Stara Jania — cmentarz ewangelicki
Altjahn
- Zniszczony / zamknięty
- 1945
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- starogardzki
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Cmentarz poewangelicki w Starej Jani przetrwał jako relikt — aleja dawnej nekropolii. W Starej Jani eklektyczną siedzibę dworu wzniósł na przełomie XIX i XX wieku Julius Curtius. Tutejszy zespół dworski i folwarczny jest wpisany do rejestru zabytków województwa pomorskiego pod numerem A-1131 z 26 sierpnia 1986 roku. Po 1945 roku, wraz z ucieczką i wysiedleniem Niemców, nekropolia została opuszczona. Dat użytkowania cmentarza nie podają znane źródła: wyciąg z wojewódzkiej ewidencji zabytków dla gminy Smętowo Graniczne nie wymienia cmentarza w Starej Jani, a jego obrys znany jest z otwartej bazy map. Stara Jania — po niemiecku Altjahn, tak samo w indeksie wizytacji biskupich („Alt Jahn vide Jania Stara”) jak w pruskim wykazie gmin — leży dziś w powiecie starogardzkim. Trzy wsie o wspólnym rdzeniu — Stara, Leśna i Kościelna Jania — wywodzą się z jednego kompleksu dóbr „Jania (Jene)”, rozdzielonego w XV wieku. Przed 1920 rokiem Stara Jania należała do powiatu kwidzyńskiego (Kreis Marienwerder) w rejencji kwidzyńskiej — tak samo jak Kościelna Jania, Leśna Jania, Lalkowy i Kopytkowo; wykaz gmin ze spisu z 1885 roku wymienia ją tam wśród obszarów dworskich, na stronie 80 pod pozycją 125. W latach 1920–1939 wieś leżała w granicach Drugiej Rzeczypospolitej; pobliskie Smętowo Graniczne było wtedy stacją graniczną nad Wisłą. W latach 1939–1945 Stara Jania znalazła się pod okupacją niemiecką, a po 1945 roku wróciła do Polski. Parafia katolicka, do której należała większość mieszkańców,…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Wyciąg z wojewódzkiej ewidencji zabytków — Gmina Smętowo Graniczne — kwerenda workflow
- Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, spis powszechny z 1 XII 1885, Kreis Marienwerder — źródło drukowane
- M. Bär, „Der Adel und der adlige Grundbesitz in Polnisch-Preußen zur Zeit der preußischen Besitzergreifung”, Leipzig 1911, nr 253 (s. 10), nr 1133 (s. 57) — źródło drukowane
- „Handbuch des Grundbesitzes in Westpreussen”, Danzig 1891, s. 148 — źródło drukowane
- E. Seyfert (oprac.), „Güter-Adreßbuch für die Provinz Westpreußen” (Niekammer's Güter-Adreßbücher, t. II), wyd. 2, Leipzig 1912, s. 146 — źródło drukowane
- Wykaz imienny nieruchomości ziemskich przeznaczonych do przymusowego wykupu, Dz.U. 1926 nr 2 poz. 14, pozycja 253 — źródło drukowane
- „Pomorski Dziennik Wojewódzki” 1934, nr 4 — źródło drukowane
- „Księga adresowa Polski (wraz z w. m. Gdańskiem) dla handlu, przemysłu, rzemiosł i rolnictwa”, Warszawa 1928, s. 1213 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 45 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.