Słupsk - Płaszewko — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Płaszewko, do 1937 roku Deutsch Plassow, potem po prostu Plassow, było majątkiem szlacheckim w Landkreis Stolp, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze, około sześciu kilometrów na południowy wschód od Słupska. Własnego kościoła wieś nigdy nie miała. Razem z sąsiednim Kusowem należała do miejskiej parafii ewangelickiej świętego Piotra w Słupsku — tej samej, którą wykazy nazywają parafią staromiejską (Stolp-Altstadt) — co potwierdzają spisy z lat 1819, 1888, 1907 i 1932. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku zapisał tu 80 ewangelików i ani jednego katolika, a w 1939 roku Deutsch Plassow liczył 295 mieszkańców. Cmentarz założono w drugiej połowie XIX wieku i użytkowano do 1962 roku; chowano na nim także mieszkańców Kusowa oraz poległych w pierwszej wojnie światowej. Wieś zajęła Armia Czerwona 9 marca 1945 roku, a ludność niemiecką wysiedlono. Do dziś, na skraju lasu w podstrefie inwestycyjnej Płaszewko, zachowało się 25 nagrobków — obramowania grobów, krzyże i potłuczone tablice — z których żaden nie przetrwał w całości. Obiekt figuruje w wojewódzkiej ewidencji zabytków, a w 2023 roku uporządkowało go Słupskie Stowarzyszenie Eksploracyjno-Historyczne „Gryf”. 🟡 Tej inwentaryzacji nie umiemy przypisać do konkretnej publikacji — nota rekordu mówi wprost, że obiekt czeka na opracowanie i rozpoznanie w terenie. *Źródła: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880–1902; pruski spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku.*