg szkolny. Zła Wieś — po niemiecku Bösendorf — leży na Wyżynie Gdańskiej, w gminie Trąbki Wielkie. Przed 1945 rokiem należała do powiatu Danziger Höhe: do 1920 roku w prowincji Prusy Zachodnie, w rejencji gdańskiej, w latach 1920–1939 w Wolnym Mieście Gdańsku, a w latach 1939–1945 w Reichsgau Danzig-Westpreußen. Książę Mściwój II nadał 31 lipca 1280 roku klasztorowi w Lądzie wsie zapisane po łacinie jako „Clodova, Succino, Sacrevo iuxta Lagussow sita et Malavilla”. Malavilla, dosłownie „zła wieś”, to dzisiejsza Zła Wieś; równocześnie książę pozwolił klasztorowi osadzać tu niemieckich chłopów. Wizytacja kościelna z 1583 roku zastała we wsi osiemnastu gburów i chałupników, oddających proboszczowi w Kłodawie dziesięcinę, po korcu pszenicy. Wojny szwedzkie przyniosły ruinę: w 1626 roku, gdy klasztorne wsie nie zdołały zapłacić nałożonej kontrybucji, Szwedzi je spalili. Pruski kataster z 1773 roku zastał tu dzierżawcę z rodziną, pasterza i dziewięciu komorników…