Stary Dzierzgoń — cmentarz ewangelicki przy drodze na Susz

Z Wikipedii (PL)

Odrębny cmentarz ewangelicki Starego Dzierzgonia, po niemiecku Alt Christburg, leży na południe od wsi, przy drodze na Susz. Wojewódzka ewidencja zabytków podaje jego powierzchnię — 35 arów — i datuje go na drugą połowę XIX wieku; po wojnie tuż obok założono dzisiejszy cmentarz parafialny. Miejsce jest opuszczone i figuruje jako nieużytek. Drugi cmentarz wspólnoty ewangelickiej — starszy, przykościelny — otacza gotycką świątynię w środku wsi. Wieś leżała w dawnym powiecie morąskim, w rejencji królewieckiej i prowincji Prusy Wschodnie. Lokację miejscowość otrzymała 14 kwietnia 1312 roku z rąk komtura Gunthera von Arnstein, pod nazwą „Alde Kirsburg”. Gotycki, ceglany kościół z około połowy XIV wieku od 1591 aż do 1945 roku służył gminie ewangelickiej, która miała własną parafię; potem przeszedł do katolików, dziś nosi wezwanie Wniebowstąpienia Pańskiego i należy do diecezji elbląskiej. Słownik geograficzny wymienia Stary Kiszpork, dawną polską nazwę wsi, wśród parafii ewangelickich powiatu morąskiego, a samą miejscowość opisuje jako wieś z pocztą. W haśle Alt Christburg Słownik podaje 885 mieszkańców. W styczniu 1945 roku zajęła ją Armia Czerwona, a ludność niemiecką wysiedlono. W karcie cmentarza z października 1988 roku figuruje on jako cmentarz dawny, ewangelicki, założony pod koniec XIX wieku. Karta opisuje jego stan słowami: „Nagrobki z wyjątkiem trzech, zdewastowane, a fragmenty porozrzucane na dużej powierzchni”. Najstarszy zachowany nagrobek pochodził wtedy z 1905 rok…