Kniewo — cmentarz ewangelicki
Kniewenbruch
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- wejherowski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Kniewo, po niemiecku Kniewenbruch, leży w gminie Wejherowo, na niskim, podmokłym terenie nad Redą. Miejsce cmentarza wskazał tu podczas objazdu w 2013 roku Marek Drzewiecki; cmentarz opisuje też karta z 30 października 1985 roku. Własnej świątyni ewangelicy tu nie mieli, a stojący we wsi kościół katolicki popadł w ruinę już w XVII wieku. Hasło Słownika geograficznego podaje dawne formy nazwy wsi: Kniewen (1400), Knifen (1407) i Neuenwerder, a w 1678 roku „Kniewskie błoto”. Nizinne położenie sprawiło, że wieś oddano dawno temu osadnikom olęderskim; gospodarowano tu na sposób nizinny, a Kniewo słynęło z hodowli koni. Rejestr poboru królewskiego z 1570 roku liczy w Kniewie, w parafii Góra, 38 łanów, z których dwa stały puste; podstarości pucki Tomasz Piszkarski zapłacił z niej podatek od 36 łanów osiadłych, karczmy rocznej i czterech zagrodników oraz czopowe, czyli opłatę od wyszynku. Lustracja królewszczyzn z 1664 roku opisała „wieś Kniewskie Błoto” na 28 włókach i 10 morgach, trzymaną przez trzydziestu jeden olędrów, którzy płacili wspólnie (coniuncta manu) 1132 złote i 20 groszy rocznie oraz 60 korcy owsa; łąkę Kromweze między ich gruntami trzymał Ernest Krokowski, sędzia ziemski pucki. Lustracja starostwa puckiego z 1678 roku zapisała, że mieszkają we wsi „holendrzy, ludzie wolni”, trzymający 28 włók na mocy kontraktu wieczystodzierżawnego Jana Wejhera, starosty puckiego, z 1599 roku, potwierdzonego przez Zygmunta III w 1600 roku i przedłużonego przez Jana III w 1677 roku d…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Plan Odnowy Miejscowości Kniewo i Zamostne (Urząd Gminy Wejherowo) — kwerenda workflow
- Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, spis powszechny z 1 XII 1885, Kreis Neustadt — źródło drukowane
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom IV, hasło Kniewo — źródło drukowane
- Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln, Heft II: Regierungsbezirk Danzig, Berlin 1912 (spis powszechny z 1 XII 1910) — źródło drukowane
- M. Biskup, A. Tomczak, „Mapy województwa pomorskiego w drugiej połowie XVI w.”, „Roczniki Towarzystwa Naukowego w Toruniu” 58 (1955), z. 1 — monografia
- ks. W. Kujawski, „Repertorium ksiąg wizytacji kanonicznych biskupów kujawsko-pomorskich przechowywanych w Archiwum Diecezjalnym w Pelplinie, cz. I”, „Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne” 84 (2005) — repertorium archiwalne
- Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 178–179, pozycja 172 — źródło drukowane
- „Opis królewszczyzn w województwach chełmińskim, pomorskim i malborskim w roku 1664”, wyd. J. Paczkowski, oprac. ks. A. Mańkowski, Fontes TNT 32, Toruń 1938 — źródło drukowane
- S. Ramułt, „Statystyka ludności kaszubskiej”, Kraków 1899 — źródło drukowane
- „Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym”, t. XI: Prusy Królewskie, cz. I, wyd. I. T. Baranowski, Źródła Dziejowe t. XXIII, Warszawa 1911 — źródło drukowane
- ks. W. Kujawski, „Repertorium ksiąg wizytacji kanonicznych biskupów kujawsko-pomorskich przechowywanych w Archiwum Diecezjalnym w Pelplinie, cz. III”, „Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne” 91 (2009) — repertorium archiwalne
- „Visitationes archidiaconatus Pomeraniae Hieronymo Rozrażewski Vladislaviensi et Pomeraniae episcopo factae”, wyd. S. Kujot, Fontes Towarzystwa Naukowego w Toruniu I–III, Toruń 1897–1899, s. 15 — źródło drukowane
- „Heimatblatt für die Kreise Neustadt, Putzig, Halbinsel Hela”, nr 27 (2007), s. 22–24 (Martin-Opitz-Bibliothek, Herne, zbiory cyfrowe) — czasopismo
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.