Stara Huta — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Stara Huta — po kaszubsku Starô Hëta — jest leśną kolonią w gminie Przywidz, a jej cmentarz poewangelicki leży przy ulicy Perłowej, na działce numer 19. Gminna ewidencja zabytków gminy Przywidz notuje go pod pozycją 180 jako „cmentarz ewangelicki”. Odrębny cmentarz ewangelicki istniał w sąsiedniej Czarnej Hucie, przy ulicy Błękitnej. Miejscowość należała do parafii ewangelickiej w Mariensee, dzisiejszym Przywidzu, której kościół wzniesiono w latach 1830–1832 i poświęcono w 1832 roku, a która do 1945 roku podlegała Kościołowi unijnemu, zwanemu też staropruskim. Byli to więc ewangelicy unijni i luteranie; mennonici, z którymi bywają myleni, osiedlali się na Żuławach, kilkadziesiąt kilometrów dalej, na nizinie. Własnej świątyni Stara Huta nie miała — kościół parafialny stał w Przywidzu, a wsi pozostał sam cmentarz. Administracyjnie teren należał do 1920 roku do Kreis Karthaus w rejencji gdańskiej, w Prusach Zachodnich; w 1920 roku przeszedł do Kreis Danziger Höhe w Wolnym Mieście Gdańsku, a w latach 1939–1945 do Reichsgau Danzig-Westpreußen. ⚠ Sąsiednie opisy atlasu podają dla tej samej okolicy inny los po 1920 roku i rozbieżność czeka na rozstrzygnięcie. 🔴 Do tej pory przypisywano tutejszej wsi zapis Słownika geograficznego Królestwa Polskiego (Tom XI, lata osiemdziesiąte dziewiętnastego wieku) o 22 ewangelikach i 57 katolikach oraz o parafii katolickiej w Strzepczu. Sprawdzenie wyciągu pokazuje, że obie liczby należą do innych haseł i do innych lat, a Strzepcz jest parafią …