Łubno — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz poewangelicki w Łubnie leży w północno-wschodniej części wsi; jest nieczynny, zachował się na nim pomnik poległych w pierwszej wojnie światowej. Parafia ewangelicka miała na terenie Łubna dwa cmentarze: przykościelny oraz leśny, założony w 1890 roku. We wsi stoi dawny kościół ewangelicki, dziś katolicki pod wezwaniem świętego Antoniego Padewskiego, wpisany do rejestru zabytków pod numerem A-339 w 1964 roku. Łubno, po niemiecku Lubben, leżało przed 1945 rokiem w powiecie miasteckim (Kreis Rummelsburg in Pommern), w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze; dziś należy do powiatu bytowskiego. Od około 1600 roku wieś była lennem rodu von Puttkamer, a jej właściciele zasiadali wśród patronów parafii w Kołczygłowach. Kościół jest budowlą szachulcową. W 1635 roku patronowie ustanowili dla Łubna fundację, którą potwierdził książę Bogusław. Dzwon nosi datę 1649 i litery „G. B.”. Inwentarz zabytków z 1934 roku podaje, że w 1840 roku świątynię odnowiono i przedłużono ku wschodowi, a rygiel nad drzwiami zachodnimi, przejęty ze starszej budowli, nosi łaciński napis o wzniesieniu w 1620 i odnowieniu w 1711 roku. Według opisu Pomorza Ludwiga Wilhelma Brüggemanna z 1784 roku do kościoła filialnego w Łubnie, po niemiecku Lubben, były przypisane wsie Jassonke, Barkotzen, Lazig, Przyborze (Lindenbusch) i Kramarzyny (Kremerbruch), a patronat sprawowali właściciele majątków Łubno, Barkotzen i Kremerbruch. Według Brüggemanna we wsi mieszkał kościelny. Odpisy ksiąg metrykalnych para…