Damno — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Damno, do 1945 roku Dammen, leżało w powiecie słupskim i było niemal w całości ewangelickie. Wieś dawała nazwę jednej z większych parafii okręgu kościelnego Słupsk-Stare Miasto w Kościele unii staropruskiej: w 1940 roku liczyła ona około 4900 wiernych z czternastu wsi. 📌 Spis duchownych Pomorza Müllera prowadzi listę tutejszych pastorów od Michała Zelacka, ordynowanego w 1563 roku przez Edelinga w Kołobrzegu i sprawującego urząd jeszcze w 1612; parafia jest zatem luterańska od pierwszego pokolenia po Reformacji. Jeden z jego następców, Michael Birr, powołany w 1689 roku, urodził się w Damnie w 1660 jako syn poddanego tutejszych dóbr i krawca, a na studia poszedł ze wsparcia publicznego. Michael Benjamin Rahz, pastor od 1751 roku, zmarł 9 maja 1796 jako senior synodu. 🔴 Patronat podaje się rozbieżnie: opisy mówią o rodzie von Livonius, natomiast Müller notuje, że w 1818 roku pastora powołali tu wspólnie von Mitzlaff na Damnie i von Kösteritz na Łebieniu. 📌 Tutejszy kościół zachował wyposażenie starsze od siebie — obecny, neogotycki, z czerwonej cegły, wzniesiono w latach 1878–1879, a stoją w nim ołtarz z 1708 roku, epitafium z 1705, szesnastowieczna chrzcielnica i kielich z 1622. Tetzner dodaje, że trzeci ze starych dzwonów nosił napis „int iar na der bort christi 1546”. 🟡 Datowanie poprzednika bywa podawane rozbieżnie: raz jako wzmianka z 1590 roku, raz jako kościół stojący tu już w XV wieku. 📌 Do końca XVIII wieku głoszono w Damnie kazania po kaszubsku. Wobeser wyliczał tę…