Nowa Sikorska Huta — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Nowa Sikorska Huta — po niemiecku Neuhütte, w latach 1939–1945 Sickerner Neuhütte, a w międzywojniu Nowahuta Sikorska — leży w gminie Stężyca. Przed 1945 rokiem należała do Kreis Karthaus w rejencji gdańskiej, w Prusach Zachodnich, w obwodzie urzędowym Szymbark. 📌 Nazwa mówi, z czego się tu żyło. Człon „Huta” wiąże się z siedemnastowieczną wytwórczością — węglem drzewnym i potażem; sama Sikorska Huta notowana jest od 1687 roku. Takie leśne huty zakładali w tych stronach często przybysze z zachodu, i to oni przynosili ze sobą wyznanie ewangelickie. W silnie katolickim, kaszubskim otoczeniu dawnych dóbr kartuzów miejscowa ludność należała do katolickiej parafii w Gołubiu — 🟡 to jeszcze do potwierdzenia — a nieliczni ewangelicy do parafii w Szymbarku, gdzie stał ich kościół parafialny, wzniesiony staraniem gminy założonej przez starostę kościerskiego na początku siedemnastego wieku. W samej wsi nie było ani kościoła, ani kaplicy; został po tej społeczności wyłącznie cmentarz. 📌 Ewidencja prowadzi go pod pozycją 14 dla powiatu kartuskiego jako dawny cmentarz ewangelicki, na części działki 40 w obrębie Sikorzyno. Po 1945 roku ludność niemiecka i ewangelicka odeszła, a nekropolia utraciła opiekę. 🟡 Ani datowania cmentarza, ani liczby tutejszych ewangelików ewidencja nie podaje, a w naszym odczycie spisu z 1898 roku jedyne hasło „Neuhütte” w dostępnym fragmencie dotyczy powiatu Saatzig na Pomorzu Zachodnim — to inna miejscowość. *Źródło: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego …