Głodowo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Głodowo (niemieckie Gloddow) to stara wieś kaszubska, założona po 1558 roku przez rodzinę von Puttkamer. Przed 1945 rokiem leżała w powiecie miasteckim (Kreis Rummelsburg in Pommern), w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze; okręg urzędowy i urząd stanu cywilnego miała w Piaszczynie (Reinwasser), a sąd w Miastku. Mieszkali tu w większości ewangelicy — kaszubscy luteranie — i należeli do parafii w Wałdowie (Waldow); katolicy jeździli do Miastka. 🟡 Nasze zapisy wiążą tę parafię z powiatem kościelnym Sławno, choć sąsiednie parafie tego samego powiatu świeckiego podlegały synodowi miasteckiemu; do sprawdzenia w wykazie synodów prowincji. Kościoła ani kaplicy we wsi nigdy nie było — był tylko cmentarz ewangelicki. Powstał przed marcem 1874 roku: najstarszy zachowany wpis pochodzi z 13 marca 1874 roku i dotyczy Augusta Schrödera. Działały tu poza tym szkoła, otwarta w którymś z lat po 1795, gospoda i mleczarnia, a majątek Gloddow-Wustrow rozparcelowano w 1896 roku na dziewięć gospodarstw rentowych. 📌 Wieś rosła powoli i nigdy nie była duża: 59 mieszkańców w 1818 roku, około 287 w 1864, a w 1939 roku 🟡 — zależnie od źródła — 216 albo 252. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku, przeprowadzony jeszcze przed parcelacją majątku, policzył Głodowo w dwóch rubrykach: w gminie wiejskiej 90 ewangelików, w obwodzie dworskim 179, i ani jednego katolika po żadnej stronie. Na początku marca 1945 roku weszła tu Armia Czerwona, a ludność niemiecką wysiedlono. O dawnych mieszkańcach przypom…