Bińcze — cmentarz ewangelicki na Glinianej Górze

Z Wikipedii (PL)

Dawny cmentarz ewangelicki w Bińczu leży na wzniesieniu zwanym Gliniana Góra, około półtora kilometra na północny zachód od środka wsi i od kościoła. Ewidencja prowadzi go jako cmentarz parafialny — dawniej ewangelicki, obecnie katolicki. Według listu ks. Kriegera z 1948 roku, administratora rzymskokatolickiej parafii w Uniechowie, do której należało wtedy Bińcze, poniemieckie cmentarze tej parafii miały rozwalone płoty i były zarośnięte krzakami, a stały na nich tablice i pomniki z niemieckimi napisami. Referendarz Wydziału Społeczno-Politycznego Urzędu Wojewódzkiego Szczecińskiego po lustracji referatu społeczno-politycznego w Starostwie Powiatowym w Człuchowie odnotował 13 sierpnia 1948 roku, powołując się na ten list, że księża sami interesują się „akcją repolonizacyjną” i pytają, czy i w jaki sposób można usuwać z cmentarzy niemieckie nagrobki; sprawę pozostawił do omówienia z naczelnikiem wydziału, a zarządzeń nie wydawał. Daty założenia ani opisu zachowanych nagrobków nie podaje żadne z dostępnych źródeł. Bińcze, do 1945 roku Bärenwalde, lokowali Krzyżacy w 1397 roku — osadnikiem był Stefan z Götzendorf, a nadanie obejmowało 84 włóki aż po jezioro Trzcinne. Po 1466 roku była to wieś szlachecka w Prusach Królewskich. Dawny kościół katolicki wsi Słownik geograficzny wymienia wśród świątyń okolicy, które przepadły „częścią w skutek reformacyi luterskiej, częścią też po okupacyi pruskiej”. Panske zalicza Bärenwalde do dóbr ziemskich, na których powstały nowe zbory luterań…