Sierakowice — cmentarz ewangelicki
Sierakowitz
- Zniszczony / zamknięty
- 1945
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- kartuski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Stary cmentarz ewangelicki leży w Sierakowicach — po niemiecku Sierakowitz. Teren przejęła w 1989 roku parafia katolicka i uporządkowała go. Daty założenia cmentarza nie znaleziono w źródłach. Agathon Harnoch w statystyce kościołów ewangelickich Prus Wschodnich i Zachodnich z 1890 roku wyliczył cmentarze sąsiednich parafii diecezji kartuskiej — w Szymbarku osiemnaście, w Sulęczynie ewangelicki cmentarz wymieniony z nazwy — ale przy Sierakowicach zostawił tę rubrykę pustą. Heidn opisuje położenie cmentarza: wchodząc do wsi od zachodu i idąc dalej na wschód, po lewej stronie mijało się kościół ewangelicki, za nim plebanię i dom kościelnego, a dalej cmentarz ewangelicki; naprzeciw niego, po prawej stronie, leżał tak zwany Staw Księży. Według pruskich ksiąg hipotecznych Sierakowice i Kamienica przeszły od 1756 roku na Józefa Łaszewskiego po śmierci jego ojca Jakuba i ugodzie z rodzeństwem; w wykazie wasali Sierakowice figurują jako dobra Łaszewskiego mieszkającego w Sulęczynie. W 1869 roku urzędowy podręcznik rejencji gdańskiej notował w *Sierakowitz* 68 budynków mieszkalnych i 745 mieszkańców, w tym 65 ewangelików, 648 katolików i 32 Żydów. Wymieniał tu 31 gospodarstw chłopskich. Ewangelicy należeli do parafii w Mirachowie; katolicy — do miejscowej parafii; miejscowość miała własny okręg szkolny. Wspólnota ewangelicka wyrosła tu w drugiej połowie dziewiętnastego wieku. Zanim doczekała się własnego duchownego, jej członkowie podlegali parafiom w Bukowinie, Mirachowie i Sulęczy…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Stary cmentarz ewangelicki w Sierakowicach (Gimnazjum w Sierakowicach) — audyt workflow
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. X, hasło „Sierakowice” — źródło drukowane
- Gemeindelexikon für das Königreich Preußen, spis powszechny z 1 XII 1910, Provinz Westpreußen, Kreis Karthaus — źródło drukowane
- Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. XI: Województwo pomorskie, Główny Urząd Statystyczny, Warszawa 1926 (spis z 30 IX 1921) — źródło drukowane
- Meyers Orts- und Verkehrs-Lexikon des Deutschen Reichs — źródło drukowane
- A. Harnoch, „Chronik und Statistik der evangelischen Kirchen in den Provinzen Ost- und Westpreussen”, Neidenburg 1890, s. 425 — źródło drukowane
- „Uebersicht der Bestandtheile und Verzeichniss aller Ortschaften des Danziger Regierungs-Bezirkes”, Danzig 1820 — spis urzędowy
- M. Bär, „Der Adel und der adlige Grundbesitz in Polnisch-Preußen zur Zeit der preußischen Besitzergreifung”, Leipzig 1911, nr 736 (s. 28), nr 1225 (s. 93–94) — źródło drukowane
- Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 131–132, pozycja 393 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 33 — źródło drukowane
- W. Heidn, „Die Ortschaften des Kreises Karthaus/Westpr. in der Vergangenheit”, Marburg 1965, s. 561 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.