Starkowa Huta — cmentarz ewangelicki
Starkhütte (al. Starkenhütte)
- Zniszczony / zamknięty
- 1945
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- kartuski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Starkowa Huta, po niemiecku Starkhütte, także Starkenhütte, była kolonią hutniczą w powiecie kartuskim. Własnego kościoła ani kaplicy tu nie było; działała tu szkoła ewangelicka i był cmentarz. Wojewódzka ewidencja zabytków notuje go na działce numer 92, a osobno — jego ogrodzenie. Po 1945 roku teren cmentarza został uprzątnięty. W 1772 roku w Starkhütte mieszkało ośmiu mieszkańców, wśród nich pastuch i owczarz, oraz komornik, wszyscy luteranie, na 6½ włóki; czynsz wynosił 171 talarów 60 groszy. W 1780 roku było tu trzydziestu dziewięciu ewangelików. Urzędowy spis miejscowości rejencji gdańskiej z 1820 roku notuje 44 mieszkańców: 42 luteranów i dwóch katolików. Według urzędowego podręcznika rejencji gdańskiej z 1869 roku królewska wieś chłopska *Starkhütte* z 16 gospodarstwami chłopskimi i dziesięcioma zagrodami chałupniczymi liczyła 199 mieszkańców, wszystkich wyznania ewangelickiego. Stało w niej 29 budynków mieszkalnych. W tym samym podręczniku zapisano, że dzieci należały do okręgu szkolnego w Kamehlen. W 1885 roku na 286 mieszkańców przypadało 264 ewangelików i dwudziestu dwóch katolików. W tym samym roku wieś miała 45 domów i tyleż gospodarstw domowych. Spis z 1 grudnia 1910 roku zastał 350 osób: 311 podało niemiecki jako mowę ojczystą i wszystkie były wyznania ewangelickiego, 39 podało kaszubski i wszystkie były katolikami. W spisie z 1921 roku na 319 mieszkańców 262 było wyznania ewangelickiego, narodowość niemiecką podały 262 osoby, a polską pięćdziesiąt siedem. …
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Somonino. Uprzątnięto teren dawnego cmentarza ewangelickiego — expresskaszubski.pl — audyt workflow
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XI, hasło „Starkowa Huta” — źródło drukowane
- Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. XI: Województwo pomorskie, Główny Urząd Statystyczny, Warszawa 1926 (spis z 30 IX 1921) — źródło drukowane
- Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln, Heft II: Regierungsbezirk Danzig, Berlin 1912 (spis powszechny z 1 XII 1910) — źródło drukowane
- A. Harnoch, „Chronik und Statistik der evangelischen Kirchen in den Provinzen Ost- und Westpreussen", Neidenburg 1890 — źródło drukowane
- „Uebersicht der Bestandtheile und Verzeichniss aller Ortschaften des Danziger Regierungs-Bezirkes”, Danzig 1820 — spis urzędowy
- Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 133, pozycja 410 — źródło drukowane
- H. Schuch, „Die Zustände der Landbevölkerung im Kreise Berent am Schlusse der polnischen Herrschaft 1772”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 15 (1886), s. 154 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 33 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.