Słupsk-Płaszewko — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz w Płaszewku, na skraju lasu w dzisiejszej podstrefie inwestycyjnej Płaszewko, założono w drugiej połowie XIX wieku i użytkowano do 1962 roku; chowano na nim także mieszkańców Kusowa oraz poległych w pierwszej wojnie światowej. Zachowało się 25 nagrobków, żaden jednak nie w całości: obramowania grobów, krzyże i potłuczone tablice. Obiekt figuruje w wojewódzkiej ewidencji zabytków, a w 2023 roku uporządkowało go Słupskie Stowarzyszenie Eksploracyjno-Historyczne „Gryf”. Płaszewko, do 1937 roku Deutsch Plassow, potem Plassow, było majątkiem szlacheckim w powiecie słupskim (Landkreis Stolp), w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze, około sześciu kilometrów na południowy wschód od Słupska. Kościoła parafialnego wieś nie miała; w 1630 roku Jürgen von Boehn założył tu kaplicę, podległą kościołowi świętego Piotra w Słupsku. Razem z sąsiednim Kusowem wieś należała do tej miejskiej parafii ewangelickiej — tej samej, którą wykazy nazywają parafią staromiejską (Stolp-Altstadt) — co potwierdzają spisy z lat 1819, 1888, 1907 i 1932. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku zapisał tu 80 ewangelików i ani jednego katolika, a w 1939 roku gmina Plassow, obejmująca także Kusowo, liczyła 295 mieszkańców. Wieś zajęła Armia Czerwona 9 marca 1945 roku, a ludność niemiecką wysiedlono. *Źródła: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880–1902; pruski spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku; K.-H. Pagel, „Der Landkreis Stolp in Pommern”, Lubeka 1989, …