Sierakowice — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Sierakowice — po niemiecku Sierakowitz — leżą w sercu katolickich, kaszubskich stron, a mimo to wyrosła tu prężna społeczność ewangelicka. Zanim doczekała się własnego duchownego, podlegała parafiom w Bukowinie, Mirachowie i Sulęczynie. 📌 *Słownik geograficzny*, opisując wieś w latach osiemdziesiątych dziewiętnastego wieku, zanotował, że kościół ewangelicki dopiero „ma stanąć”. Statystyka kościołów ewangelickich Agathona Harnocha z 1890 roku pokazuje, jak długie było to czekanie: grunt kupiło Towarzystwo Gustawa Adolfa 26 maja 1882 roku, samodzielną parafię utworzono 1 czerwca 1883 roku, a nabożeństwo odprawiano wciąż na plebanii. Pierwszy miejscowy duchowny objął urząd w listopadzie 1889 roku — wcześniej, od 27 października 1887 roku, przysłano go tu jako pomocnika duszpasterzy z Mirachowa i Sulęczyna. Świątynia stanęła dopiero potem: budowę rozpoczęto we wrześniu 1895 roku, a kościół poświęcono w październiku 1896 roku. Neogotycki budynek stoi do dziś — w 1956 roku ocalono go przed rozbiórką, a od 1983 roku służy katolikom jako kościół świętego Jana Chrzciciela. Harnoch liczy przy tutejszej parafii, zapisanej jako „Sierakowiz” w diecezji kartuskiej, 1284 dusze, a w jej granicach dwa kościoły katolickie: „Sierakowiz und Gowidino”. Meyers Gazetteer odnotowuje we wsi oba kościoły parafialne naraz, ewangelicki i katolicki. 🔴 Data usamodzielnienia parafii ma w źródłach trzy różne postacie. Harnoch podaje 1 czerwca 1883 roku; w opracowaniach powtarza się 8 sierpnia 1888 roku; z…