Niestkowo — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz w Niestkowie, o powierzchni około 2580 metrów kwadratowych, rozplanowano na rzucie prostokąta, na północny wschód od zabudowań wiejskich, przy drodze, na skraju lasu. Układ przestrzenny tej okolicy nie zmienił się do dziś i cmentarz nadal leży wśród pól i łąk. Jest nieczynny, a jego pierwotny układ zatarł się — nie ma na nim nagrobków, które pozwoliłyby go odtworzyć. Liczbę ocalałych kamiennych postumentów pod żeliwne krzyże źródła podają różnie: ewidencja konserwatorska mówi o czterech, monografia dawnych cmentarzy powiatu słupskiego — o dwóch. Najlepiej widocznym śladem pozostaje graniczny starodrzew — świerki, dęby i brzozy, a pod nimi bluszcz i barwinek. Niestkowo, przed 1945 rokiem Nesekow, było wsią i majątkiem rycerskim w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. W Machowinie (Groß Machmin) wieś miała urząd stanu cywilnego i okręg urzędowy, a sąd w Słupsku. W 1227 roku wzmiankowano ją jako „Nestic”, w nadaniu księcia Barnima I dla klasztoru w Białobokach. W 1784 roku Niestkowo liczyło osiem dymów. W 1939 roku wieś liczyła 213 osób w 51 gospodarstwach; wszystkie deklarowały wyznanie ewangelickie. Własnego kościoła nie było. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku naliczył w gminie wiejskiej 164 ewangelików, a w obwodzie dworskim 51, w obu bez katolików. W wykazie duchownych pomorskich Ernsta Müllera parafią są Zimowiska (Wintershagen), do których Nesekow wcielono obok Strickershagen, Grasbruch, Silberberg i Karlshof. Kościołem filialnym tej…