Dalwin — cmentarz ewangelicki
Dalwin
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- tczewski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Dalwin leży w gminie Tczew i figuruje w tamtejszej ewidencji zabytków. Wieś ma za sobą długie dzieje ewangelickiego osadnictwa, ale osobnej nekropolii ewangelickiej nie znają tu ani wykazy konserwatorskie, ani rejestr zabytków. Rejestr prowadzi w Dalwinie „kościół filialny pod wezwaniem świętego Mikołaja” z 1819 roku pod numerem A-1740 z 18 lutego 2003 roku, a zaraz pod nim „cmentarz kościelny” z tym samym numerem oraz kaplicę grobową rodzin du Bois i Plehn z pierwszej połowy XIX wieku. Tak samo opisuje to wojewódzka ewidencja zabytków: „kościół filialny pod wezwaniem świętego Mikołaja wraz z otaczającym go terenem dawnego cmentarza” i osobno kaplica grobowa rodziny Plehn. Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Tczew określa cmentarz przy kościele świętego Mikołaja jako ewangelicki, założony na początku dwudziestego wieku, i notuje, że został zamknięty i zlikwidowany w latach czterdziestych i pięćdziesiątych dwudziestego wieku, a po nagrobkach nie pozostało śladu. Mowa w obu wypadkach o terenie przy kościele świętego Mikołaja. Wieś jest stara. W 1332 roku wielki mistrz krzyżacki Luder z Brunszwiku nadał ją na prawie magdeburskim Hertwikowi i jego synowi Wernikowi; kościół już wtedy stał, a przeznaczono dla niego cztery włóki proboszczowskie. Ten sam wymiar — cztery włóki — notuje jeszcze wizytacja z 1583 roku. Początek ewangelickiej obecności widać w szesnastym wieku, a decydowała o niej nie wieś, lecz dzierżawa. Wizytacja archidiakonatu pomor…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Gmina Tczew — Dalwin [kopia archiwalna 2002-02-13] — kwerenda workflow
- Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. XI: Województwo pomorskie, Główny Urząd Statystyczny, Warszawa 1926 (spis z 30 IX 1921) — źródło drukowane
- ks. Jakub Fankidejski, „Utracone kościoły i kaplice w dzisiejszej dyecezyi chełmińskiej”, Pelplin 1880 — źródło drukowane
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880–1902 — źródło drukowane
- E. Waschinski, „Das kirchliche Bildungswesen in Ermland, Westpreußen und Posen”, t. I, Breslau 1928 (Aneks I: wypisy z wizytacji pomorskich 1649–1781; Aneks II: ewangelickie szkolnictwo wiejskie terytorium gdańskiego) — źródło drukowane (wypisy archiwalne)
- „Uebersicht der Bestandtheile und Verzeichniss aller Ortschaften des Danziger Regierungs-Bezirkes”, Danzig 1820 — spis urzędowy
- E. Seyfert (oprac.), „Güter-Adreßbuch für die Provinz Westpreußen” (Niekammer's Güter-Adreßbücher, t. II), wyd. 2, Leipzig 1912, s. 27 — źródło drukowane
- Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 202, pozycja 51 — źródło drukowane
- „Handbuch des Grundbesitzes in Westpreussen”, Danzig 1891, s. 68 — źródło drukowane
- „Westpreussisches Güter-Adressbuch”, Stettin 1903, s. 16–17 — źródło drukowane
- „Handbuch des Grundbesitzes”, Prusy Zachodnie, 1909, s. 42 — źródło drukowane
- E. Seyfert (oprac.), „Güter-Adreßbuch für die Provinz Westpreußen” (Niekammer's Güter-Adreßbücher, t. II), wyd. 2, Leipzig 1912, s. 26–27 — źródło drukowane
- „Księga adresowa Polski (wraz z w. m. Gdańskiem) dla handlu, przemysłu, rzemiosł i rolnictwa”, Warszawa 1928, s. 1145 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 22 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.