Krynica Morska — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Krynica Morska, przed 1945 rokiem Kahlberg, była wsią rybacką i kąpieliskiem na Mierzei Wiślanej. Do 1920 roku należała do Kreis Danziger Niederung w prowincji Prusy Zachodnie; po korekcie granicy Wolnego Miasta Gdańska wróciła do Rzeszy i od 1 lipca 1922 roku znalazła się w Landkreis Elbing, w rejencji zachodniopruskiej z siedzibą w Kwidzynie, w prowincji Prusy Wschodnie, a w latach 1939–1945 w Okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie. Ludność była tu niemal wyłącznie ewangelicka. W 1818 roku mieszkało w Kahlbergu 127 luteranów i dwóch katolików, w 1871 roku — 322 ewangelików i dziesięciu katolików, spis z 1885 roku wykazał 439 mieszkańców, w tym 422 ewangelików i 17 katolików, a w 1933 roku było we wsi 802 mieszkańców. Tutejsi protestanci należeli do Kościoła unii staropruskiej, a ich parafia mieściła się w Przebrnie — kościół Trójcy Świętej — i obejmowała wsie mierzejowe od Skowronek po Kahlberg; mennonici, z którymi bywają myleni, osiedlali się na Żuławach, a nie na Mierzei. Własny cmentarz Kahlberg miał na miejscu. Po 1945 roku ludność niemiecką wysiedlono, a dawny cmentarz ewangelicki służy dziś jako katolicki cmentarz parafialny. 🟡 Adres podawany jest rozbieżnie: pole atlasu mówi o ulicy Leśnej, źródło kwerendy — o Piaskowej. *Źródło: Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen: auf Grund der Materialien der Volkszählung vom 1. Dezember 1885 und anderer amtlicher Quellen, bearb. vom Königlichen statistischen Bureau.*