Starkowa Huta — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Starkowa Huta, po niemiecku Starkhütte, pobocznie Starkenhütte, była kaszubską kolonią hutniczą w powiecie kartuskim, z wyraźną większością ewangelicką. 📌 Wspólnota rosła przez półtora stulecia: w 1780 roku było tu trzydziestu dziewięciu ewangelików, w 1885 roku już 264 na 286 mieszkańców — przy zaledwie dwudziestu dwóch katolikach i 45 domach — a w 1905 roku wieś liczyła 361 mieszkańców. Spis z 1921 roku pokazuje ją u szczytu jednolitości: na 319 mieszkańców 262 było wyznania ewangelickiego i dokładnie 262 podało narodowość niemiecką, co do jednego człowieka; polską zadeklarowało pięćdziesiąt siedem osób. Ewangelicy należeli do parafii w Szymbarku, katolicy do Goręczyna, pocztę miano w Szymbarku. 📌 Datowanie szymbarskiego kościoła rozstrzyga Agathon Harnoch, trzecie źródło obok dwóch dotąd sprzecznych: parafię założono tam około 1610 roku, a stojący kościół poświęcono 19 grudnia 1785 roku. Odpada więc datowanie na lata 1882–1884; 🟡 podawane w tym rekordzie lata 1892–1894 mogą dotyczyć przebudowy, a erygowanie samodzielnej parafii 1 kwietnia 1928 roku to sprawa osobna. We wsi działała szkoła ewangelicka; źródła nie potwierdzają własnego kościoła ani kaplicy — był tylko cmentarz. Po 1945 roku pozostał jako ślad po dawnej wspólnocie ewangelickiej, a teren dawnej nekropolii uprzątnięto. *Źródła: Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. XI: Województwo pomorskie, Główny Urząd Statystyczny, Warszawa 1926 (spis z 30 IX 1921); Słownik geograficzny Królestwa Polskiego…