Gowidlino — cmentarz ewangelicki
Gowidlino
- Zniszczony / zamknięty
- 1945
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- kartuski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Cmentarz ewangelicki w Gowidlinie powstał na gruncie, który udostępnił niemiecki gospodarz. Zajmuje około 2500 metrów kwadratowych i mieści około trzydziestu grobów. Najstarszy udokumentowany pochówek to grób Hermanna Pahnkego I, zmarłego w 1865 roku. Spoczywają tu między innymi rodziny Voss, Pahnke i Kutschke — ewangelicy nie tylko z Gowidlina, ale i z okolicznych wsi: Kowala, Łyśniewa, Smolnika. W źródłach nie znaleziono kościoła ani kaplicy ewangelickiej we wsi. Gowidlino to kaszubska wieś w powiecie kartuskim, przed 1945 rokiem z własną parafią katolicką. W czasach krzyżackich Gowidlino było wsią na prawie polskim w urzędzie mirachowskim, jedną z dwóch, których przywileje się zachowały. Starosta wsi był zwolniony z puściny, czyli miał ziemię na pełną własność. Z wsi płacono 14 skojców od haka, a las przy Gowidlinie dawał Zakonowi 40 grzywien czynszu. W gminę wiejską zamieniono tu dawne dobra rycerskie. W 1869 roku urzędowy podręcznik rejencji gdańskiej notował w *Gowidlino* 97 budynków mieszkalnych i 910 mieszkańców, w tym 170 ewangelików, 729 katolików i 11 Żydów. Wymieniał tu 43 gospodarstwa chłopskie. Ewangelicy należeli do parafii w Sulęczynie; katolicy — do miejscowej parafii; miejscowość miała własny okręg szkolny. *Słownik geograficzny* notuje w latach osiemdziesiątych dziewiętnastego wieku 730 katolików, 170 ewangelików i jedenastu Żydów w 97 domach, a dla samej parafii katolickiej — w 1880 roku przeszło 1480 dusz. W wykazie gmin z 1885 roku przy Gowidlinie pod…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Opuszczony Cmentarz Ewangelicki w Gowidlinie (tymrazem.pl) — audyt workflow
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. II, hasło „Gowidlino” — źródło drukowane
- Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln, Heft II: Regierungsbezirk Danzig, Berlin 1912 (spis powszechny z 1 XII 1910) — źródło drukowane
- Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. XI: Województwo pomorskie, Główny Urząd Statystyczny, Warszawa 1926 (spis z 30 IX 1921) — źródło drukowane
- „Diecezja chełmińska. Zarys historyczno-statystyczny”, Pelplin 1928 (nakładem Kurii Biskupiej) — źródło drukowane
- Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 106–107, pozycja 120 — źródło drukowane
- Th. Hirsch, „Geschichte des Karthauser Kreises bis zum Aufhören der Ordensherrschaft”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 6 (1882), s. 38, 40, 44, 59 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 33 — źródło drukowane
- W. Heidn, „Die Ortschaften des Kreises Karthaus/Westpr. in der Vergangenheit”, Marburg 1965, s. 162–163 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.