Kczewo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Kczewo, do 1945 roku Egsow, leżało w powiecie sławieńskim w rejencji koszalińskiej, a administracyjnie w gminie Bzowo i tamtejszym okręgu urzędowym. Mieszkańców było niewielu i byli w większości ewangelikami: 120 osób w 1818 roku, 221 w 1925, a spis z 2 grudnia 1895 roku zapisał tu 143 ewangelików i jednego katolika. Własnego kościoła wieś nie miała — należała do ewangelickiej parafii w Słonowicach, po niemiecku Groß Schlönwitz, w okręgu kościelnym sławieńskim Kościoła unii staropruskiej, a ostatnim niemieckim duszpasterzem był pastor Otto Range. 📌 Cmentarz jest opisany dokładnie. Założono go na południe od zabudowań; dziś leży przy polnej drodze rozdzielającej pola uprawne i łąki. Wiodą do niego dwie aleje — jedna obsadzona dębami, druga, skrajna, klonami — a całe założenie zwraca uwagę różnorodnością gatunkową nasadzeń. Z braku opieki pojawiło się sporo samosiewów, ale zachowało się wiele fragmentów nagrobków i czytelny pozostał układ rzędów i kwater. Udokumentowano różne formy pomników: krzyże kamienne oraz żeliwne, pełne i ażurowe; większość mogił wydzielono kamiennymi ramami. Wśród nich jest żeliwny krzyż z 1907 roku. Gdy w marcu 1945 roku teren zajęła Armia Czerwona, wieś przeszła do Polski. Dwór rozebrano, ludność ewangelicką wysiedlono, a dzisiejsi mieszkańcy są niemal wyłącznie rzymskimi katolikami i należą do parafii w Słonowicach. *Źródła: Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie); Gmina Kobylnica — Cmentarze ewangelickie w powiecie słupskim.*