Stołczno — cmentarz ewangelicki
Stolzenfelde
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- człuchowski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Stołczno, po niemiecku Stolzenfelde, to dawna wieś szlachecka i majątek w powiecie człuchowskim, położony przy trakcie człuchowskim. Gminna ewidencja zabytków prowadzi tu dwa cmentarze ewangelickie, pod pozycjami 121 i 122, żadnego z nich nie datując ani nie opisując stanu zachowania. W drugiej połowie XVIII wieku majątek należał do rodziny von Wedelstadt i dwóch Kleumannów; przetrwał do pierwszej wojny światowej. Zachował się zespół dworski: dwór z początku XIX wieku i park z połowy tego stulecia. Do rejestru zabytków wpisano sam park, pod numerem A-1593 z 23 kwietnia 1996 roku. Przynależność prowincjonalna zmieniała się dwukrotnie: Prusy Zachodnie, od 1920 roku Marchia Graniczna Poznań–Prusy Zachodnie, od 1 października 1938 roku prowincja Pomorze. Ksiądz P. Panske wymienia Stolzenfelde wśród dóbr ziemskich starostwa człuchowskiego, na których w czasach starostów Latalskich powstały nowe zbory luterańskie; dat ich założenia i nazwisk duchownych nie podaje. Ksiądz Jakub Fankidejski zaliczył tutejszy kościół do utraconych. Akta synodu prowincjonalnego arcybiskupa Jana Wężyka z 1628 roku notują, że świątynię zbezcześcili innowiercy, a mimo to — jak pisze Fankidejski — pozostawała w ich spokojnym posiadaniu; wizytator Trebnic w 1653 roku określił to posiadanie jako nieprawne. W topografii Goldbecka z 1789 roku Stołczno, wieś szlachecka z folwarkiem o dwudziestu pięciu dymach, ma kościół luterański — filię kościoła w Bińczu (Bärenwalde) — pod patronatem właściciela. W parafii e…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Zabytki — Urząd Gminy w Człuchowie — kwerenda workflow
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, hasło Sztotfeld / Stolzenfelde — źródło drukowane
- ks. Jakub Fankidejski, „Utracone kościoły i kaplice w dzisiejszej dyecezyi chełmińskiej podług urzędowych akt kościelnych”, Pelplin 1880, s. 341 — źródło drukowane
- J. F. Goldbeck, „Volständige Topographie des Königreichs Preussen”, cz. 2: „Topographie von West-Preussen”, Marienwerder 1789, s. 217 — źródło drukowane
- A. Harnoch, „Chronik und Statistik der evangelischen Kirchen in den Provinzen Ost- und Westpreussen”, Neidenburg 1890, s. 505 — źródło drukowane
- M. Bär, „Der Adel und der adlige Grundbesitz in Polnisch-Preußen zur Zeit der preußischen Besitzergreifung”, Leipzig 1911, nr 355 (s. 15), nr 1364 (s. 130) — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 82 — źródło drukowane
- A. Klemp, „Protestanci w dobrach prywatnych w Prusach Królewskich od drugiej połowy XVII do drugiej połowy XVIII wieku”, Gdańsk 1994, s. 136–137, 219 — monografia
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.