Orłowskie Pole — mennonicki dom modlitwy (Orlofferfelde, nieistniejący)

Z Wikipedii (PL)

Orłowskie Pole — po niemiecku Orlofferfelde — to wieś rzędowa założona w 1526 roku przy drodze z Lubieszewa do Nowego Dworu. Do 1920 roku należała do powiatu malborskiego w Prusach Zachodnich, w latach 1920–1939 do Wolnego Miasta Gdańska, a w latach 1939–1945 do okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie. W 1562 roku powstała tu jedna z najstarszych na Żuławach gmin mennonickich nurtu fryzyjskiego — wspólnoty anabaptystycznej, odrębnej i od luteran, i od ewangelików unijnych. Proporcje wyznaniowe utrzymały się przez stulecia: w 1885 roku wieś liczyła 235 mieszkańców, wśród których mennonitów, wpisanych do rubryki innych chrześcijan, było 72, ewangelików 125, a katolików 38; ci ostatni należeli wtedy do parafii w Lubieszewie. W 1751 roku zbudowano drewniany, zrębowy dom modlitwy na planie prostokąta, a w 1882 gminę połączono administracyjnie ze zborem w Lubieszewie, z zachowaniem samodzielności duszpasterskiej. 📌 Budynku już nie ma, ale została jego inwentaryzacja, sporządzona z natury przed wojną przez Viktora Zirkwitza. Dom modlitwy mierzył około 12,0 na 24,5 metra, postawiono go z bali na wysokim cokole z kamieni polnych i pokryto holenderską dachówką; przy szczycie południowym mieściło się mieszkanie i izba starszych zboru. 🔴 Najbardziej rzuca się w oczy szczegół gospodarski: przed budynkiem urządzono obszerny podjazd ze słupami do przywiązywania zaprzęgów — na nabożeństwa zjeżdżano wozami z gospodarstw rozrzuconych po całych Żuławach. 📌 Ten sam opis tłumaczy, dlaczego mennon…