Bukowo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Bukowo, po niemiecku Buchholz, lokował 21 kwietnia 1352 roku komtur człuchowski Ludolf Hake. Przed 1945 rokiem wieś leżała w powiecie człuchowskim, do 1938 roku w Prusach Zachodnich, potem w prowincji Pomorze. Było to pogranicze katolicko-ewangelickie i widać to w liczbach: w 1865 roku na 524 mieszkańców przypadało 279 ewangelików i 235 katolików, a wykaz gmin z 1 grudnia 1885 roku wykazał tu 773 mieszkańców, w tym 409 ewangelików, 364 katolików i jedenaścioro Żydów (strona 158, pozycja 13). ⚠ To nasze odczytanie kolumn się nie domyka, a nie sam spis: liczbę mieszkańców potwierdza w tym samym wierszu rozkład na płcie (372 mężczyzn i 401 kobiet), a ewangelicy z katolikami dają dokładnie 773 — nadliczbowych jest zatem jedenaścioro Żydów. Ewangelicy należeli do parafii w Starym Gronowie, po niemiecku Grunau; wykaz gmin opatruje tę nazwę gwiazdką, bo parafia leżała poza powiatem człuchowskim. Harnoch opisuje ją jako związek trzech kościołów macierzystych — w Gronowie, Battraw i Marienfelde — obejmujący 5750 dusz i dwadzieścia jeden cmentarzy ewangelickich, a Bukowo wymienia wśród miejscowości szkolnych tej parafii. 🟡 Wiadomość o własnej świątyni albo kaplicy z dzwonnicą w Bukowie nie znajduje w tym opisie potwierdzenia. Katolicy podlegali parafii w Debrznie, po niemiecku Preußisch Friedland; kościół katolicki wzniesiono w Bukowie dopiero w latach 1983–1986. 📌 Dzwon z Bukowa przeżył wojnę i został w Niemczech. Ważył 195 kilogramów i miał 72 centymetry średnicy; odlał go ludwisa…