Żoruchowo — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Na północ od zabudowań Żoruchowa leżą naprzeciw siebie dwa cmentarze, po obu stronach drogi głównej. Ten po wschodniej stronie rozplanowano na planie kwadratu; wejście wyznaczają ceglane słupki, a granicę wał z ciosów kamiennych. Zachowały się na nim kamienne pozostałości pomników i kamienie narzutowe z inskrypcjami, wśród nich kamień z pochówku z 1934 roku, oraz osobliwość, której charakteru monografia nie rozstrzyga jednoznacznie: postument z płaskorzeźbą w formie krzyża — ozdoba pomnika albo podstawa pod krzyż. W 1784 roku Żoruchowo liczyło 21 dymów i leżało w synodzie słupskim. Z dóbr płacono wtedy 32 talary i 12 groszy daniny. Cmentarz po zachodniej stronie drogi założono na planie prostokąta i wzniesiono na nim pomnik ku czci mieszkańców okolicy poległych w pierwszej wojnie światowej. Są na nim także nagrobki starsze, jak płyta w kształcie otwartej księgi z pochówku w 1880 roku, a także dwa kamienie upamiętniające poległych we Francji: Ernsta Zaddacha (1916) oraz Richarda (1917) i Fritza (1918) Zaddachów. Żoruchowo, do 1945 roku Sorchow, leżało w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze. Majątek od 1841 do 1945 roku należał do rodziny von Braunschweig; ostatni właściciel, Egon von Braunschweig, gospodarował w 1938 roku na 1249 hektarach. Do dziś stoi tu dwór z 1833 roku, park i zespół folwarczny. W 1910 roku wieś liczyła 404 mieszkańców, w 1939 roku 310. W spisie powszechnym z 2 grudnia 1895 roku w gminie wiejskiej zapisano 105 ewangelików, ka…