Damnica — kościół ewangelicki (Hebrondamnitz)

Z Wikipedii (PL)

Damnica — po niemiecku Hebrondamnitz — nie miała samodzielnego kościoła parafialnego. Ewangelicy modlili się w prywatnej kaplicy dworskiej, podległej rozległej parafii w Zagórzycy (Sageritz) w diecezji Słupsk — Stare Miasto. Dziedzictwo ma tu więc postać skromniejszą, dworsko-filialną, a głównym śladem po nim nie jest świątynia, lecz dawny cmentarz ewangelicki z kaplicą i tablicą poległych w pierwszej wojnie światowej, dziś włączony w obręb cmentarza komunalnego. 📌 Od 1 kwietnia 1943 roku nabożeństwa odprawiała tu pastor Annemarie Winter — pierwsza duchowna w regionie. W marcu 1945 roku pozostała z wiernymi po wkroczeniu wojsk sowieckich; wkrótce potem aresztowano ją i zesłano na Syberię, gdzie zmarła. Jej służba przypadła na lata, gdy mężczyzn brakowało na parafiach, i skończyła się dokładnie wtedy, gdy skończył się świat, który tę parafię utrzymywał. 📌 W marcu i kwietniu 1896 roku Damnicę odwiedził Franz Tetzner, wędrujący po kaszubszczyźnie pomorskiej dla celów etnograficznych i językowych. Szukał tu między innymi dawnych strojów — i nie znalazł żadnego. Wszędzie, gdzie pytał, odpowiadano mu tak samo: „podarte i wyrzucone”. Co jeszcze zostało, wykupił wcześniej pan von Zitzewitz, a i tego było już bardzo niewiele. ⚠ Słownik geograficzny notuje dwie osobne wsie: Damnicę niemiecką, liczącą 352 mieszkańców, oraz Rathsdamnitz z 624 mieszkańcami, określaną jako wieś kościelna ewangelicka. 🔴 Ta druga to jednak nie Damnica, lecz Dębnica Kaszubska — odrębna miejscowość z własną…