Siemianice — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz leży przy dzisiejszej ulicy Kolejowej w Siemianicach (po niemiecku Schmaatz). Od południa przylega do nasypu kolejowego linii Słupsk–Sopot, oddanej do użytku w 1870 roku; naprzeciw niego, po drugiej stronie drogi, stoi dzisiejszy kościół. Monografia dawnych cmentarzy powiatu słupskiego podaje, że korzystali z niego najprawdopodobniej mieszkańcy pobliskiego siedliska Prinzenhof. Jest to niewielkie prostokątne założenie o powierzchni około 0,15 hektara, wyniesione od strony północno-zachodniej; kształt zmienił się, gdy jego południowo-wschodni narożnik przecięła droga asfaltowa ku Jezierzycom. W części przetrwał pierwotny graniczny starodrzew dębowy. Cmentarz zachował się bardzo źle: pozostała z niego jedna granitowa podstawa pod żeliwny krzyż i roślinność typowa dla cmentarzy. Po 1945 roku nikt go nie używał, a część dawnych mieszkańców aresztowano i wywieziono. Według inwentaryzacji z 2020 roku jest to zapewne starszy z dwóch cmentarzy wsi: przemawia za tym to, że kolej przecięła wieś i utrudniła mieszkańcom jej północnej części dostęp do niego. Drugi, nowszy cmentarz leży w północnej części wsi, po zachodniej stronie drogi ku osiedlu domków, niemal naprzeciwko boiska sportowego. Zachował niemal cały graniczny świerkowy starodrzew oraz więcej pozostałości: dwa pomniki z inskrypcjami i liczne rozrzucone podstawy pod żeliwne krzyże. W tym miejscu leży przewrócony „na plecy” obelisk — pomnik poległych w pierwszej wojnie światowej, przeniesiony tu z centrum wsi, z niem…