Głodowo (gmina Miastko) — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Kościoła ani kaplicy w Głodowie (Gloddow) nigdy nie było — był tylko cmentarz ewangelicki. W zachowanych zapisach najstarsza wzmianka o pochówku na tym cmentarzu pochodzi z 13 marca 1874 roku i dotyczy Augusta Schrödera. W 2007 roku stanął we wsi pomnik z napisem po polsku i po niemiecku: „Nigdy więcej wojny!” — „Möge es nie wieder Kriege geben”, a pod nim „Glodowo/Gloddow 2007”. Głodowo to wieś kaszubska, założona po 1558 roku przez rodzinę von Puttkamer. Według opisu Pomorza Ludwiga Wilhelma Brüggemanna z 1784 roku Głodowo było przypisane do kościoła w Wałdowie (Waldow) w synodzie słupskim. Działały tu szkoła, otwarta po 1795 roku, gospoda i mleczarnia. W 1818 roku wieś liczyła 59 mieszkańców, w 1864 około 287, a w 1939 roku — zależnie od źródła — 216 albo 252. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku ujął Głodowo w dwóch rubrykach: w gminie wiejskiej naliczono 90 ewangelików, w obwodzie dworskim 179, i ani jednego katolika. Majątek Gloddow-Wustrow rozparcelowano w 1896 roku na dziewięć gospodarstw rentowych. Przed 1945 rokiem wieś leżała w powiecie miasteckim (Kreis Rummelsburg in Pommern), w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze; okręg urzędowy i urząd stanu cywilnego miała w Piaszczynie (Reinwasser), a sąd w Miastku. Mieszkali tu w większości ewangelicy, należący do parafii w Wałdowie (Waldow); nieliczni katolicy — do parafii w Miastku. W wykazie parafii pomorskich z 1924 roku parafia wałdowska figuruje w synodzie miasteckim. Na początku marca 1945 roku weszła tu A…