Starnice — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Starnice, po niemiecku Starnitz, były wsią z majątkiem w powiecie słupskim; do 1945 roku dobra pozostawały w rękach rodziny von Gottberg. Większość mieszkańców stanowili ewangelicy, ale ani kościoła, ani kaplicy we wsi nie było — należała do parafii w Dobieszewie, a przysiółek Starnice-Kolonia do parafii w Dębnicy Kaszubskiej. 📌 Dwa spisy pokazują to samo rozdwojenie miejscowości. Słownik geograficzny notuje w 1889 roku 68 mieszkańców wsi, wszystkich ewangelików, i osobno dobra z przyległościami, liczące 362 osoby, w tym pięciu katolików. Spis z 2 grudnia 1895 roku wykazał w samej wsi 73 ewangelików i ani jednego katolika. 📌 Miejsc pochówku było jednak także dwa, i wskazuje je kartografia. Pierwsze to duży cmentarz wiejski w kształcie wydłużonego prostokąta, na skraju lasu, na południowy zachód od wsi. Drugie — niewielka powierzchnia w części północno-wschodniej, na której mapa z 1935 roku pokazuje kaplicę; monografia dawnych cmentarzy powiatu słupskiego przypuszcza, że mogło to być miejsce spoczynku właścicieli ziemskich, rodziny von Gottberg. 🟡 Rozstrzygnięcia nie ma — pozostaje przypuszczeniem opartym na mapie. Cmentarz wiejski zachował pierwotne graniczne nasadzenia świerkowe i dzięki nim wciąż jest rozpoznawalny. Leży około kilometra na południowy zachód od wsi, na planie prostokąta mniej więcej sześćdziesiąt jeden na sto osiemdziesiąt pięć metrów, orientowany na osi wschód–zachód, i był czynny od drugiej połowy XIX wieku do 1945 roku. 📌 Najstarszy zachowany nagrobek …