Górki — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Górki, po niemiecku Görken, mają rodowód średniowieczny — w 1294 roku wzmiankowano tu pruską osadę „Grabisto”. Wieś należała do powiatu morąskiego w rejencji królewieckiej, w prowincji Prusy Wschodnie. To Powiśle, region wyżynny: tutejsi protestanci byli luteranami i ewangelikami unijnymi, jak niemal wszędzie w Prusach Wschodnich, a mennonici, z którymi bywają myleni, osiedlali się na Żuławach. Zapisy notują tu niewielką osadę. W 1782 roku stało w niej 16 domów; ⚠ ta liczba dotyczy domów, nie mieszkańców. W 1858 roku mieszkało tu 110 osób, w latach 1937–1939 — 142, a w 2022 roku 112. W styczniu 1945 roku teren zajęła Armia Czerwona, ludność niemiecką wysiedlono, a wieś przeszła pod administrację polską. Po dawnej wspólnocie ewangelickiej został cmentarz, dziś nieużytek. Gminna ewidencja zabytków umieszcza go we wschodniej części wsi, podaje trzydzieści pięć arów powierzchni i datuje na drugą połowę XIX wieku. 🟡 Przynależności parafialnej — ani ewangelickiej, ani katolickiej — nie ustalono. Görken nie występuje wśród dwunastu parafii Oberlandu opisanych przez Adolfa Boettichera, a Słownik geograficzny zna tylko dwie inne wsie tej nazwy: w powiecie chojnickim i w człuchowskim. *Źródła: Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie); Górki (gmina Stary Dzierzgoń) — Wikipedia.*