Czapielski Młyn — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Czapielski Młyn, po niemiecku Czapelmühle, był młynem w gminie wiejskiej Czaple, po niemiecku Alt Czapel, w powiecie kartuskim. Spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku nie wyodrębnia go jako osobnej jednostki, lecz wymienia w wykazie osad wchodzących w skład gminy: cztery budynki mieszkalne i 24 mieszkańców. Według Theodora Hirscha wieś Czaple występuje w 1284 roku wśród osad ziemi pirszeńskiej. Mściwój II nadał tę ziemię pirszeńską swojej krewnej Gertrudzie. W 1365 roku wieś Czaple wydano Clausowi Steinwegkowi jako dobra rycerskie na prawie chełmińskim. Ziemia była tam słaba, a poddani pochodzili wyłącznie z miejscowej, pomorskiej ludności. Johann von Russoczin, fundator klasztoru kartuzów, dokupił wieś i przekazał ją nowej fundacji. Dodano do niej także część jeziora Gołubieńskiego. W czasach Hirscha jezioro nazywano Alt-Czapler See. W 1402 roku wieś oddano sołtysowi Bartkemu. W zapiskach Hirscha młyn nie występuje. Na początku siedemnastego wieku sprowadzono w okolice Szymbarku dwadzieścia dwie rodziny luterańskie. W październiku 1605 roku rodzinom tym nadano przywilej w Grabowie. W Szymbarku około 1610 roku stanął pierwszy kościół. W Szymbarku kościół szachulcowy, poprzednik murowanego, ukończono 24 czerwca 1785 roku. W okresie międzywojennym parafia w Szymbarku liczyła 2208 wiernych. W 1945 roku świątynię w Szymbarku przejęli katolicy. W całej gminie Czaple spis z 1885 roku zastał 147 mieszkańców, a wśród nich 122 ewangelików i 25 katolików. W 1885 roku katolicy należel…