Pępowo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

📌 To cmentarz jednej rodziny. Prywatną nekropolię rodową Hoene w Pępowie, po niemiecku Pempau, założono w 1862 roku przy majątku ziemskim liczącym według Słownika geograficznego 733,64 hektara — 🔴 dotychczasowy opis podawał tu około 720 hektarów, liczbę zaniżoną i bez oparcia w haśle. Historia zaczyna się trzydzieści lat wcześniej: Friedrich August Hoene kupił dobra 8 stycznia 1832 roku. Jego syn, również Friedrich, zarządzał nimi od 1853 roku i przed 1870 rokiem wzniósł nowy dwór. Ostatni dziedzic, Otto von Hoene, zmarł w 1943 roku i spoczął na cmentarzu rodowym — sto jedenaście lat po zakupie majątku i dwa lata przed jego końcem. 🟡 Po 13 marca 1945 roku dobra rozparcelowano, a dwór zamieniono na szkołę. W tym kaszubskim i katolickim regionie warstwę ewangelicką stanowili właśnie właściciele majątku i ludzie z nimi związani. Słownik geograficzny notuje w 1868 roku 179 mieszkańców w jedenastu domach: 150 katolików i 29 ewangelików. W spisie z 1 grudnia 1910 roku wieś liczyła 245 osób, w tym 41 wyznania ewangelickiego i 51 mówiących po niemiecku. Spis Rzeczypospolitej z 30 września 1921 roku odnotował 232 mieszkańców i 46 ewangelików; narodowość polską podały 184 osoby, niemiecką 48. Odrębnego kościoła ani kaplicy ewangelickiej w Pępowie nie było — tylko ten cmentarz. Do kościoła jeżdżono w dwie strony: ewangelicy do Przyjaźni, katolicy do Żukowa, oddalonego o trzy i pół kilometra. Tak podaje hasło Słownika geograficznego i tak samo oba odczyty spisowe. 🔴 Wskazywana wcześni…